Reklama

W drodze do Fatimy

Niedziela częstochowska 43/2004

Częstochowscy pielgrzymi w Fatimie

Częstochowscy pielgrzymi w Fatimie

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

12 września br., po porannej Mszy św., jako grupa pielgrzymów z parafii częstochowskich, wyruszyliśmy autokarem na liczący 8 tys. km szlak po sanktuariach maryjnych Europy. Naszymi duchowymi opiekunami byli ks. Marek Jachna - proboszcz parafii pw. Dobrego Pasterza z Wierzchowiska i ks. Roman Łodziński - proboszcz parafii pw. Zesłania Ducha Świętego w Częstochowie.
Dwutygodniowy czas pielgrzymowania wypełniała modlitwa, którą stanowiły: Godzinki, Koronka do Ducha Świętego, Różaniec, Koronka do Bożego Miłosierdzia, ubogacane grą na gitarze s. Hiacynty, nazaretanki. Pierwszym miejscem, które odwiedziliśmy, było narodowe sanktuarium Austriaków - Mariazell. Przepiękna budowla kościoła znajduje się wśród niebotycznych gór. Kolejną stacją było Lourdes. Msza św. w Grocie Massabielskiej stanowiła dla nas wielkie przeżycie. Skorzystaliśmy z kąpieli w wodzie z cudownego źródełka. Droga Krzyżowa, odprawiona w duchu pokuty, oraz uczestnictwo w nabożeństwie dla chorych na długo pozostaną w naszej pamięci i sercach. Głównym celem naszego pielgrzymowania była Fatima. W Kaplicy Objawień przed Cudowną Figurką Królowej Różańca uczestniczyliśmy dwukrotnie we Mszy św. Tutaj także odprawiliśmy Drogę Krzyżową i braliśmy udział w wieczornym nabożeństwie z procesją światła. Wyjątkowy klimat miejsca sprzyjał żarliwej modlitwie i głębszej refleksji nad orędziami fatimskimi. Nawiedziliśmy również miejsce spotkania Pastuszków z Aniołem oraz ich domy-muzea. W drodze powrotnej udaliśmy się do Montserrat, gdzie wśród gór króluje figurka Madonny la Moreneta. We Francji zatrzymaliśmy się u stóp Płaczącej Pani w La Salette. Urzekająca sceneria, zwłaszcza szczyty gór zanurzone w chmurach, stwarzały doświadczenie obecności Boga. Mamy nadzieję, że łaska pielgrzymowania do sanktuariów maryjnych w Roku Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny zaowocuje przemianą w naszym codziennym życiu.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Modlitwa św. Jana Pawła II o pokój

Boże ojców naszych, wielki i miłosierny! Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi. Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie. Potęp wojny i obal pychę gwałtowników. Wysłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.
CZYTAJ DALEJ

Pełnia spełnia się w Chrystusie, który buduje dom Boga z ludzi i trwa „na wieki”

2026-01-12 12:26

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Pierwsza Księga Królewska zaczyna się od sceny przekazania władzy. 1 Krl 2 należy do opowiadania o królach, które badacze nazywają historią deuteronomistyczną (od Pwt po 2 Krl). W tym nurcie miarą władcy staje się wierność Torze. Testament Dawida brzmi jak mowa pożegnalna. Formuła „idę drogą całej ziemi” przypomina, że także król wchodzi w los każdego człowieka. Dawid mówi do Salomona językiem przymierza: strzeż nakazów Pana, chodź Jego drogami, zachowuj ustawy i przykazania zapisane w Prawie Mojżesza. Słownictwo poleceń tworzy szeroki katalog: ustawy, przykazania, prawa, nakazy. Taki zestaw obejmuje całe życie, nie tylko kult i nie tylko politykę. Czasownik „strzec” sugeruje czujność i troskę. Pwt 17 stawia królowi podobne zadanie: władza dojrzewa pod Słowem, nie ponad nim. Wezwanie „bądź mocny i bądź mężem” opisuje odwagę moralną. Kończy się czas ojca. Zaczyna się czas decyzji syna. W tle stoi obietnica dana Dawidowi o trwałości jego „domu” (hebr. bajit), rozumianego jako dynastia. To samo słowo w Biblii oznacza także świątynię. Ta podwójna perspektywa prowadzi ku budowie przybytku w Jerozolimie i ku pytaniu o wierność rodu Dawida. Notatka o czterdziestu latach panowania Dawida ma charakter królewskiego epitafium, typowego dla Ksiąg Królewskich. Tradycja podaje podział tego czasu na Hebron i Jerozolimę. Zdanie o umocnieniu królestwa Salomona otwiera perspektywę mądrości i pokoju, a także prób serca. Augustyn widzi w obietnicach dane Dawidowi wskazanie na Chrystusa. Zauważa obraz przyszłości w Salomonie; pokój wpisany w imię i budowę świątyni. Pełnia spełnia się w Chrystusie, który buduje dom Boga z ludzi i trwa „na wieki”.
CZYTAJ DALEJ

Papież: aby się pojednać, trzeba rozbroić własne serce

2026-02-05 13:01

[ TEMATY ]

pojednanie

Papież Leon XIV

rozbroić

własne serce

PAP

Papież Leon XIV

Papież Leon XIV

Leon XIV spotkał się z młodymi kapłanami i mnichami z Orientalnych Kościołów Prawosławnych, którzy zapoznają się z papieskimi uczelniami i dykasteriami Kurii Rzymskiej. W przemówieniu wskazał na potrzebę wyzbycia się uprzedzeń i rozbrojenia własnego serca. Jest to niezbędne, aby wzrastać w jedności.

Poznać się nawzajem
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję