Klub Inteligencji Katolickiej przy parafii Ojców Dominikanów zorganizował spotkanie z poetką i malarką Józefiną Kwiatkowską, które było jednocześnie promocją najnowszego tomiku jej poezji „poetyckie impresje”. Piąty tomik pani Józefiny został wydany z okazji obchodów 650-lecia Baranowa Sandomierskiego, gdzie Autorka mieszka i pracuje jako instruktor Miejsko-Gminnego Ośrodka Kultury. Właśnie tutaj pani Józefina prowadziła sekcję plastyczną dla młodzieży i dorosłych, organizowała wystawy, plenery i konkursy. W 1990 r. założyła w Ossali Prywatny Dom Pracy Twórczej państwa Kwiatkowskich, który skupia miłośników kultury. Należy zauważyć, że pasja p. Kwiatkowskiej nie przesłoniła jej powołania matki i żony - dopiero po usamodzielnieniu się czwórki dzieci - rozpoczęła realizację swoich artystycznych marzeń malarsko poetyckich.
Alicja Sykutowska
Sandomierz
Diecezjalny Zarząd Stowarzyszenia Przyjaciół Wyższego Seminarium Duchownego naszej diecezji spotkał się 22 stycznia br. na swoim spotkaniu opłatkowym. Po Mszy św., której przewodniczył rektor sandomierskiego WSD, ks. dr Jan Biedroń, uczestnicy spotkali się w refektarzu kleryckim na łamaniu się opłatkiem i składaniu sobie nawzajem świąteczno-noworocznych życzeń. Ksiądz Rektor podziękował zgromadzonym przedstawicielom Stowarzyszenia i wszystkim przyjaciołom seminarium za życzliwość i modlitwy w intencji przygotowujących się do kapłaństwa kleryków. Podziękowania złożył na ręce przewodniczącego Stowarzyszenia Przyjaciół Jerzego Magiera.
Red.
Sandomierz
30 kapłanów, pod przewodnictwem bp. Mariana Zimaka i bp. Edwarda Frankowskiego uczestniczyło w Mszy św. sprawowanej w intencji śp. Anny Dzięgi - Mamy Biskupa Ordynariusza, którą Pan Bóg powołał do siebie 17 stycznia 2004 r. Dokładnie w rocznicę Jej śmierci została odprawiona Msza św., w czasie której homilię wygłosił ks. dr Czesław Murawski
Modlitwa z Dn 9 należy do klasycznych modlitw pokutnych Biblii. Powstaje w realiach wygnania, gdy utrata ziemi i świątyni rodzi pytania o winę i o sens historii. W tej części księgi autor wraca do hebrajskiego, aby modlitwa brzmiała językiem Pisma. Pierwsze zdanie przywołuje formułę z Tory: „Panie, Boże wielki i straszliwy”, wierny wobec tych, którzy Go miłują. Daniel nie zatrzymuje się na pochwałach. Wprowadza serię czasowników: „zgrzeszyliśmy, popełniliśmy nieprawość, zbłądziliśmy, zbuntowaliśmy się, odstąpiliśmy”. W hebrajskim stoją tu różne rdzenie, aby nazwać winę bez zmiękczania. Uderza liczba mnoga. Modlący się włącza siebie w odpowiedzialność ludu, także elit: królów, książąt i ojców. Zdanie „Tobie, Panie, sprawiedliwość, a nam wstyd na twarzy” oddaje hebrajskie bōšet pānîm i opisuje sytuację publicznej kompromitacji. „Sprawiedliwość” Boga oznacza tu Jego prawość także w sądzie. Daniel nie przerzuca winy na Babilon ani na okoliczności. Nazywa główną przyczynę klęski. Jest nią brak słuchania proroków i nieposłuszeństwo wobec Prawa. Zwraca uwagę określenie proroków jako „Twoich sług”. Słowo Boga przychodzi przez konkretne osoby, a odrzucenie ich nauki rani wspólnotę. Potem wypowiada zdanie kluczowe: „do Pana Boga naszego należy miłosierdzie i przebaczenie”. W hebrajskim stoją tu liczby mnogie: ha-raḥamîm i ha-seliḥot, jakby tekst mówił o obfitości daru. Dzisiejsza modlitwa nie buduje argumentu z własnych zasług. Ona opiera się na tym, kim jest Bóg. Tekst uczy modlitwy, która łączy prawdę o grzechu z ufnością w przebaczenie.
Jak pisze kronikarz tamtych czasów - Janko z Czarnkowa - nareszcie w środę po niedzieli „Invocavit", dnia drugiego miesiąca marca, przedniejsi panowie polscy oraz Bodzanta, arcybiskup gnieźnieński, zjechawszy się w Radomsku, jednomyślną zgodą i wolą postanowili posłać po Jadwigę, córkę śp. zmarłego króla z prośbą, aby przyjechała do Polski na królowanie. Takim sposobem kolejny zjazd w Radomsku z 2 marca 1384 r. zadecydował o powierzeniu jej tronu. Dopełnieniem tego była koronacja zaledwie 10-letniej księżniczki na króla Polski w październiku tego samego roku.
Podnoszące się z kolan po rozbiciu dzielnicowym zjednoczone Królestwo Polskie, odbudowane wysiłkiem Kazimierza III Wielkiego, po jego bezpotomnej śmierci w 1370 r. stanęło w obliczu wyboru nowego władcy. Na mocy wcześniejszych układów sukcesyjnych tron powierzono więc siostrzeńcowi „króla chłopów”, panującemu wówczas na Węgrzech Ludwikowi z dynastii Andegawenów. Monarcha miał jednak poważny problem. Mimo dwukrotnie zawieranych związków małżeńskich, najpierw z Małgorzatą Luksemburską (krewną cesarza Karola IV), a później Elżbietą Bośniaczką nie doczekał się męskiego potomka. Taki stan rzeczy spowodował, że zapewnienie ciągłości rządów stało się dość trudne. Jego trzy córki z drugiej żony: Katarzyna, Maria i Jadwiga nie mogły odziedziczyć tronu. W Polsce prawo do tego posiadało wyłącznie potomstwo „po mieczu”, a nie „po kądzieli”- dziedziczyć mogli zatem mężczyźni z dynastii, nie córki. Rozwiązaniem okazało się zaproponowanie szlachcie polskiej przywileju. 17 września 1374 r. w Koszycach Ludwik Węgierski zwolnił rycerstwo z podatku od gruntów oprócz 2 groszy z łana. W zamian możni zgodzili się, aby po jego śmierci sukcesja przeszła na jedną z córek.
"Lubuskie Wawrzyny 2025" – od lewej: dyrektor biblioteki gorzowskiej Sławomir Szenwald i dyrektor biblioteki zielonogórskiej Andrzej Buck
W Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki im. C.K. Norwida w Zielonej Górze wręczono "Lubuskie Wawrzyny". Dwie nagrody otrzymali księża posługujący w naszej diecezji.
Gdy weszłam na salę Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki im. C.K. Norwida w Zielonej Górze, 26 lutego 2026, wszystkie miejsca były zajęte. Cieszy to, że tyle ludzi interesuje się kulturą i nauką. Lubuskie Wawrzyny to jest największe wydarzenie kulturalne w naszym województwie, organizowane przez naszego „Norwida” i Wojewódzką i Miejską Bibliotekę Publiczną im. Zbigniewa Herberta w Gorzowie. Dlatego też powitali nas Dyrektorzy obydwu bibliotek: Andrzej Buck i Sławomir Szenwald.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
