Reklama

Kolegiata Piasta Henryka (6)

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Kościół górny

Wnętrze kościoła górnego ma wręcz doskonałe proporcje. W nawie głównej zastosowano najwcześniej w tej części Europy sklepienia czterorombowe gwiaździste (bez żeber diagonalnych) i trójpodporowe. W nawach bocznych zaś równie oryginalne, ekspresyjne sklepienia trójdzielne dziewięciopolowe. Oba typy sklepień dźwiga dwuipółprzęsłowy korpus charakteryzujący się szerokim rozstawem spłaszczonych filarów. Równie imponujący jest prześwietlony olbrzymimi, gotyckimi oknami chór - długi i wysoki o nierozczłonkowanych ścianach, wzorowany na kościołach zakonów żebraczych z kręgu czesko-austriackiego. To pierwsze takie rozwiązanie we Wrocławiu.
Stojący w prezbiterium pentaptyk z 1403 r. przedstawia Maryję z Dzieciątkiem w asyście św. Jakuba i św. Katarzyny. Rzeźbione są tylko figury w szafie środkowej i jedna strona skrzydeł wewnętrznych, pozostałe są malowane. Dzieło to powstało w warsztacie śląskim.
Bardziej dostosowany skalą do wnętrza był stojący tutaj dawniej neogotycki, wysoki ołtarz, zaprojektowany w 1866 r. (wraz z neogotyckimi stallami) przez Alexisa Langera, którego centralną część zajmował obraz autorstwa J. Schraudolpha, przedstawiający cesarzową Helenę z krzyżem. Flankowały go figury św. Paulusa i św. Bartłomieja. Z obu stron tabernakulum stały figury czterech ewangelistów, a krzyż znajdujący się powyżej obrazu ołtarzowego ozdabiały rzeźby przedstawiające Maryję i św. Józefa. Krzyż ozdabiał herb sufragana wrocławskiego Balthasara von Liesch (1626-1661), proboszcza kolegiaty. Niestety, podczas odbudowy po II wojnie światowej poddano kolegiatę purystycznej regotyzacji: usunięto nie tylko ołtarz główny, ale i wiele elementów wystroju barokowego, w tym uszkodzone w niewielkim stopniu empory chóru organowego (barokizacja wnętrza nastąpiła ok. 1750 r.). Uchroniły się jedynie stiukowe obudowy ołtarzowe transeptu o formach architektoniczno-rzeźbiarskich w stylu regencji, ale zubożone o wielkie obrazy, figury i wazy. W ołtarzu transeptu północnego jest obraz J. F. Backera przedstawiający znalezienie Krzyża Świętego przez św. Helenę, który pierwotnie ozdabiał barokowy ołtarz główny kościoła górnego (sześć figur pochodzących z tego ołtarza dłuta znakomitego rzeźbiarza Tomasza Weisfeldta z lat 1704-1705 przechowywanych jest obecnie we wrocławskim Muzeum Narodowym). Natomiast w ołtarzu transeptu południowego ufundowano w 1975 r. obraz przedstawiający zdjęcie z krzyża (jest to swobodna kopia obrazu Johanna Michaela Rottmayra z wiedeńskiego kościoła augustianów).
W chórze pod oknami wiszą XVIII-wieczne obrazy olejne przedstawiające Drogę Krzyżową. Jest tutaj też nagrobek upamiętniający kanonika świętokrzyskiego, księcia opawskiego Przemysława (zm. 1478), który stoi na lwie. Drugie przedstawione na kamiennej płycie zwierzę to pies, skaczący do prawicy księcia. Stalle w chórze wykonano współcześnie, po reaktywacji kapituły. Nowe są też organy, wmontowane przy ścianie zachodniej nawy. Ufundowana przez Tadeusza Krajewskiego kopia Całunu Turyńskiego, wisząca na ścianie transeptu północngo, poświęcona została przez papieża Jana Pawła II. Umieszczono ją tutaj 13 września 2003 r. po dorocznej procesji z relikwiami św. Stanisława Szczepanowskiego i św. Doroty, która przeszła przez ulice Wrocławia w podziękowaniu za wstawiennictwo świętych podczas wielkiej powodzi w 1997 r.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Miłość nieprzyjaciół to wolność od radości z ich upadku

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock, montaż: M. Pijewska

Pwt 26, 16-19 stoi na końcu Pwt 12-26, w mowie Mojżesza wypowiadanej u progu wejścia do ziemi. Rozdział 26 zawiera wcześniej obrzęd z pierwszymi plonami i wyznaniem historii wyjścia z Egiptu (26,1-11) oraz nakazy dotyczące dziesięciny (26,12-15). Po tych gestach liturgicznych pada formuła zamknięcia. Słowo „dziś” nadaje jej ton uroczysty i naglący. Mojżesz streszcza publiczną deklarację ludu i publiczną deklarację Boga. BT oddaje to przez język „oświadczenia” po obu stronach. W tekście hebrajskim stoją rzadkie formy he’emarta i he’emircha, użyte w nietypowej konstrukcji, stąd duży rozrzut przekładów. Zauważalna jest też cecha hebrajszczyzny: zwykłe „powiedzieć” bywa nośnikiem zobowiązania i ma wagę przyrzeczenia. Septuaginta oddaje ten zwrot czasownikiem εἵλου, „wybrałeś”. Wulgata Hieronima mówi podobnie: Dominus „elegit te hodie” i nazywa Izraela populus peculiaris. Lud uznaje JHWH za swojego Boga i przyjmuje drogę posłuszeństwa oraz słuchania Jego głosu. Bóg uznaje lud za swoją szczególną własność. Określenie to odpowiada hebrajskiemu segullāh i ma tło królewskie. To skarb zastrzeżony dla władcy. Ten sam zwrot pojawia się wcześniej w Pwt, w mowie o wybraniu Izraela spośród narodów. Dalszy wiersz mówi o wywyższeniu „we czci, sławie i wspaniałości” oraz o nazwaniu „ludem świętym”. W hebrajskim triadzie odpowiadają rzeczowniki tehillāh, šēm, tif’eret, znane z języka pochwały. W Pwt opisują one rozpoznawalność ludu po stylu życia, który staje się znakiem Boga pośród narodów.
CZYTAJ DALEJ

28 lutego - wspomnienie św. Hilarego I, papieża

[ TEMATY ]

Święty Hilary I, papież

pl.wikipedia.org

Święty Hilary I, papież

Święty Hilary I, papież

Hilary (ur. na Sardynii, zm. 29 lutego 468 w Rzymie) – teolog, ojciec Kościoła, święty Kościoła katolickiego, 46. papież w okresie od 19 listopada 461 do 29 lutego 468.

Hilary pochodził z Sardynii i był synem Krispinusa. Za pontyfikatu Leona I Wielkiego był archidiakonem, i legatem papieskim na „synodzie zbójeckim” w Efezie w sierpniu 449.
CZYTAJ DALEJ

Polityka ślepego

2026-02-27 21:04

[ TEMATY ]

Samuel Pereira

Materiały własne autora

Samuel Pereira

Samuel Pereira

Najgroźniejsza w polityce zagranicznej nie jest tylko zdrada, ale i ślepota. Z taką ślepotą mamy do czynienia, gdy państwo przestaje myśleć kategoriami własnego interesu i zaczyna funkcjonować jako element cudzego projektu – większego, głośniejszego, bardziej elegancko opakowanego. A co z jego zawartością?

Wystąpienia sejmowe Donalda Tuska (przed kamerami na korytarzu) i Radosława Sikorskiego (z mównicy) nie były tylko ostrą retoryką wobec USA. Były sygnałem, że znów ustawiamy się w pierwszym szeregu nie swoich wojenek. Zamiast usiąść do stołu i wykorzystać zmianę układu sił w relacji USA-UE, wolimy demonstrować moralną wyższość, a nawet wrogość wobec najważniejszego sojusznika.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję