Kończy się wakacyjny cykl „Aspekty małych ojczyzn”, kończy się też cykl prezentowania ruin budowli sakralnych naszej diecezji. W opisywanych małych ojczyznach zabrakło miejsca na ruiny
dwóch kościołów: w Podgórzycy i w Głogowie. Na zakończenie zatem choć mały rzut oka na te mury sięgające swą pamięcią XIII w., by w ten sposób zakończyć wędrówkę po historii z Jarosławem Skorulskim -
przewodnikiem i Pawłem Sulatyckim - fotografem.
Zaszyta między lasami i polami Podgórzyca kryje w sobie przepiękne ruiny gotyckiego kościółka wybudowanego z polnego kamienia w XIII w. Jak przekazuje tradycja, wybudowany on został z fundacji Henryka
Brodatego i św. Jadwigi Śląskiej. Służył miejscowym katolikom do XVII w., kiedy to w czasie zawieruchy wojny trzydziestoletniej spłonął dach. Po 200 latach mieszkańcy postanowili uporządkować teren. Tak
więc już w XIX w. te ruiny musiały robić wrażenie, skoro nie rozbierając ich, a jedynie je zabezpieczając, dobudowali do masywnych ścian małą ceglaną dzwonnicę. Zwieńczyli ją drewnianą nadbudówką z czterospadowym
dachem. Niewielki dzwon odzywał się od tej pory podczas pogrzebów, oznajmiając odejście kolejnych mieszkańców wsi. Dziś wewnątrz kościelnych murów rosną potężne dęby i lipa. Na wiosnę rozkładają one nad
murami zielony parasol z liści, zastępując z powodzeniem dawne sklepienie kościoła.
Panorama z wieżą
Kościół św. Mikołaja w Głogowie swymi początkami sięga lokacji miasta, czyli połowy XIII w. Pierwotna romańska bazylika, będąca kościołem parafialnym, przetrwała niespełna pół wieku, kiedy to strawił
ją pożar. W latach 1291-1309 ogromnym wysiłkiem mieszkańców wzniesiono nową, potężną budowlę w stylu gotyckim z wysoką, masywną wieżą dominującą nad całym miastem. Mimo że wielokrotnie ją przebudowywano,
nadając ostatecznie w XVII i XVIII wnętrzom charakter barokowy, to ceglana bryła z ostrołukowymi blendami na wieży pozostała nadal gotycka. W czasie ostatniej wojny kościół podzielił los całego miasta,
ulegając zagładzie, i tylko dzięki swej solidnej konstrukcji, mimo dotkliwych okaleczeń, nadal dominuje nad miastem.
Od kilkunastu lat głogowska starówka podnosi się z ruin. Głogowianie odbudowują średniowieczne uliczki, stawiając na wiekowych fundamentach nowoczesne kamienice. Próbują wskrzesić dawnego ducha. Ruina
zwana przez mieszkańców „starym Mikołajem” jest jednak wciąż niemym świadkiem burzliwych kolei losu i wojennych zniszczeń.
Panie, Ty wiesz lepiej, aniżeli ja sam, że się starzeję i pewnego dnia będę stary. Zachowaj mnie od zgubnego nawyku: mniemania, że muszę coś powiedzieć na każdy temat i przy każdej okazji. Odbierz mi chęć prostowania każdemu jego ścieżek. Uczyń mnie poważnym, lecz nie ponurym. Czynnym lecz nienarzucającym się. Szkoda mi nie spożytkować wielkich zasobów mądrości, jakie posiadam, ale Ty, Panie, wiesz, że chciałbym zachować do końca kilku przyjaciół.
Wyzwól mój umysł od niekończącego się brnięcia w szczegóły i dodaj mi skrzydeł, bym w lot przechodził do rzeczy. Zamknij mi usta w przedmiocie mych niedomagań i cierpień - w miarę jak ich przybywa, a chęć ich wyliczania staje się z upływem lat coraz słodsza. Nie proszę o łaskę rozkoszowania się opowieściami o cudzych cierpieniach, ale daj mi cierpliwość wysłuchania ich.
Nie śmiem Cię prosić o lepszą pamięć, ale proszę o większą pokorę i mniej niezachwianą pewność, gdy moje wspomnienia wydają się sprzeczne z cudzymi. Użycz mi chwalebnego poczucia, że czasem mogę się mylić. Zachowaj mnie miłym dla ludzi, choć z niektórymi z nich doprawdy trudno wytrzymać. Nie chcę być święty, ale zgryźliwi starcy to jedno ze szczytowych osiągnięć szatana. Daj mi zdolność dostrzegania dobrych rzeczy w nieoczekiwanych miejscach i niespodziewanych zalet w ludziach. Daj mi, Panie, łaskę mówienia im o tym...
Do zakonu? Zdecydowanie warto! Siostra z 50-letnim stażem podpowiada, jak odkryć powołanie
2026-01-28 08:48
Polskifr.fr /KAI
Bożena Sztajner/Niedziela
Nie wyobrażałam sobie, że może mi być w życiu źle, jeżeli mam za Oblubieńca Jezusa. Przyznam, że nigdy nie miałam ani w czasie formacji, ani później w życiu zakonnym, trudności tego typu, że wątpiłam, że zniechęcałam się - tak o początkach swojego życia zakonnego opowiedziała w rozmowie z Polskifr.fr s. M. Rachel Lerch, józefitka, pracująca w Allonnes we Francji. 2 lutego przypada Światowy Dzień Życia Konsekrowanego.
S. Rachel dopiero w czasie liceum zaczęła stawiać sobie pytania o swoją przyszłość.
Utrzymujący się nad Portugalią sztorm Kristin wyrządził w środę liczne szkody na terenie Sanktuarium Matki Bożej Różańcowej w Fatimie, przekazał w komunikacie rektorat tego maryjnego miejsca kultu. Wśród miejsc, w których doszło do szkód z powodu silnego wiatru, którego prędkość dochodziła do 140 km na godzinę, jest główny plac pomiędzy fatimskimi bazylikami Różańca Św. i Trójcy Przenajświętszej.
Żywioł połamał tam lub wyrwał z korzeniami liczące kilkaset lat drzewa usytuowane w pobliżu Kapliczki Objawień, najczęściej odwiedzanego miejsca przez pielgrzymów docierających do Fatimy. Zniszczone zostały też elementy infrastruktury sanktuarium. Rektorat przekazał też, że kilkadziesiąt drzew zostało połamanych w oddalonej od sanktuarium o 2 km miejscowości Valinhos, gdzie znajdują się domy trójki dzieci, które w 1917 r. brały udział w objawieniach maryjnych.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
