do Biskupa Kazimierza Górnego z okazji świętowania 650-lecia założenia miasta Rzeszowa w uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa
Jego Ekscelencja Bp Kazimierz Górny Biskup Rzeszowsk
Bardzo dziękuję za przypomnienie, że w tym roku miasto Rzeszów przeżywa 650. rocznicę założenia, i za informację, że w uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa będzie świętować ten jubileusz. Chętnie
włączamy się w te obchody, polecając Bogu - Panu historii - wszystkich mieszkańców miasta.
Przy tej okazji przychodzi na pamięć cała bogata tradycja tego Kazimierzowskiego grodu, która zawsze była związana z życiem Kościoła i z działalnością tak wybitnych postaci, jak św. Józef Sebastian
Pelczar, bł. Jan Balicki, bł. Roman Sitko czy ks. Stanisław Konarski. Cieszę się, że współczesność również może być świadkiem żywego rozwoju miasta, szczególnie wokół prężnych ośrodków akademickich, środowisk
samorządowych oraz kościelnych instytucji Waszej Diecezji. Życzę, aby współpraca wszystkich środowisk w tym wspólnym dziele przynosiła błogosławione owoce dla całego regionu. Niech Jubileusz będzie również
okazją do refleksji nad chwilą obecną i nad przyszłością, i niech zachęci do szczerego wysiłku na rzecz budowy społeczeństwa, które - kierując się w życiu publicznym chrześcijańskimi zasadami sprawiedliwości
oraz miłości Boga i bliźniego - coraz pełniej stawać się będzie środowiskiem właściwym do wszechstronnego rozwoju człowieka i poszukiwania jego szczęścia.
Wspominając dzień, w którym dane mi było stanąć na rzeszowskiej ziemi, jednoczę się w dziękczynieniu Bogu za wszelkie dary, jakimi darzył jej mieszkańców na przestrzeni sześciu i pół wieku. W modlitwie
polecam Bogu Księdza Biskupa, Biskupa Pomocniczego, Władze i Mieszkańców Rzeszowa, zawierzam wszystkich opiece Waszej Patronki Matki Bożej Wniebowziętej i z serca błogosławię: W imię Ojca i Syna, i Ducha
Świętego.
Benedykt ze swoim nauczycielem Andrzejem Świeradem
Wśród świętych, których w lipcu przypomina Kościół, są dwaj przyjaciele – święci pustelnicy Andrzej Świerad i Benedykt. Ich wspomnienie przypada 13 lipca. Choć żyli w czasach, kiedy na ziemiach polskich chrześcijaństwo dopiero się kształtowało i byli jednymi z pierwszych Polaków wyniesionych do chwały ołtarzy (1083 r.), ich życie może stanowić dla nas, żyjących na początku trzeciego tysiąclecia, drogowskaz na drodze do świętości. Swoje życie związali z benedyktynami.
Św. Andrzej Świerad urodził się w rodzinie rolniczej najprawdopodobniej w Małopolsce. Wzrastał w środowisku od dawna chrześcijańskim. Przez wiele lat żył w pustelni pod skałą w Tropiu niedaleko Czchowa. Miejsce to znane jest dziś jako Brama Sądecczyzny. Jan Długosz zapisał, że tu „wyróżniał się przykładnym życiem i obyczajami”– jak podaje strona internetowa sanktuarium Świętych Pustelników w Tropiu, gdzie ich kult jest wciąż żywy. Św. Andrzej w ostatnich latach X wieku wstąpił do benedyktynów – klasztoru św. Hipolita na górze Zobor k. Nitry. To właśnie tam przyjął imię Andrzej. Po ukończeniu 40 lat mógł powrócić do życia pustelniczego, które wpisane jest również w duchowość benedyktyńską, do samotności, stwarzającej miejsce do głębszego spotkania z Bogiem. Towarzyszył mu zmieniający się co kilka lat uczeń. Całym swoim życiem dążył do wyłącznej przynależności do Boga. Jako że jednym ze sposobów służby Bożej benedyktynów jest praca, która jest źródłem utrzymania klasztoru, oraz przybliża do Boga i drugiego człowieka, św. Andrzej również oddawał się ciężkiej pracy – zajmował się karczowaniem lasu. Choć wymagało to od niego wiele trudu, nie zaniedbywał pokutnych praktyk. Noc poświęcał na modlitwę. Trzy razy w tygodniu pościł (w poniedziałki, środy i piątki), a podczas Wielkiego Postu – za wyjątkiem sobót i niedziel – jego dziennym pokarmem był jeden orzech włoski. Spośród innych umartwień ciała (żył przecież w średniowieczu, które ciało traktowało jako źródło wszelkiego zła) wymienić jeszcze tu trzeba, że Andrzej opasał się mosiężnym łańcuchem, który – jak mówią podania o jego życiu – z czasem obrósł skórą. W to miejsce wdało się zakażenie, co było przyczyną jego śmierci ok. 1030 r. Zasłynął jako apostoł i patron nawracających się grzeszników.
Szefowa MEN Barbara Nowacka zapowiedziała w poniedziałek ominięcie weta prezydenta Karola Nawrockiego i powołanie Rzecznika Praw Ucznia procedurami resortu. Dodała, że komponent seksualny przedmiotu edukacja zdrowotna będzie nieobowiązkowy, by uniknąć „szkolnych awantur”.
Wypowiedź szefowej resortu edukacji w Radiu Gdańsk to odpowiedź na decyzję prezydenta Karola Nawrockiego, który na początku lipca zawetował ustawę o prawach i obowiązkach ucznia. Przepisy te miały skatalogować prawa uczniów i powołać system rzeczników ich ochrony. Barbara Nowacka zapowiedziała, że resort nie złoży nowego projektu, a zamiast tego wdroży administracyjny „plan B” przed 1 września.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
