Reklama

Kowary

Święty dar życia

25 marca, w uroczystość Zwiastowania Pańskiego, jest w Polsce obchodzony także jako Dzień Świętości Życia. Przypomina tę prawdę, że życie jest darem Boga i dlatego jest święte i nienaruszalne, a Pan Bóg strzeże istnienia człowieka przykazaniem: Nie zabijaj!

Niedziela legnicka 19/2004

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Nowa grupa Duchowej Adopcji w Kowarach

W Kowarach Ojcowie Franciszkanie, posługujący w tutejszej parafii, odprawili triduum przed uroczystością Zwiastowania Pańskiego, jako przygotowanie do złożenia przyrzeczeń Duchowej Adopcji. Pierwszego dnia o. Piotr Aniewski w kazaniu przypomniał dzieło stworzenia, grzech człowieka i dzieło Odkupienia dokonane przez Jezusa Chrystusa. Człowiek nadal grzeszy, stąd aborcja, eutanazja - zbrodnie dzisiejszego świata. Potrzeba więc wytrwałej modlitwy w przemianę ludzkich serc. Drugiego dnia przedstawił historię wprowadzenia aborcji w krajach Europy i na świecie. Przypomniał słowa błogosławionej Matki Teresy z Kalkuty, że największym zagrożeniem dla pokoju na świecie jest aborcja. Przedstawił historie życia lekarza ginekologa z Jugosławii i jego nawrócenie. Podał ze polska Konstytucja i prawa międzynarodowe mówią o prawie do życia dla każdego człowieka. Trzeciego dnia o. Piotr przedstawił Duchową Adopcje Dziecka Poczętego: zasady ideowe, historię rozkrzewiania się, jako wypełnienie Jasnogórskich Ślubów Narodu Polskiego i błogosławieństwo Jana Pawła II dla tego dzieła. Wyraził zachętę do podjęcia tej modlitwy. W uroczystość Zwiastowania Pańskiego, Dzień Świętości Życia, bezpośrednio przed Mszą św. odprawione zostało nabożeństwo przed Najświętszym Sakramentem w intencji obrony życia i rodziny, jako bezpośrednie przygotowanie do podjęcia Duchowej Adopcji. Po homilii ok. 30 osób wystąpiło przed ołtarzem i z zapalonymi od paschału świecami złożyło przyrzeczenia Duchowej Adopcji. Omadlane przez nas dzieci urodzą się w Boże Narodzenie i wraz z Dzieciątkiem Jezus będą radością, mamy nadzieję, dla swoich rodziców, Kościoła i narodu, w którym się urodzą. Daj nam, Jezu Chryste, wytrwanie w modlitewnym zobowiązaniu.

Czym jest Duchowa Adopcja

W dzisiejszych czasach, gdy życie tak wielu niewinnych dzieci jest zagrożone, Kościół proponuje nam Duchową Adopcję Dziecka Poczętego. Jest to modlitwa wstawiennicza wypraszająca u Jezusa Chrystusa, naszego Pana i Boga, życie dla poczętego dziecka zagrożonego zabiciem w łonie matki i przemianę serc rodziców tego dziecka, aby przyjęli oni swoje dziecko z miłością, pozwolili na jego rozwój, narodzenie się i godne życie po urodzeniu. Modlitwa trwa 9 miesięcy i polega na codziennym odmówieniu specjalnej modlitwy w intencji dziecka i jego rodziców oraz jeden dziesiątek różańca, dowolnej tajemnicy. Do modlitwy można dołączyć jedno lub dwa dowolnie wybrane dodatkowe zobowiązania. Nie są one obowiązkowe, ale są chętnie podejmowane przez adoptujących. Tymi dodatkowymi postanowieniami mogą być np. uczestniczenie co tydzień, w dzień roboczy, we Mszy św. i ofiarowanie Komunii św. w intencji duchowo adoptowanego dziecka i jego rodziców, adoracja Najświętszego Sakramentu, codzienne czytanie Pisma Świętego, uczestniczenie w Apelu Jasnogórskim, dodatkowe modlitwy, udział w nabożeństwie majowym, czerwcowym, post o chlebie i wodzie, pomoc osobom potrzebującym, rodzinom wielodzietnym, matkom samotnie wychowującym dzieci, pozyskiwanie nowych zwolenników Duchowej Adopcji, apostolstwo w obronie każdego poczętego dziecka. Duchową Adopcję może podjąć każdy: osoby świeckie, konsekrowane, kobiety, mężczyźni, dorośli i młodzież. Dzieci mogą ją podejmować pod opieką rodziców. Szczególnie poleca się tę modlitwę osobom, które dopuściły się grzechu aborcji. Teraz, wypraszając życie dla zagrożonego zabiciem dziecka, stają się współpracownikami Boga i orędownikami świętości i nienaruszalności życia człowieka, odzyskują wiarę w Boże Miłosierdzie i doznają pokoju serca.
W modlitewną obronę bierze się jedno dziecko, którego imię jest znane jedynie Bogu. Duchową Adopcję rozpoczyna złożenie uroczystego przyrzeczenia w kościele wobec kapłana. Osoby chore lub niepełnosprawne mogą w domu odczytać rotę przyrzeczenia przed krzyżem lub obrazem i od tego momentu, przez dziewięć miesięcy, wypełniać modlitewne zobowiązania. Postuluje się składanie przyrzeczeń w święta Matki Bożej. Dobrze jest zapisać datę rozpoczęcia i zakończenia modlitwy. W przypadku jedno lub kilkudniowego zapomnienia należy o te dni wydłużyć czas modlitwy. Dłuższe zapomnienie przerywa Duchową Adopcję. Należy przy nadążającej się okazji ponowić przyrzeczenie i starać się je dotrzymać.
Po zakończeniu adopcji jednego dziecka można znów złożyć przyrzeczenie i modlić się o życie dla następnego poczętego dziecka. Na czas wypełniania modlitewnych zobowiązań stajemy się matką lub ojcem duchowym dla tego dziecka, po to, aby odzyskało ono swoich biologicznych rodziców, którzy przyjmą je z miłością i zechcą wypełniać wobec niego obowiązki i zadania rodzicielskie.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Wielkopostny Kadr z Niedzielą #10

