Reklama

Jak Dobry Pasterz

Niedziela lubelska 21/2001

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Dnia 8 maja Kościół Polski wspomina św. Stanisława ze Szczepanowa. Ten biskup i męczennik jest także patronem archidiecezji lubelskiej. Był on biskupem krakowskim, który z wielką gorliwością dbał o powierzonych mu wiernych. W roku 1079 w wyniku zatargu z ówczesnym królem Bolesławem Śmiałym, na jego polecenie niewygodny biskup został zabity mieczem, kiedy odprawiał Mszę św. w kościele na Skałce. Kanonizowany przez papieża Innocentego IV w Asyżu 1253 roku św. Stanisław stał się symbolem obrońcy wobec nadużyć sprawujących władzę. Uważano go także za patrona zjednoczonej, niepodległej Polski.

Parafia św. Stanisława w Lublinie obchodzi tego dnia odpust. Tegoroczna uroczystość została wzbogacona obecnością bp. Mieczysława Cisło oraz kanonickimi obłóczynami ks. Eugeniusza Zarębińskiego - proboszcza tejże parafii. Za wieloletnią pracę w duszpasterstwie kolejarzy oraz sumienne sprawowanie obowiązków kapłana i proboszcza abp Józef Życiński odznaczył go honorową kanonią. Strój kanonicki, który przywdział ks. Eugeniusz po raz pierwszy, poświęcił bp Mieczysław. Witając kapłanów, siostry zakonne, parafian i zaproszonych gości ks. Zarębiński powiedział: "Niech dzisiejsza uroczystość odpustowa pod opieką św. Stanisława, pierwsza w tym wieku i nowym tysiącleciu, będzie szczególną okazją do zadumy, refleksji, pogłębienia wiary tak osobistej, jak i wspólnotowej".

Podczas odpustowej Eucharystii Ksiądz Biskup nawiązał w homilii do wzorów Dobrego Pasterza. Pierwszym, który oddał życie za swoje owce, był Chrystus. Sens tego daru zrozumiał także św. Stanisław, który jako patron ładu moralnego, jako dobry pasterz bronił swoje owce przed niesprawiedliwością władzy gwałtownika. Oddał życie w obronie człowieka, jego godności i praw. Nie jest łatwo dawać swoje życie w ofierze. Człowiek spodziewa się przede wszystkim własnego szczęścia, spełnienia siebie. Chrystus i przykład św. Stanisława uczą nas, że możemy się spełniać uszczęśliwiając innych. Ten drugi po św. Wojciechu męczennik pokazał, jak być wiernym w każdej sytuacji, słuchać bardziej Boga niż człowieka, sumienia nie z lęku przed utratą życia. Sam o własnych siłach człowiek nie może udźwignąć takiej odwagi i siły, dlatego Chrystus posyła nam Ducha Świętego, aby umocnił nas w świadczeniu o Bogu i ewangelicznych wartościach.

Po poświęceniu i nałożeniu szat nowemu Kanonikowi Ksiądz Biskup wyraził nadzieję, aby to wyróżnienie było dla niego jeszcze większym bodźcem, impulsem do pracy, służby i poświęcenia wzorem Dobrego Pasterza. Do życzeń i gratulacji dołączyli się również obecni goście, wśród których znaleźli się przedstawiciele Ministerstwa Transportu i Gospodarki Morskiej, władz miasta Lublina, Zarządu Polskich Kolei Państwowych, Zakładów Kolejowych oraz Duszpasterstwa i Katolickiego Stowarzyszenia Kolejarzy Polskich. Ks. kan. Eugeniusz Zarębiński podziękował za pomoc w organizacji uroczystości Radzie Parafialnej, którą nazwał współgospodarzami tego majowego święta parafii i jej duszpasterza.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2001-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Trzy ważne tematy podejmuje dzisiejsza Ewangelia: rozpoznać Jezusa, pójść za Nim i dawać świadectwo

2026-01-14 18:56

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Agata Kowalska

Ewangelia uczy, że nikt nie jest gotów wybrać się w drogę za Jezusem, poddać się Jego wymaganiom czy też poświęcić się dla Niego, jeśli wpierw nie (roz)pozna w Nim swojego Zbawiciela.

Jan zobaczył podchodzącego ku niemu Jezusa i rzekł: «Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata. To jest Ten, o którym powiedziałem: „Po mnie przyjdzie Mąż, który mnie przewyższył godnością, gdyż był wcześniej ode mnie”. Ja Go przedtem nie znałem, ale przyszedłem chrzcić wodą w tym celu, aby On się objawił Izraelowi». Jan dał takie świadectwo: «Ujrzałem ducha, który zstępował z nieba jak gołębica i spoczął na Nim. Ja Go przedtem nie znałem, ale Ten, który mnie posłał, abym chrzcił wodą, powiedział do mnie: „Ten, nad którym ujrzysz ducha zstępującego i spoczywającego na Nim, jest Tym, który chrzci Duchem Świętym”. Ja to ujrzałem i daję świadectwo, że On jest Synem Bożym».
CZYTAJ DALEJ

Archidiecezja lubelska: zmarł wieloletni proboszcz sanktuarium w Wąwolnicy

2026-01-14 12:08

[ TEMATY ]

śmierć

Archidiecezja Lubelska/Facebook

14 stycznia zmarł zasłużony kapłan archidiecezji lubelskiej ks. kan. Jerzy Ważny. Od 2001 r. był proboszczem parafii pw. św. Wojciecha w Wąwolnicy i kustoszem sanktuarium Matki Boskiej Kębelskiej. Przeżył 65 lat, w kapłaństwie 39.

Ks. kan. Jerzy Ważny urodził się w 1960 r. w Tomaszowie Lubelskim, święcenia kapłańskie przyjął w 1987 r. z rąk ówczesnego bpa Bolesława Pylaka. Był jednym z najbardziej rozpoznawalnych kapłanów archidiecezji lubelskiej, przez 25 lat prowadził wspólnotę w największym sanktuarium archidiecezji lubelskiej.
CZYTAJ DALEJ

Bliskość Jezusa odsłania sens

2026-01-14 21:28

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

s. Amata CSFN

Słowo Pana przychodzi do Natana nocą. Prorok przedtem zachęcał Dawida do budowy, a teraz słucha korekty Boga. Dawid pragnie zbudować Bogu dom z cedru. Pan odpowiada pytaniem: «Czy ty zbudujesz Mi dom na mieszkanie?» i przypomina swoją drogę z Izraelem. Od wyjścia z Egiptu mieszkał w namiocie i w przybytku. W ten sposób objawia Boga bliskiego, idącego razem z ludem. Pan wspomina czas sędziów i pasterzy, którym powierzał Izraela. Nie domagał się wtedy domu z cedru. Potem Bóg wraca do początku powołania Dawida. Wziął go z pastwiska, spod owiec, uczynił wodzem i był z nim wszędzie. Wyciął wrogów i uczynił jego imię wielkim. Obiecuje też miejsce i bezpieczeństwo dla Izraela, aby nie drżał pod przemocą. Ten sam Bóg zapowiada coś większego niż budowla. «Pan zbuduje ci dom» (bajt) oznacza dynastię. Tu splatają się dwa znaczenia: syn Dawida buduje dom dla Imienia, a Pan buduje dom Dawidowi. Po dopełnieniu dni Dawida Pan wzbudzi potomka z jego wnętrza i utwierdzi jego królestwo. Tron zostaje utwierdzony «na wieki» (’olam), co w Biblii opisuje trwałość Bożej wierności bardziej niż długość ludzkich rządów. Pojawia się język ojcostwa: «Ja będę mu Ojcem, a on będzie Mi synem». Król reprezentuje lud wobec Boga i uczy lud zaufania. Tekst mówi o karceniu „rózgą ludzką”, więc przymierze obejmuje odpowiedzialność i nie usuwa konsekwencji zła. Miłosierdzie Boga nie odchodzi jak od Saula. Słowo o trwałości podtrzymuje Izraela w chwilach klęski i wygnania, kiedy tron Dawida znika z oczu. Obietnica prowadzi ku Mesjaszowi z rodu Dawida i uczy serce, że Pan sam buduje to, co naprawdę trwa.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję