Ameryka tym rożni się od Polski, że podróżując po niej, można najpierw nieźle zmarznąć, by po kilku godzinach narzekać na upały i olbrzymią wilgotność powietrza. Wystarczy tylko wsiąść do samochodu lub samolotu i rozpocząć wędrówkę po tym pięknym i ogromnym kraju.
Bóg mówi wyraźnie: „Czyńcie sobie ziemię poddaną” (por. Rdz 1, 28), lecz aby to wykonać, najpierw należy ją poznać, zachwycić się nią, chcieć ją zmienić, pokochać. Taką próbę poznania odległego stanu South Dakota dzięki zaangażowaniu prezesa Zbigniewa Piwoni podjęli wraz z wychowawczynią Agnieszką Sybigą oraz troskliwymi matkami uczniowie VIII klas Polskiej Szkoły im. Mikołaja Kopernika w Niles. Po całorocznym trudzie zgłębiania polskiej historii, nauce języka polskiego i geografii młodzi ludzie mieli szansę, by odpocząć i zachwycić się otaczającą ich przyrodą. Wyjazd rozpoczął się wczesnym rankiem w sobotę 29 maja. O godz. 4.30 a.m. parking przy parafii św. Johna Brebeuf wypełnił się młodzieżą i ich rodzicami, natomiast o godz. 4.55 a.m. rozległ się dźwięk mojego telefonu i pytanie: „Gdzie jesteś, za 5 minut ruszamy”. Rzeczywiście, kilka minut po piątej wyruszyliśmy z modlitwą na ustach, prosząc, by dobry Bóg błogosławił ten czas naszego wypoczynku. Tak też się stało, wspaniała pogoda towarzyszyła nam na całej trasie wycieczki, a dobry przewodnik, którym był pan Andrzej, pokazał nam wszystkie ciekawe miejsca.
Podczas naszego pobytu w Dakocie mogliśmy zobaczyć Wietrzne Jaskinie, Czarne Wzgórza i imponujące popiersia czterech amerykańskich prezydentów, wyrzeźbione w górze Mount Rushmore. Dodatkową atrakcją wyjazdu były napotykane po drodze wspaniałe bizony, jelenie, pieski preriowe i inne niespotykane raczej poza ogrodami zoologicznymi zwierzęta. W te dni młodzi mieli okazję, by w większym wyciszeniu, bez pośpiechu dnia codziennego przyjrzeć się naturze, a poprzez kontakt z nią zobaczyć, poznać i pokochać bardziej Boga. Minione trzy dni były pełne wrażeń. Nie tylko pogłębiły przyjaźnie i umożliwiły bardziej zintegrować się polskiej młodzieży, ale jednocześnie pomogły jej odpowiedzieć na pytanie, jakie miejsce w ich sercu zajmuje Jezus Chrystus.
Często można usłyszeć, jaka zła jest młodzież. Ja poznałem ją z innej strony. Byłem zdumiony wyciszeniem i zainteresowaniem młodych podczas niedzielnego nabożeństwa słowa. Cieszyłem się z zadawanych później pytań i przemyśleń. Ukazały one całe piękno młodych ludzi, którzy obok wypoczynku, po całorocznym trudzie nauki w dwóch szkołach jednocześnie, umieli zachwycić się Bogiem i Jego dziełami. Wielu z nich żywo reagowało na możliwość wyjazdu do Kolonii na spotkanie z Ojcem Świętym w ramach XX Światowego Dnia Młodzieży w 2005 r., wielu pragnie uczestniczyć w spotkaniach modlitewnych przy parafii w Niles. To budujące, iż młodzi ludzie przechodzą od słuchania do usłyszenia słów Papieża, który wciąż powtarza: „Wy jesteście solą ziemi, Wy jesteście światłem świata”. Z całą pewnością jest to możliwe dzięki trosce rodziców i nauczycieli, którzy starają się kształtować młode serca według starego polskiego zawołania: „Bóg, Honor, Ojczyzna”. Oby wszyscy uczyli się budowania wspólnoty opartej na wzajemym poszanowaniu i tolerancji. Toteż istotne jest dalsze kontynuowanie tego typu wyjazdów, gdzie oprócz wypoczynku młodzież może jeszcze bardziej poznać polską kulturę, a przez to jeszcze bardziej pokochać ojczysty kraj.