Czas na refleksje po szczególnie ważnych wydarzeniach, jakie miały miejsce w życiu rodziny parafialnej na ziemi klimontowskiej, z okazji 400-lecia nadania Klimontowowi praw miejskich przez Jana Zbigniewa Ossolińskiego.
Obchody jubileuszowego roku w Klimontowie zainaugurowała 2 stycznia 2004 r., Msza św. sprawowana przez dziekana, ks. Adama Nowaka (proboszcza Klimontowa) w kolegiacie parafialnej. O godz. 18.00 zgromadzili się w kościele wierni, Towarzystwo Przyjaciół Klimontowa, poczty sztandarowe miejscowych instytucji i organizacji, Ochotnicza Straż Pożarna oraz Rycerstwo Chorągwi Ziemi Sandomierskiej. Przewodniczący Towarzystwa Przyjaciół Klimontowa przypomniał dzieje rodu Ossolińskich, a Ksiądz Dyrektor Muzeum Diecezjalnego w Sandomierzu odczytał akt erekcyjny dla Klimontowa. Była to piękna lekcja wiary, historii i patriotyzmu. Pierwszy dzień obchodów 400-lecia Klimontowa zakończył się wystrzałem sztucznych ogni z armatek.
Do świętowania powrócono w Klimontowie 3 maja, w 213. rocznicę uchwalenia Konstytucji 3 Maja, gdy przeżywano widowisko historyczne Przyjazd kanclerza Jerzego Ossolińskiego z Rzymu oraz pokaz XVII-wiecznych walk rycerskich i tańca dworskiego w wykonaniu Rycerstwa Chorągwi Ziemi Sandomierskiej.
W uroczyste obchody niepowtarzalnego roku 2004 wpisane zostały uroczystości religijne i wizyty duszpasterskie księży biskupów naszej diecezji: Biskupa Ordynariusza Andrzeja Dzięgi, który spotkał się także z uczniami i nauczycielami trzech miejscowych szkół, oraz biskupów Edwarda Frankowskiego i Mariana Zimałka.
Uroczyste zakończenie obchodów jubileuszowych odbyło się 16 stycznia tego roku. Sprawcą tych pięknych religijnych i patriotycznych przeżyć, związanych z tym ważnym wydarzeniem, jest ks. kan. Adam Nowak - tutejszy proboszcz, który żyje mocno życiem mieszkańców Klimontowa. Oprócz integrowania parafian, od ponad 17 lat prowadzi renowację pięknych zabytkowych obiektów sakralnych, ocalając w ten sposób od zapomnienia ważne pomniki świętokrzyskiej ziemi. O niej to pisał Paweł Jasienica, wybitny polski historyk, pytając nie bez żalu: „Dlaczego tego kraju nie zwiedza się jak doliny Loary lub zamków Nadrenii? Zasługuje on na to”. Autor Polski Piastów pisał o regionie świętokrzyskim, w 1950 r.: „Kraj ten w samym sercu Polski zawsze położony, stał się powoli ziemią zepchniętą do rzędu zapadłych partykularzy”. Proboszcz ks. Adam Nowak, realizując sienkiewiczowskie powiedzenie „skarbem narodu i człowieka są jego ślady na ziemi” przywraca zapomnianym perłom architektury należny im wygląd i szacunek.
Klimontowskie świętowanie i jubileusz wpisuje się w historię regionu i diecezji sandomierskiej, w której Klimontów od tego roku, decyzją Biskupa Ordynariusza, stał się też siedzibą nowego dekanatu. Ks. kanonik Adam Nowak został mianowany dziekanem nowej struktury duszpasterskiej.
Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.
Słowa mogą być poprawne, a serce dalekie. Wiara nie polega na deklaracjach, lecz na zgodzie życia z Ewangelią. Jezus nie wypomina modlitw – pyta o konsekwencję.
