W Chełmie na dorocznym dniu skupienia spotkali się kapłani z pięciu dekanatów ziemi chełmskiej: Chełm-wschód, Chełm-zachód, Siedliszcze, Krasnystaw-wschód i Krasnystaw-zachód.
Tym razem 7 lutego gościła ich parafia św. Kazimierza. Wspólnie z abp. Józefem Życińskim i wiernymi kapłani modlili się o łaski potrzebne w trudnej posłudze
duszpasterskiej.
Spotkanie wspólnoty kapłańskiej rozpoczął proboszcz parafii św. Kazimierza, ks. płk Grzegorz Kamiński, który w imieniu ponad stu księży powitał Metropolitę. Mszę św. poprzedziła adoracja Najświętszego
Sakramentu oraz refleksja, którą na podstawie papieskiej adhortacji przygotował i poprowadził regionalny ojciec duchowny chełmskich kapłanów, ks. kan. Tadeusz Bereza. Mówca podkreślał, że kapłan
ma nie tylko głosić Ewangelię, lecz również świadczyć o Chrystusie własnym życiem. Wspomniał też o posłannictwie i pracy kapłana oraz potrzebie osobistej świętości. Bo
tylko świętość życia kapłana otwiera ludzkie serca.
Mszy św. koncelebrowanej przewodniczył abp Józef Życiński, który wygłosił również homilię. Na początku podziękował kapłanom za wspólnotę modlitwy, będącą wyrazem duchowej więzi w obliczu
wielkich przemian i wyzwań czekających Kościół. Ksiądz Arcybiskup mówił o potrzebie jedności w Kościele, opartej na fundamencie wiary, moralności i zasad. Przypomniał,
że zadaniem kapłanów jest objęcie troską bezdomnych, bezrobotnych, zagubionej młodzieży. Tym środowiskom powinni nieść Dobrą Nowinę. Prosił kapłanów, aby dostrzegali i umieli dzielić codzienne
troski parafian, podnosić ich na duchu oraz tworzyli z nimi wspólnotę nadziei. Zaznaczył, że obowiązkiem wspólnoty Kościoła jest wierność nauczaniu papieskiemu. Odniósł się także do bieżących
wydarzeń i problemów społecznych.
Bezpośrednio po Mszy św. uczestnicy spotkania zwiedzili obiekty funkcjonującego przy wojskowo-cywilnej parafii św. Kazimierza Centrum Pomocy Bliźniemu „Caritas”. W skład tego
kompleksu wchodzą również utworzone niedawno Warsztaty Terapii Zajęciowej.
Oblodzone drogi, śliskie chodniki, opóźnione pociągi oraz odwołane zajęcia w szkołach - to efekt gołoledzi w Polsce. W 13 województwach obowiązują ostrzeżenia IMGW przed marznącymi opadami deszczu, a w dziewięciu - alert RCB. Mrozy i śnieżyce paraliżują też m.in. Niemcy, USA i Japonię.
W Wielkopolsce i Zachodniopomorskiem w wielu szkołach odwołano lekcje.
Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu. Hebrajskie (’ārôn) oznacza skrzynię, a jej wnętrze niesie tablice przymierza. Nad Arką znajduje się przebłagalnia (kappōret) i cheruby, więc Arka bywa kojarzona z tronem Boga. Dawid przenosi Arkę do Miasta Dawidowego, czyli do Jerozolimy zdobytej niedawno i uczynionej stolicą. Wniesienie Arki scala plemiona wokół Boga, a nie wokół samej polityki. W pamięci opowiadania stoi wcześniejsza próba zakończona śmiercią Uzzego. Świętość Boga okazuje się nie do oswojenia. Procesja idzie z ofiarą. Składanie wołu i tuczonego cielca podkreśla, że wędrówka ma charakter starotestamentalnej liturgii. Dawid tańczy z całej siły przed Panem, przepasany lnianym efodem (’ēfōd). To strój związany z posługą przy ołtarzu. Król przyjmuje postawę sługi. Tekst wspomina okrzyki i dźwięk rogu (šōfār), a ten dźwięk przypomina Synaj i ogłaszanie panowania Pana. Arka zostaje umieszczona w namiocie. Świątynia Salomona jeszcze nie istnieje, a jednak obecność Pana ma swoje miejsce w sercu miasta. Dawid składa całopalenia i ofiary biesiadne, a potem błogosławi lud w imię Pana Zastępów. Błogosławieństwo przechodzi w chleb. Każdy otrzymuje porcję pożywienia, mężczyzna i kobieta, po bochenku chleba, kawałku mięsa i placku z rodzynkami. Kult nie zostaje zamknięty w murach przybytku. Dotyka stołu i codziennej sytości. W centrum pozostaje przymierze. Arka niesie pamięć Słowa, a procesja uczy, że obecność Boga idzie pośród ludzi i porządkuje ich świętowanie.
W spotkaniu uczestniczyły 32 osoby. Z uczestnikami skupienia spotkał się bp Tadeusz Lityński
W domu rekolekcyjnym w Lubniewicach 24 stycznia odbył się dzień skupienia diakonów stałych, kandydatów do diakonatu i ich małżonek.
W spotkaniu uczestniczyły 32 osoby. Wśród nich Andrzej Szablewski z żoną Iwoną. - Dzień skupienia jest dla nas przede wszystkim czasem zatrzymania i powrotu do źródła. W codzienności łatwo skupić się na zadaniach, obowiązkach i posłudze, a może zabraknąć chwili ciszy i słuchania Boga. Tutaj wszystko koncentruje się wokół Eucharystii, modlitwy i Słowa Bożego – wokół Chrystusa, który jest fundamentem naszego małżeństwa i drogi do diakonatu – mówią Szablewscy.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.