Caritas Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej po raz siódmy organizuje wielkanocną akcję „Chleb Miłości”. W okresie poprzedzającym Wielkanoc we wszystkich parafiach rozprowadzane będą miniatury chleba w charakterystycznych pudełkach skarbonkach z otworem wyciętym w kształcie serca. Chleb nabyty przez wiernych znajdzie się w koszykach ze święconką i podzielony zostanie z bliskimi podczas wielkanocnego śniadania.
Szczególne znaczenie ma samo opakowanie „Chleba Miłości”, które powinno stać się „Całoroczną Skarbonką Dobroci”. Idea „Całorocznej Skarbonki Dobroci” skłaniać ma do myślenia o innych i dzielenia się z potrzebującymi. Ma być to szczególna skarbonka, która stanie się pomocą i wsparciem w momentach życiowego SOS, gdy ktoś znajdzie się w potrzebie (członek rodziny, przyjaciel, sąsiad). Jeśli ktoś nie będzie mógł wykorzystać zawartości swojej skarbonki na pomoc potrzebującym, niech ją przyniesie za rok z zebranymi ofiarami do swojej parafii i wymieni na nową z chlebkiem. W ten sposób także pomoże potrzebującym.
W tym roku, podobnie jak w latach ubiegłych, Caritas naszej diecezji przygotowała 90 tys. miniatur chleba. Caritas prosi o złożenie 3 zł jako ofiary za „Chleb Miłości”. Nie jest to jego cena, jest to ofiara płynąca z dobroci serca, ponieważ zebrane środki zostaną przeznaczone na pomoc potrzebującym dzieciom. Ofiary zebrane podczas akcji wspomogą działanie blisko 60 świetlic profilaktyczno-wychowawczych prowadzonych w ramach Środowiskowej Sekcji Caritas Zielonogórsko-Gorzowskiej na rzecz Dzieci i Młodzieży „Pomoc”. Do świetlic Caritas uczęszcza codziennie ok. 1600 dzieci. Otrzymują one tam nie tylko pomoc w nauce, posiłek czy opiekę, ale także wiele ciepła i miłości od pracowników i wolontariuszy.
„Chleb Miłości” nabywać będzie można od Wielkiego Czwartku do Wielkiej Soboty. Niech znajdzie się on na wielkanocnych stołach w Roku Eucharystii i dzielony będzie jako wyraz naszej miłości, solidarności i gotowości przyjścia z pomocą ludziom znajdującym się w potrzebie.
Drodzy Ofiarodawcy! Życzymy Wam, aby dzielenie „Chleba Miłości” w Waszych rodzinach w czasie wielkanocnego śniadania napełniło Wasze serca pokojem i radością. Ufamy, iż Waszą radość z przeżycia Triduum Paschalnego i ze Zmartwychwstania naszego Pana Jezusa Chrystusa spotęguje świadomość, że dzielicie się miłością ze wszystkimi, którym Waszą dobrocią i hojnością pomagacie.
Wszystkim Wam, naszym Dobrodziejom, składamy najserdeczniejsze życzenia świąteczne
Pracownicy i Wolontariusze Caritas Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej
Maria z Dzieciątkiem oraz święte Felicyta i Perpetua
Święte Perpetua i Felicyta, męczennice kartagińskie, są patronkami bezpłodnych kobiet, żyły w II wieku. Ich męczeńska śmierć miała miejsce 7 marca 202 lub 203 r.
Obie żyły w starożytnym Thuburbo Minus, mieście położonym ok. 30 km od Kartaginy (dziś Teburbo w Tunisie). Perpetua w tajemnicy przed ojcem poganinem przyjęła wiarę chrześcijańską i zaczęła do niej przekonywać swych bliskich: brata Saturusa oraz niewolników – Felicytę, Rewokatusa, Sekundulusa i Saturninusa. Obie z Felicytą były młodymi mężatkami. Zostały pojmane i sprowadzone do Kartaginy. Perpetua miała wówczas synka w wieku niemowlęcym, którego przynoszono jej do karmienia. W tym samym czasie Felicyta, w ósmym miesiącu ciąży, urodziła w więzieniu dziewczynkę, którą zaadoptował jeden z chrześcijan. Po krótkim procesie wraz z innymi więźniami zostały skazane na rozszarpanie przez zwierzęta. Tuż przed męczeństwem Perpetua i Felicyta otrzymały chrzest, w czasie aresztowania były bowiem jeszcze katechumenkami.
Joe podczas jednej ze swoich wizyt w Grocie Carfin
„Zawsze będę blisko Boga, ponieważ On jest najważniejszy w moim życiu” – napisał młody Szkot Joe Wilson w swoim pamiętniku.
W listopadzie ub.r. rozpoczął się proces beatyfikacyjny urodzonego w 1994 r. Joe. Dorastał w wiosce Carfin w Lanarkshire w Szkocji. Zmarł nagle w 2011 r., w wieku 17 lat, na zespół Wolffa-Parkinsona-White’a, wrodzoną wadę serca, która może szczególnie dotknąć młodych sportowców. Po śmierci Joe wśród jego rzeczy osobistych ojciec znalazł dziennik, który ukazał, jak głęboka była wiara tego młodego chłopca. Zapisywał w nim najintymniejsze szczegóły swojego życia duchowego, wraz z refleksjami na temat wiary i poszukiwania Boga, odzwierciedlającymi niezwykłą dojrzałość jak na jego wiek. Na kartach pamiętnika napisał z uderzającą szczerością: „Po niedzielnej Mszy czuję, że «wróciłem do domu». Wróciłem tam, gdzie moje miejsce”.
W ciągu trzech dni liczba przesiedleńców wzrosła z 30 tys. do ponad pół miliona, co stanowi ogromne wyzwanie dla kraju, który wciąż odczuwa skutki niewypłacalności finansowej sprzed kilku lat. Uchodzący Libańczycy mówią, że „bomby ich ścigają”, a sytuacja z każdą chwilą staje się coraz trudniejsza. Pociski nie tylko burzą ściany budynków, ale także łamią serca tych, którzy w nich mieszkają.
Pierwsi przesiedleńcy zdołali znaleźć miejsce w 321 ośrodkach recepcyjnych utworzonych przez rząd, zazwyczaj w szkołach publicznych, wiele osób schroniło się u krewnych i przyjaciół. Swe drzwi otworzyły kościoły i placówki duszpasterskie. Jednak większość uchodźców nadal desperacko poszukuje bezpiecznego rozwiązania.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