Modlitwa z Dn 9 należy do klasycznych modlitw pokutnych Biblii. Powstaje w realiach wygnania, gdy utrata ziemi i świątyni rodzi pytania o winę i o sens historii. W tej części księgi autor wraca do hebrajskiego, aby modlitwa brzmiała językiem Pisma. Pierwsze zdanie przywołuje formułę z Tory: „Panie, Boże wielki i straszliwy”, wierny wobec tych, którzy Go miłują. Daniel nie zatrzymuje się na pochwałach. Wprowadza serię czasowników: „zgrzeszyliśmy, popełniliśmy nieprawość, zbłądziliśmy, zbuntowaliśmy się, odstąpiliśmy”. W hebrajskim stoją tu różne rdzenie, aby nazwać winę bez zmiękczania. Uderza liczba mnoga. Modlący się włącza siebie w odpowiedzialność ludu, także elit: królów, książąt i ojców. Zdanie „Tobie, Panie, sprawiedliwość, a nam wstyd na twarzy” oddaje hebrajskie bōšet pānîm i opisuje sytuację publicznej kompromitacji. „Sprawiedliwość” Boga oznacza tu Jego prawość także w sądzie. Daniel nie przerzuca winy na Babilon ani na okoliczności. Nazywa główną przyczynę klęski. Jest nią brak słuchania proroków i nieposłuszeństwo wobec Prawa. Zwraca uwagę określenie proroków jako „Twoich sług”. Słowo Boga przychodzi przez konkretne osoby, a odrzucenie ich nauki rani wspólnotę. Potem wypowiada zdanie kluczowe: „do Pana Boga naszego należy miłosierdzie i przebaczenie”. W hebrajskim stoją tu liczby mnogie: ha-raḥamîm i ha-seliḥot, jakby tekst mówił o obfitości daru. Dzisiejsza modlitwa nie buduje argumentu z własnych zasług. Ona opiera się na tym, kim jest Bóg. Tekst uczy modlitwy, która łączy prawdę o grzechu z ufnością w przebaczenie.
To już kolejny raz, kiedy Instytut Niedziela, wydawca Tygodnika Katolickiego Niedziela, zaprasza do kina. W seans filmowy wprowadził widzów Mariusz Książek, wiceprezes Instytutu NIEDZIELA, przedstawiając meandry towarzyszące powstawaniu produkcji. – Jak wielu problemów doświadczyli autorzy podczas realizacji tego obrazu, od braku zrozumienia po osobiste dramaty i problemy finansowe, a nawet odwoływania już zaplanowanych seansów we Francji – zaznaczył Książek. Następnie metropolita częstochowski abp Wacław Depo, poproszony o komentarz, zauważył, że „konkretnie 22 lutego 1931 r. w płockim klasztorze Sióstr Miłosierdzia objawił się Jezus Miłosierny”. – I w tym filmie dzisiaj też doświadczymy Jego dotknięcia w naszych sercach – podkreślił pasterz.
Fabuła filmu opowiada o wydarzeniach sprzed 350 lat, które miały miejsce w Paray-le-Monial we Francji. To właśnie tam, w klasztorze Sióstr Wizytek, Jezus objawił swoje płonące z miłości Serce zakonnicy Małgorzacie Marii Alacoque. Skierowane do zakonnicy orędzie stało się kanwą filmu, który w opinii wielu „obudził” duchowość Francji i podbił francuskie kina, wywołując tym samym ostrą rekcję środowisk antyreligijnych. Najświętsze Serce to filmowa rekonstrukcja historyczna połączona ze świadectwami bohaterów filmu, którzy doświadczają największych problemów współczesnego świata: samotności, zmęczenia i braku sensu życia. Tym samym opowiadają oni o odnalezieniu „lekarstwa”, które pomogło stworzyć im relację z Jezusem w Jego Najświętszym Sercu. Krótkie komentarze kapłanów stanowią swoistą katechezą i pomagają zrozumieć przed-stawianą rzeczywistość.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
