W Domu Księży Emerytów w Zielonej Górze 29 listopada odbyło się spotkanie członków Unii Apostolskiej Kleru. Spotkanie miało charakter modlitewno – duszpasterski.
– Unia Apostolska Kleru to stowarzyszenie kapłańskie. Należą do niego księża naszej diecezji. W sumie jest to międzynarodowe stowarzyszenie, które działa też w Polsce – mówi ks. Piotr Wadowski, dyrektor diecezjalny Unii Apostolskiej Kleru, który jej członkiem został jeszcze jako diakon w 2012 r.
Pełna nazwa stowarzyszenia brzmi Unia Apostolska Kleru Najświętszego Serca Pana Jezusa, dlatego jej głównym celem jest szerzenie tego kultu i gromadzenie się wokół Serca Jezusowego. Większość członków stowarzyszenia stanowią starsi księża, ponieważ Unia dość mocna była w naszej diecezji wcześniej. Obecnie stowarzyszenie liczy ok. 10 -12 członków i drugie tyle sympatyków.
W programie spotkania znalazły się: Nieszpory z medytacją, modlitwa za zmarłych księży naszej diecezji, adoracja Najświętszego Sakramentu oraz blok konferencyjny. W spotkaniu uczestniczyli bp Tadeusz Lityński, który omówił realizację programu duszpasterskiego „W mocy Bożego Ducha” w naszej diecezji oraz bp Paweł Socha.
Dyrektor DKE ks. Robert Kufel wygłosił wykład pt. „Kapłani niezłomni naszej diecezji”. - Dotyczy to prac związanych z moim słownikiem, bo chciałbym pokrótce powiedzieć jak zbierałem materiały, do jakich dokumentów dotarłem i przybliżyć kilka wybranych życiorysów księży, którzy szczególnie po 1945 r. doznali krzywd, a także byli więzieni przez UB i prześladowani. Są to księża diecezjalni i zakonni, którzy pracowali w naszej diecezji w latach 1945 - 55 - powiedział ks. Robert Kufel.
Ewa Lipska. W tle zdjęcie Anny Tokarskiej, jej meble i przedmioty
W Wojewódzkiej i Miejskiej Bibliotece Publicznej im. C. Norwida w Zielonej Górze odbywa się już XIII Festiwal Literacki im. Anny Tokarskiej „Proza poetów” w 10. rocznicę jej śmierci. Podtytuł „Proza poetów” wydaje się dziwny, ale poeci bywają też prozaikami...
W ramach festiwalu, który trwa od 15 listopada do 2 grudnia 2023, gościliśmy 24 listopada w Bibliotece im. Norwida znaną poetkę, ale także wyjątkową prozaiczkę, autorkę tekstów piosenek, felietonistkę, założycielkę kilku pism, redaktorkę - Ewę Lipską. Spotkanie dotyczyło promocji jej nowego tomiku wierszy „Wariacje Geldbergowskie”.
Któż z nas nie zna prostych i pełnych ufności słów modlitwy: "Aniele Boży, stróżu mój, ty zawsze przy mnie stój..." Dla niektórych była to może pierwsza w życiu modlitwa, szeptana jeszcze na kolanach matki. Ale czy anioły są żywo obecne tylko w świecie dziecięcej wyobraźni? Czy my, dorośli, też możemy wierzyć w anioły?
Jak ktoś kiedyś policzył, anioły są wspomniane w Piśmie Św. Starego i Nowego Testamentu 222 razy! Pismo Święte jest zatem od początku do końca przeplatane wzmiankami o aniołach. Bóg stawia anioły u wrót raju; aniołowie nawiedzają Abrahama; aniołowie wyprowadzają Lota i jego córki z pożaru Sodomy; anioł nie pozwala Abrahamowi zabić jego syna Izaaka. Czasem aniołowie są groźni: Bóg posyła anioła, który zabija pierworodne Egipcjan. Ale to anioł również wyprowadza Izraelitów z niewoli. Anioł zamyka paszcze lwów, żeby nie pożarły Daniela.
Także w Nowym Testamencie jest wiele zdarzeń, w których występują aniołowie. Przecież to Archanioł Gabriel zwiastuje Maryi Pannie poczęcie Syna Bożego; aniołowie śpiewają przy Jego narodzinach i sprowadzają pasterzy do stajenki; aniołowie ostrzegają Mędrców ze Wschodu przed Herodem. Anioł objawia św. Józefowi tajemnicę wcielenia i każe uciekać Świętej Rodzinie do Egiptu. Aniołowie służą Jezusowi, przy grobie Jezusowym zapewniają o Jego zmartwychwstaniu, a przy wniebowstąpieniu zapowiadają powtórne przyjście Zbawiciela.
Sam Pan Jezus wspomina o aniołach. Mówiąc na przykład o nawróceniu grzeszników, stwierdza: "Tak samo powiadam wam, radość powstaje u aniołów Bożych z jednego grzesznika, który się nawraca" (Łk 15, 10). Opisując sąd ostateczny zaznacza, że to aniołowie zwołaja ludzi na ten sąd, a On, jako Sędzia, zjawi się tam otoczony aniołami.
W Kościele św. Augustyna w Paryżu powstała Kaplica Nawrócenia św. Karola de Foucauld. Stworzono ją wokół konfesjonału ks. Henri’ego Huvelina, u którego spowiadał się przyszły święty i odkrył na nowo wiarę katolicką w październiku 1886 roku. Gdy został księdzem, kilkakrotnie odprawiał Msze św. w kościele swego nawrócenia.
Kaplicę zainaugurowano w niedzielę 27 września. Na zachowanym oryginalnym konfesjonale ks. Huvelina znajduje się tabliczka z napisem: „Ici Charles de Foucauld s’est converti en se confessant à l’abbé Huvelin en octobre 1886” (Tutaj Karol de Foucauld nawrócił się, spowiadając się u ks. Huvelina w październiku 1886 roku). Naprzeciwko stoi brązowy posąg św. Karola de Foucauld, dłuta Daphné du Barry. Pomiędzy nimi na ścianie umieszczono relikwię świętego. Można tam również zostawiać intencje modlitewne, szczególnie za osoby, które odeszły od wiary, i prosić dla nich o łaskę nawrócenia.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