2026-02-28 15:32

screen YT

Zapraszamy do naszej wielkopostnej drogi formacyjnej poprzez treści, które znajdziemy na portalu www.niedziela.pl - Zazwyczaj rozważaliśmy słowo Boże, ale teraz chcemy zobaczyć na efekt rozważania słowa Bożego. Spojrzymy na artykuły formacyjne na portalu www.niedziela.pl i spróbujemy w tym duchu sięgnąć do tego, co może nas podnieść na duchu i zmienić nasze życie.

Zamknij X
CZYTAJ DALEJ

Wielkopostna podróż

2026-02-24 12:02

Niedziela Ogólnopolska 9/2026, str. 20

[ TEMATY ]

homilia

Adobe Stock

W drogę z nami wyrusz, Panie, nam nie wolno w miejscu stać”. Słowa te – pewnie znane wielu oazowiczom czy uczestniczącym w pieszych pielgrzymkach – przypominają prawdę powtarzaną przez stulecia o potrzebie wyruszenia w drogę. Papież Franciszek mówił o zejściu z kanapy, rozumianej oczywiście dużo szerzej niż tylko domowy mebel. Jest w nas pokusa ułożenia sobie życia, spokojnego, wygodnego, bezpiecznego – po prostu po naszemu. Okazuje się, że tego rodzaju postawa ma się nijak do tego, czego oczekuje od nas Pan Bóg. Cisną mi się do głowy w tym momencie także słowa Pana Jezusa skierowane do św. Piotra: „Wypłyń na głębię”. Wyrusz w nieznane, po ludzku nie do zrealizowania. Ważnym elementem naszego kroczenia za Chrystusem jest nie tylko wiara, ale też zaufanie. Piotr – długo po wezwaniu Abrama – uwierzył i zaufał, i opuścił łódź, ale znając historię Starego Testamentu, wiedział, że tak trzeba. Również bohater dzisiejszego pierwszego czytania – Abram musiał się zmierzyć z wolą Bożą i propozycją „wyruszenia w nieznane”. Trwanie w swoim ułożonym świecie, choć na pozór spokojnym i uporządkowanym, może się okazać miejscem, gdzie Bóg pozbawia cię swojego błogosławieństwa. Przejawia się to czasem w stwierdzeniu, że wszystko idzie mi pod górkę. Błogosławieństwo zaś jest przypisane do wędrówki, do pielgrzymowania, do podążania za wolą Bożą. Ty sam stajesz się błogosławieństwem dla innych wtedy, kiedy idziesz za Chrystusem. Człowiek kroczący za Jezusem jest błogosławieństwem dla tych wszystkich, których spotka na drodze swej życiowej wędrówki. Jest to ważne, zwłaszcza dziś, kiedy już trwamy w okresie Wielkiego Postu. Jakim jestem znakiem dla innych? Czy pójście za Jezusem jest łatwe? Oczywiście, że nie. Trudy i przeciwności w głoszeniu Ewangelii są chlebem powszednim. Zapewne wie to każdy, kto podejmuje się tego zadania. Nasza decyzja o pójściu za Chrystusem jest Bożym wezwaniem i powołaniem jednocześnie. Nie wszyscy wyruszają w drogę, nie wszyscy wstają z kanapy swego wygodnego życia, nie wszyscy biorą udział w głoszeniu Dobrej Nowiny. I nie dlatego, że brakuje im daru łaski, która została dana wszystkim, ale po prostu są zwykłymi leniami, różnie tłumaczącymi swój brak zaangażowania. Jezus wyraźnie ukazuje nam drogę ku wieczności, rzuca światło na nasze życie i nieśmiertelność, bo to ona nadaje impuls naszemu zaangażowaniu. Twardo kroczę naprzód, stąpając po ziemi, oczy zaś mam skierowane ku niebu.
CZYTAJ DALEJ

Papieska Akademia Życia się rozwija

2026-02-28 19:49

[ TEMATY ]

św. Jan Paweł II

Papieska Akademia Życia

uaktualniony statut

Vatican Media

Papież Leon XIV

Papież Leon XIV

Ogłoszono uaktualniony Statut Papieskiej Akademii Życia ustanowionej przez św. Jana Pawła II w 1994 roku w celu obrony i promowania wartości życia ludzkiego oraz godności osoby - informuje Vatican News.

Papieska Akademia Życia zaktualizowała Statut ogłoszony w 2016 roku przez papieża Franciszka, wprowadzając nową kategorię – wspierających. Są to podmioty, które — utożsamiając się z celami instytucjonalnymi — współuczestniczą w realizacji działalności akademickiej. Chodzi o osoby, które nie posiadają profilu akademickiego, lecz pragną wspierać cele promowane przez Akademię - wyjaśnia Vatican News.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję