29 maja br. w ramach Dni Sanoka na terenie campingu Błonie przy MOSiR-ze odbył się Festiwal Gotowania Bigosu pod nazwą Sanockie Bigosalia. Bigos Roku w Sanoku. W turnieju wzięło udział dziewięć ekip,
triumfatorem została drużyna kucharska wystawiona przez sanockie osiedle Błonie.
Do tej kulinarnej zabawy przyłączyło się Stowarzyszenie Przyjaciół Heleny Kosiny, działające od kilku lat przy klasztorze Franciszkanów w Sanoku. Chociaż bigos serwowany przez Stowarzyszenie nie znalazł
się w gronie nagrodzonych, to jednak znalazł uznanie szczególnie u obcokrajowców. Cieszył się on największym powodzeniem wśród Węgrów i Słowaków, którzy przyjechali do Sanoka na Modelową Sesję Parlamentu
Europejskiego, którą prowadzili uczniowie gimnazjów, w ramach projektu Sanok w jednoczącej się Europie.
Bigos franciszkański został w okamgnieniu z wielkim zadowoleniem skonsumowany przez wielu smakoszy, a drużyna otrzymała certyfikat świadczący o wysokich umiejętnościach kulinarnych. Jednak dla członków
SPHK była to nie tylko zabawa. Fundusze zebrane podczas Bigosaliów zostały przekazane na kolonie letnie, które to Stowarzyszenie organizuje dla dzieci z rodzin będących w trudnej sytuacji materialnej.
SPHK powstało przy klasztorze Franciszkanów w Sanoku w roku 2001. Zajmuje się propagowaniem życia i działalności zmarłej w r. 2000 sanoczanki Heleny Kosiny. Była to znana z wielkiego serca i
otwartości na innych nauczycielka i wychowawczyni wielu pokoleń młodzieży. Stowarzyszenie zajmuje się ponadto działalnością charytatywną, organizuje wypoczynek dla dzieci, w chwili obecnej prowadzi działania
zmierzające do otwarcia ośrodka hipoterapii dla dzieci niepełnosprawnych.
Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
Trwa zamurowywanie Drzwi Świętych w Bazylice św. Piotra. W połowie stycznia odbędzie się ryt zamurowania kapsuły zawierającej akt Rogito – informujący o zamknięciu Drzwi Świętych przez Papieża Leona XIV oraz pamiątek z Jubileuszu Nadziei.
Leon XIV zamknął Drzwi Święte w Bazylice św. Piotra 6 stycznia w uroczystość Objawienia Pańskiego. Wtedy też formalnie został zakończony Jubileusz 2025.
W greckokatolickiej katedrze św. Mikołaja w Charkowie dwadzieścioro dzieci w wieku od czterech do jedenastu lat modliło się na różańcu o sprawiedliwy pokój dla Ukrainy. Transmitowaną przez telewizję Żywe i w mediach społecznościowych ponadpółgodzinną modlitwę śledziło 87 tys. osób.
Dwadzieścia kilometrów od linii frontu dzieci, wraz z egzarchą charkowskim, bp. Wasylem Tuczapeciem, włączyły się w inicjatywę Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego, by codziennie o godzinie 20.00 odmawiać modlitwę różańcową w intencji pokoju.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.