10 listopada, w przeddzień rocznicy odzyskania niepodległości, młodzież z Liceum Ogólnokształcącego im. Juliusza Słowackiego w Częstochowie pod kierunkiem ks. Wojciecha Pelczarskiego zaprezentowała wiernym z parafii św. Jakuba montaż słowno-muzyczny, poświęcony poległym za niepodległość.
Wykonawcy wykorzystali teksty ks. Andrzeja Zwolińskiego pt: Wypominki narodowe. Uczniowie z podziałem na role czytali nazwiska bohaterów i męczenników, którzy zginęli w obronie Ojczyzny. Ich recytacji i wezwaniom do modlitwy towarzyszyła muzyka Michała Ogińskiego oraz dźwięki przypominające szczęk kajdan. W kościele przed ołtarzem umieszczono daty wszystkich ważnych dla Polski wydarzeń historycznych.
Modlono się za uczestników powstań, dowódców i żołnierzy, za porwanych i męczonych. Nie zapomniano też o górnikach, studentach, działaczach, walczących o wolność słowa i sumienia, oraz o zamordowanych przez funkcjonariuszy Służb Bezpieczeństwa.
Wypominki przeplatane były zapalaniem zniczy przy datach kolejnych powstań, wojen i zrywów niepodległościowych. Uzupełnienie stanowiły słowa jednej z postaci spektaklu:
Zmarli moi, nie opuszczajcie mnie.
Tylko przy Waszej śmierci bliski jestem życia,
Tylko wspomnienie o Was nie zmniejsza mi świata,
Tylko wy, nieskalani, uszliście rozbicia,
Tylko wśród Was mam ojca i matkę, i brata,
Tylko przez Was nie ginie to, co kiedyś było,
Tylko przez Was zabliźnia się czas poszarpany,
Tylko przez Was pojmę mą przyszłość zawiłą,
Tylko w was śmierć i życie nie krwawią jak rany,
Tylko na Was się godzą i w Was nie są sprzeczne...”
Wypominki zakończył kapłan modlitwą: „Boże Wszechmogący, Panie zastępów, padamy do stóp Twoich w dziękczynieniu, że przez wieki otaczałeś nas swą przemożną opieką. Dziękujemy Ci, że ojców naszych wyprowadziłeś z rąk ciemiężców, najeźdźców i nieprzyjaciół. Błogosławimy Cię za to, że po latach niewoli obdarzyłeś nas na nowo miłością i pokojem. Prosimy Cię, Boże, napełnij nas mocą Ducha Twojego. Wzbudź w narodzie chęć do cierpliwej walki o zachowanie pokoju i wolności. Spraw, byśmy stali się zdolni własnymi rękami i wzajemną solidarnością zachować Twoje Królestwo w nas, w naszych rodzinach, naszym narodzie - jak za czasów naszych praojców”.
Przedstawienie, połączone z głęboką modlitwą, stało się świadectwem pamięci i wiary dla wiernych oraz lekcją historii i patriotyzmu dla młodych wykonawców.