Reklama

Dzień Regionu

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Skibniew położony jest w północnej części powiatu sokołowskiego. Wzmiankę o tej wsi można znaleźć w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich wydanym w 1884 r. pod redakcją Sulimierskiego, który mówi: „Skibniew, w 1476 r. Scubneyewo, trzy wsie tej nazwy, powiat sokołowski, gm. Olszew, par. Skibniew”.
Obecnie Skibniew należy do gminy w Sokołowie Podlaskim. Wieś może poszczycić się pięknym kościołem pw. św. Wojciecha, w którym znajdują się relikwie Patrona. Obok tego nowoczesnego kościoła, zbudowanego w latach 80. ub. wieku stoi drewniany zabytkowy kościółek, a tuż za nim muzeum parafialne założone przez ks. Franciszka Szulaka, długoletniego proboszcza tej parafii.
We wsi jest również okazały, piętrowy budynek szkoły, w którym mieści się szkoła podstawowa, gimnazjum, przedszkole, biblioteka szkolna i gminna - jest to Zespół Oświatowy Szkół im. Marianny Frąckowiak. Patronką szkoły jest długoletnia wzorowa nauczycielka tej szkoły.
17 maja br. w Zespole Oświatowym w Skibniewie po raz drugi obchodzono Gminny Dzień Regionu. Inicjatorkami tego pomysłu były nauczycielki: M. Łętowska, A. Miklas, U. Młynarczuk, T. Przyborowska, E. Derlicka i T. Grądzka. Kapryśna w tym roku pogoda okazała się dla organizatorów łaskawa, bowiem w tym dniu zaświeciło słońce i uroczystości mogły odbywać się na świeżym powietrzu.
O godz. 10.00 na placu przed szkołą zgromadzili się uczniowie, nauczyciele, zaproszeni goście i rodzice. Dyrektorka Zespołu Oświatowego, Joanna Próchenko powitała gości, którzy swoją obecnością zaszczycili uroczystość, a więc Urszulę Rozbicką - kierownika Gminnego Zespołu Ekonomiczno-Administracyjnego Szkół w Sokołowie Podl., która reprezentuje wójta gminy oraz twórców i poetów ludowych rodem z Podlasia, a mianowicie: Danutę Kalinowską, poetkę i pedagoga; Mariana Pietrzaka - autora książek poświęconych historii naszego regionu, poetę i twórcę Muzeum Regionalnego; Dariusza Kosieradzkiego - redaktora, popularyzatora historii regionu, poetę; państwa Urszulę i Krzysztofa Chorutów, którzy prezentowali wyroby z drewna; Wiesławę Kur - haft, wyroby szydełkowe; Ewę Mitowską - rękodzieło artystyczne; Bożenę Mrozowską - bibliotekarkę, teologa, autorkę książek i wierszy dla dzieci; Szymona Pyrak - wyroby z drewna; Weronikę Sawicką - serwetki, firanki siatkowe; Wandę Wierzchowską - prezesa Sokołowskiego Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego, pedagoga oraz młodzież i rodziców.
Uczennice z gimnazjum zaprezentowały w formie krótkich biogramów sylwetki poetów przybyłych na uroczystość oraz recytowały ich wiersze. Poeci, związani z Klubem Literackim „Erato” przy Sokołowskim Ośrodku Kultury, mają w swoim dorobku opublikowane wiersze, pochodzą z Podlasia i twórczość ich związana jest także z tym regionem.
O godz. 11.00 rozpoczęły się występy zespołów folklorystycznych. Jako pierwszy wystąpił Zespół Pieśni i Tańca „Sokołowianie” działający przy SOK i ZSZ im. K. K. Baczyńskiego w Sokołowie Podlaskim. Młodzi tancerze w pięknych strojach ludowych wykonali tańce ludowe, takie jak: polonez, polka i inne. Jest to młody zespół, ale ma już osiągnięcia i otrzymał wyróżnienia na przeglądach zespołów ludowych.
Następnie wystąpił zespół „Nauczyciels-Band” z Sokołowa Podlaskiego, który wykonał kilka piosenek współczesnych i dawnych, co zadowoliło i młodzież, i rodziców. Największym zainteresowaniem młodzieży cieszył się występ Formacji Akrobatycznej z Zespołu Szkół Zawodowych nr 1 w Sokołowie Podlaskim.
Na koniec wystąpił Zespół Folklorystyczny ze Szkoły Podstawowej w Wólce Okrąglik prowadzony przez Barbarę Dolińską. Dzieci w strojach ludowych bardzo ładnie wykonały taniec ludowy. Na wiele tygodni przed imprezą ogłoszony był konkurs pt.: Moja miejscowość dawniej i dziś w fotografii i przekazach słownych.
Zadaniem konkursu było wykonanie prac zawierających fotografie wybranej miejscowości oraz spisanie wspomnień ludzi starszych, świadków danych wydarzeń. Do konkursu przystąpiły trzy szkoły. Komisja prace sprawdziła i oceniła. Przewodniczący komisji, Marian Pietrzak ogłosił wyniki konkursu, odczytał recenzje prac i wręczył nagrody i dyplomy. I miejsce zajęła Szkoła w Skibniewie, II - w Przywózkach, III - w Czerwonce.
M. Pietrzak uzasadniając wyniki konkursu stwierdził, że praca uczniów ze Skibniewa jest bardzo ciekawa, zawiera materiały dotyczące ciekawych ludzi żyjących w tej społeczności, takich jak: Patronka szkoły Marianna Frąckowiak, ks. Antoni Łapaj, który będąc proboszczem w latach wojny i okupacji uratował życie wielu osobom. W pracy uwzględniano też zmiany zachodzące we wsi na przestrzeni lat. Uczniowie opatrzyli pracę licznymi fotografiami i mapkami. Korzystali z artykułów Krystyny Mieteń zamieszczanych w Niedzieli Podlaskiej oraz wywiadów przeprowadzonych z Julianem Wdowińskim z Hilarowa i Ireną Rogozińską ze Skibniewa.
Następnie uczniowie udali się do sal, w których prowadzone były różne warsztaty. Ewa Mitowska z klasami III a i IV b prowadziła warsztaty plastyczne, ucząc wycinanek i prac z bibuły, natomiast panie: Hanna Pogorzelska, Jolanta Orzec, Maria Goworek i Zofia Górska z kl. II i III gimnazjum prowadziły warsztaty kulinarne, przygotowując potrawy regionalne oraz pyzy i parowce na obiad. W tym czasie pozostali zwiedzali Izbę Regionalną, w której zgromadzono różne przedmioty, takie jak: wrzeciona, lampy naftowe, żelazka z duszą, międlice, haftowane ręcznie kilimy, poduszki itp. W innej części sali zgromadzono pamiątki po Patronce szkoły, takie jak legitymacje, odznaczenia i zdjęcia.
Poza tym w Izbie Regionalnej odbyła się degustacja potraw regionalnych, a więc można było poznać smak razowego chleba, masła czy sera wykonanych domowym sposobem czy kiszki kartoflanej, placka drożdżowego i popić to wszystko napojem kozicowym. Smaku i wyglądu tych potraw nie da się opisać słowami, należało je po prostu spróbować.
Na korytarzach szkolnych twórcy ludowi prezentowali swoje wyroby: państwo U. K. Chorutowie - piękne wyroby z drewna: kolorowe kwiaty i inne ozdoby, Weronika Sawicka - misternie wykonane serwetki szydełkowe, firanki siatkowe, obrusy i narzuty, Szymon Pyrak prezentował m.in. wyroby z drewna.
Wszyscy goście oraz dzieci i nauczyciele z innych szkół zostali zaproszeni na obiad, na którym serwowano bardzo smaczne potrawy regionalne. Po obiedzie odbył się jeszcze Konkurs Wiedzy o Regionie, który przewidziany był dla pięcioosobowych zespołów ze szkół podstawowych i gimnazjów. Zadaniem uczestników było zaprezentowanie wiedzy o naszym regionie. Komisja po wysłuchaniu zespołów ogłosiła wyniki: Szkoły podstawowe: I miejsce - SP Grochów; II - SP Skibniew. Gimnazja: I miejsce gimnazjum w Grochowie; II - gimnazjum w Skibniewie. Dzień Regionu był ciekawą lekcją patriotyzmu, miłości do swego regionu, tradycji i kultury. Młodzież bardziej poznała historię swoich miejscowości. Spotkanie z poetami, z twórcami ludowymi i z ich pracami pozostanie w pamięci uczniów.
Słowa uznania i wdzięczności należą się dyrekcji, organizatorom i wszystkim nauczycielom za przygotowanie tak pożytecznej imprezy, za zaangażowanie i podlaską gościnność. Dyrekcja i nauczyciele pragną serdecznie podziękować sponsorom, którzy dopomogli w zorganizowaniu tej imprezy, a byli to: Urząd Gminy w Sokołowie Podlaskim; Spółdzielnia Mleczarska w Kosowie Lackim; Ubojnia Janusza i Dariusza Zakrzewskich z Kosowa Lackiego; Elżbieta i Krzysztof Świderscy z Kosowa Lackiego.
Oby Dzień Regionu stał się tradycją Zespołu Oświatowego w Skibniewie i wszedł na stałe do planu dydaktyczno-wychowawczego szkoły, czego bardzo mu życzymy i czekamy do następnego roku.
Na koniec fragment wiersza Danuty Kalinowskiej Moje Miasto, mówiący o pięknie tego regionu, o miłości i przywiązaniu do ziemi podlaskiej:

Na pięknej podlaskiej ziemi
leży Sokołów nasz.
A sokół w herbie miasta
Trzyma nad nami staż.
Cetynia cicho płynie
Jak lazurowa nić.
Do kresu swego życia
Chcę tylko tutaj być.

A takie ci jest Podlasie

Czy słyszałeś o krainie
Co z baśniowych podań słynie?
O Jaćwingach, świętych wężach,
O walczących z tury mężach,
O Cetynii jasnowłosej,
Która ongiś tu mieszkała,
co swe imię rzece dała?
To Podlasie, mój kochany
Kraj cudowny, mało znany.

Marian Pietrzak

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Anna Golędzinowska: codziennie błagam Pana Boga, żeby została w moim sercu łaska wiary

2026-07-10 21:46

[ TEMATY ]

Ania Golędzinowska

Agata Kowalska

Anna Golędzinowska

Anna Golędzinowska
Anna Golędzinowska urodziła się w 1982 r. w Warszawie. Marząc o karierze, wyjechała do Włoch, gdzie padła ofiarą oszustwa i była zmuszana do pracy w nocnych klubach. Gdy udało jej się uciec, zeznawała przeciwko członkom grupy przestępczej handlującej żywym towarem i tym samym przyczyniła się do ich aresztowania i skazania. Od tej pory jej kariera we Włoszech nabrała tempa. Anna Golędzinowska pracowała jako modelka, aktorka i prezenterka telewizyjna. Media włoskie i polskie rozpisywały się na temat kulisów jej życia, w którym z czasem pojawiły się: alkohol, narkotyki i przypadkowy seks. W pewnym momencie postanowiła zmienić swoje życie. Zrezygnowała z kariery, zamieszkała w Medjugorie. Dziś spotyka się z młodymi ludźmi na całym świecie, opowiadając historię swojego życia i dając świadectwo tego, gdzie należy szukać prawdziwego szczęścia. Anna Golędzinowska jest m.in. autorką książek: „Ocalona z piekła. Wyznania byłej modelki” oraz „Z ciemności do świata”. Ostatnio ukazała się jej kolejna książka „Twarzą w twarz z diabłem”. To osobiste świadectwo sześcioletniej, udokumentowanej walki o uwolnienie i autentycznych egzorcyzmów prowadzonych na Ani przez o. Gabriele Amortha, o. Cipriano de Meo i ks. Antonio Mattatellego.
CZYTAJ DALEJ

Kto stawia Chrystusa na pierwszym miejscu, ten nie zostaje zubożony

[ TEMATY ]

rozważania

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Ten fragment należy do wielkiego wstępu Księgi Przysłów. Całość ma postać ojcowskiego pouczenia skierowanego do syna. Chodzi o wychowanie serca. Mądrość w Biblii nie zatrzymuje się na wiedzy. Prowadzi do życia prawego. Dotyka mowy, sądu, pracy, pieniędzy, przyjaźni oraz panowania nad sobą. Wersety 1-4 układają drogę ucznia przez serię poleceń. Trzeba przyjąć słowa, zachować przykazania, nakłonić serce ku roztropności, wołać o rozum, szukać jak srebra oraz jak ukrytego skarbu. Obraz wydobywania kruszcu uczy cierpliwości. Uczy też pokory. Prawda nie poddaje się człowiekowi od razu. Domaga się słuchania, pamięci oraz trudu. Już tu pojawia się ważna zasada duchowa. Kto szuka mądrości wytrwale, ten wchodzi w drogę bojaźni Pańskiej. Werset 5 odsłania cel tej drogi. Jest nim „bojaźń Pana” oraz „poznanie Boga”. Bojaźń nie oznacza lęku niewolnika. Oznacza cześć, posłuszeństwo oraz trzeźwe uznanie, że Bóg jest Panem życia. Takie usposobienie chroni przed pychą religijną. Człowiek nie używa już świętych rzeczy dla własnej przewagi. Uczy się przyjmować świat według miary Boga. Werset 6 przypomina, że mądrość pozostaje darem. Pan jej udziela. Z Jego ust wychodzą poznanie oraz rozum. Hebrajskie ḥokmāh wskazuje na mądrość życiową i moralną. Nie chodzi o zręczność ani o spryt. Chodzi o sztukę życia zgodnego z przymierzem. Dlatego Bóg strzeże prostolinijnych. Jest tarczą dla tych, którzy idą w uczciwości. W wersecie 7 występuje rzadkie słowo tušijjāh. Niesie myśl o mądrości skutecznej, która daje człowiekowi trwałość oraz wewnętrzną stałość. Końcowy werset prowadzi do rozeznania „sprawiedliwości, prawa oraz prawości”. To język życia wspólnego. Mądrość nie zamyka się w komnacie rozmyślania. Oświeca decyzje. Uczy, jak wydać słuszny sąd. Uczy, jak nie skrzywdzić słowem. Uczy, jak iść dobrą drogą pośród spraw zwyczajnych. Reguła św. Benedykta otwiera się podobnym wezwaniem: „Słuchaj, synu”. Kościół czyta więc ten fragment jako szkołę słuchania, które prowadzi do życia w pokoju.
CZYTAJ DALEJ

Papież na obiedzie z ubogimi: Przybyłem tu głodny sprawiedliwości

2026-07-11 15:19

Vatican Media

Papież na obiedzie z ubogimi

Papież na obiedzie z ubogimi

Przybyłem bez przygotowanego przemówienia, ale głodny sprawiedliwości, miłości, głodny Kościoła, który potrafi otwierać drzwi, przyjmować wszystkich – wskazał Leon XIV w krótkim pozdrowieniu przed rozpoczęciem obiadu z 200 osobami ubogimi w Borgo Laudato si’. Spotykając się przy jednym stole budujemy świat nadziei – mówił Papież.

Ojciec Święty jak w poprzednim roku przyjął w Castel Gandolfo w ogrodach Borgo Laudato si’ około 200 osób ubogich, z którymi spotkał się w sobotnie popołudnie na obiedzie.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję