Reklama

Praca naukowa

Niedziela lubelska 22/2004

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Studenci Wydziału Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji dotychczas mogli spotykać bp. nominata dr. Artura Mizińskiego na korytarzach 5 piętra Colegium Jana Pawła II KUL, gdzie w Katedrze Kościelnego Prawa Procesowego (sala 521), należącej do Sekcji Prawa Kanonicznego, miał swoje dyżury jako pracownik naukowy. W katedrze, obok Księdza Biskupa Nominata, pracują bp prof. dr hab. Andrzej Dzięga (kierownik katedry), dr Marta Greszata (adiunkt) i ks. dr Mirosław Wróbel (adiunkt). Radość z nominacji podzielają zarówno pracownicy naukowi, jak i studenci. Dowodem tego jest wypowiedź bp. Andrzeja Dzięgi, który mówiąc o nominacji swojego dotychczasowego adiunkta podkreślił, że jest doskonała.
Bp Miziński, który w Papieskim Uniwersytecie Santa Croce w Rzymie uzyskał licencjat w zakresie prawa kanonicznego (1994), na Papieskim Uniwersytecie Laterańskim odbył studia doktoranckie zakończone w 1996 r. obroną pracy doktorskiej pt. Ruolo preminente dell´Ordinario nel processo penale canonico secondo la normativa del Codice di Diritto Canonico del 1983 (promotor prof. Zbigniew Suchecki OFM) i w latach 1996-1999 odbył studia w Studium Rotalnym przy Trybunale Roty Rzymskiej zakończone zdanym egzaminem i otrzymaniem tytułu adwokata Roty Rzymskiej, od 1 października 1999 r. pracuje na WPPKiA KUL w Katedrze Kościelnego Prawa Procesowego. W ramach pracy dydaktycznej bp dr Artur Miziński prowadził wykłady: Katolicka Nauka Społeczna, Proces administracyjny, Kościelny proces karny, Adwokatura kościelna, Postępowanie dotyczące sakramentu święceń; ćwiczenia: Administracja kościelna, Ćwiczenia sądowe oraz proseminarium i seminarium: Kościelne postępowanie karne i administracyjne.
Wśród jego bogatego dorobku naukowego można znaleźć:
- pozycje książkowe (Ruolo preminente dell’Ordinario nel processo penale canonico secondo la normativa del Codice di Diritto Canonico del 1983, Roma 1996),
- artykuły m. in.: L’irrogazione o la dichiarazione delle pene canoniche secondo la procedura amministrativa, [w:] A. Dębiński, W. Bar, P. Stanisz (red.), Divina et humana, księga jubileuszowa w 65 rocznicę urodzin księdza Prof. Henryka Misztala, RW KUL Lublin 2001, s. 601-633; Natura, przedmiot i podmioty dochodzenia wstępnego w kanonicznym postępowaniu karnym, Prawo, Administracja, Kościół 2 (2001) z. 1, s. 51-89; Normy własne kanonicznego procesu karno-sądowego, Prawo, Administracja, Kościół 5 (2002) z. 2-3, s. 141-174; Elementy kanonicznego procesu karno-administracyjnego, Roczniki Nauk Prawnych 13 (2003) z. 2, s. 127-159; Weryfikacja racji ustanowienia urzędu obrońcy stałego w kontekście trudności jego praktycznych zastosowań, Prawo, Administracja, Kościół 4 (2003) z. 3, s. 63-80,
- recenzje m.in.: Z. Suchecki, Chiesa e Massoneria, LEV, Citta del Vaticano 2000, s. 133, Apollinaris 75 (2002), s. 408-411; Z. Suchecki, Kościół a Masoneria, Wydawnictwo „M”, Kraków 2002, ss. 160, Apollinaris 75 (2002), s. 411-415; M. Sitarz, Kolegium Konsultorów, TN KUL, Lublin 1999, ss. 216, Apollinaris 75 (2002), s. 423-426; Z. Suchecki, Kościół a Masoneria, Wydawnictwo „M”, Kraków 2002, s. 160, Roczniki Nauk Prawnych 13 (2003) z. 2, s. 270-273,
- sprawozdania Sprawozdanie z Konferencji, [w:] L. Adamowicz (red.), Unitas in varietate, Polihymia Lublin 2003, s. 7-16; Międzynarodowa Konferencja Naukowa Unitas in varietate z uroczystą prezentacją polskiego przekładu Kodeksu Kanonów Kościołów Wschodnich, Prawo, Administracja, Kościół 3 (2002) z. 1, s. 282-287,
- tłumaczenia z j. włoskiego m.in.: G. Feliciani, Finansowanie Instytucji Kościelnych i utrzymanie duchowieństwa doświadczenia włoskie, [w:] J. Krukowski (red.), Systemy finansowania instytucji kościelnych w Europie, TN KUL Lublin 2000, s. 44-64; Z. Grocholewski, Munus docendi biskupa, Prawo, Administracja, Kościół 2 (2001) z. 1, s. 5-32; J. I. Arrieta, Prałatury personalne i ich relacje do struktur terytorialnych, Prawo Kanoniczne 43 (2000) nr 3-4, s. 85-115; J. I. Arrieta, Prałatury personalne i ich relacje do struktur terytorialnych, Roczniki Nauk Prawnych 12 (2002) z. 2, s. 103-137.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Śmierć „tego samego dnia”: kanadyjski raport o granicach „pomocy w umieraniu”

Oficjalny raport Głównego Koronera Ontario oraz Komisji ds. Rewizji Zgonów w Ramach Medycznej Pomocy w Umieraniu (MDRC) ujawnił, że w 2023 roku w tej kanadyjskiej prowincji 65 osób zmarło w ramach programu „pomocy w umieraniu” (MAiD) tego samego dnia, w którym złożyły wniosek. Kolejne 154 osoby zmarły dzień później. Skala tych przypadków wywołała w Kanadzie poważną debatę.

Kanada zalegalizowała „Medyczną Pomoc w Umieraniu” w 2016 roku. Początkowo prawo przewidywało 10-dniowy okres oczekiwania między zatwierdzeniem wniosku, a wykonaniem procedury. W 2021 roku parlament zniósł ten wymóg wobec osób, których śmierć uznano za „rozsądnie przewidywalną”. W praktyce oznacza to, że w niektórych przypadkach nie obowiązuje żaden minimalny czas namysłu. Jeśli dwóch niezależnych lekarzy potwierdzi spełnienie kryteriów, procedura może zostać przeprowadzona nawet tego samego dnia. Raport MDRC pokazuje, że taka sytuacja nie jest marginalna, a w wielu przypadkach eutanazja wykonywana jest niemalże natychmiastowo.
CZYTAJ DALEJ

Seria incydentów na kolei. Prezes UTK wzywa przewoźników kolejowych do pilnych szkoleń

2026-03-02 14:10

[ TEMATY ]

PKP

PKP Intercity

Karol Porwich /Niedziela

Prezes Urzędu Transportu Kolejowego wezwał przewoźników pasażerskich do przeprowadzenia pilnych działań instruktażowych i szkoleń personelu odpowiedzialnego za obsługę pociągów - poinformował w poniedziałek UTK. Ma to związek z ostatnimi niebezpiecznymi sytuacjami na kolei.

W ubiegłym tygodniu na przystanku Pietrzykowice Żywieckie z pociągu Kolei Śląskich wysiadała pasażerka z czworgiem małych dzieci. Kobieta i troje dzieci opuścili skład, po czym drzwi zaczęły się zamykać; wózek z około dwumiesięcznym niemowlęciem pozostał w pociągu.
CZYTAJ DALEJ

Śmierć „tego samego dnia”: kanadyjski raport o granicach „pomocy w umieraniu”

Oficjalny raport Głównego Koronera Ontario oraz Komisji ds. Rewizji Zgonów w Ramach Medycznej Pomocy w Umieraniu (MDRC) ujawnił, że w 2023 roku w tej kanadyjskiej prowincji 65 osób zmarło w ramach programu „pomocy w umieraniu” (MAiD) tego samego dnia, w którym złożyły wniosek. Kolejne 154 osoby zmarły dzień później. Skala tych przypadków wywołała w Kanadzie poważną debatę.

Kanada zalegalizowała „Medyczną Pomoc w Umieraniu” w 2016 roku. Początkowo prawo przewidywało 10-dniowy okres oczekiwania między zatwierdzeniem wniosku, a wykonaniem procedury. W 2021 roku parlament zniósł ten wymóg wobec osób, których śmierć uznano za „rozsądnie przewidywalną”. W praktyce oznacza to, że w niektórych przypadkach nie obowiązuje żaden minimalny czas namysłu. Jeśli dwóch niezależnych lekarzy potwierdzi spełnienie kryteriów, procedura może zostać przeprowadzona nawet tego samego dnia. Raport MDRC pokazuje, że taka sytuacja nie jest marginalna, a w wielu przypadkach eutanazja wykonywana jest niemalże natychmiastowo.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję