Reklama

Niedziela Lubelska

Puławy

Cena wolności

Agnieszka Marek

Pomnik znajduje się nieopodal siedziby Grupy Azoty Puławy S.A.

Pomnik znajduje się nieopodal siedziby Grupy Azoty Puławy S.A.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

„Solidarność” to jedyny związek zawodowy, który w swoim statucie ma odwołanie do etyki chrześcijańskiej i katolickiej nauki społecznej - powiedział Sławomir Kamiński, zwracając się do abp. Stanisława Budzika z prośbą o poświęcenie pomnika wzniesionego dzięki staraniom lokalnej społeczności w celu upamiętnienia bohaterstwa osób strajkujących w obronie praw i godności robotników w 1981 r. Pomnik autorstwa Michała Bartkiewicza nawiązuje do krzyży, które towarzyszyły strajkującym.

Historyczny krzyż

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Pierwszy krzyż zawisł na bramie głównej puławskich zakładów 17 grudnia 1981 r. Pracownicy strajkujący przeciw wprowadzeniu stanu wojennego samodzielnie go wykonali i zawiesili na bramie; dwa dni później strajk został stłumiony przez wojsko i milicję. Krzyż znajdował się na bramie prawie dwa tygodnie; pracownicy składali pod nim kwiaty, palili znicze i modlili się. 30 grudnia, pod naciskiem władz, krzyż został zdjęty i przeniesiony do kościoła pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Wiosną 1990 r. z inicjatywy Jerzego Saniewskiego wykonano nowy krzyż, który stanął przy drodze dojazdowej do zakładów. Był to symboliczny znak dziękczynienia za zwycięstwo „Solidarności” oraz ofiarę pracowników na rzecz niepodległej Polski. Ten krzyż, odnowiony, stał się elementem pomnika uroczyście odsłoniętego i poświęconego w niedzielę, 16 grudnia 2018 r. Podczas uroczystości odbywających się nieopodal siedziby Grupy Azoty Puławy S.A. Jan Okoń ofiarował członkom „Solidarności” krzyż (na ręce przewodniczącego związku Piotra Śliwy), który podczas strajku wisiał w świetlicy zakładowej oraz portret Jana Pawła II. Błogosławieństwa pomnika dokonał abp Stanisław Budzik, a następnie przedstawiciele władz oraz społeczności Puław złożyli okolicznościowe wieńce.


Wierni ideałom „Solidarności”

Odsłonięcie pomnika poprzedziła uroczysta Eucharystia w kościele pw. św. Brata Alberta w Puławach pod przewodnictwem abp. Stanisława Budzika. Witając zgromadzonych gości i parafian, ks. kan. Aleksander Zeń wspomniał dzień ogłoszenia stanu wojennego w Polsce i tych, którzy cierpieli w obozach internowania i z powodu komunistycznych prześladowań. To w ich intencji, ze szczególnym uwzględnieniem członków Puławskiego Stowarzyszenia Osób Represjonowanych, ale także w duchu dziękczynienia za bohaterstwo uczestników najdłuższego strajku w Polsce, została odprawiona Msza św.

W homilii abp Budzik podkreślił, że siłą strajkujących o wolność była wiara, że Bóg da siłę swojemu ludowi, także tu, na Ziemi Puławskiej, aby przetrwał dramatyczne wydarzenia czasu stanu wojennego ogłoszonego 37 lat temu. Metropolita Lubelski nauczał, że musimy pamiętać i przekazać przyszłym pokoleniom ideały „Solidarności” oraz historię walki o naszą wolność, gdyż ten, kto nie wie jaka cena została zapłacona za wolność, nie potrafi jej właściwie docenić. - Dziękujemy Bogu za „Solidarność” i za niepodległość. Mamy wolą Ojczyznę, ale nie możemy zapomnieć komu tę wolność zawdzięczamy; wspominamy więc walkę i determinację pracowników Zakładów Azotowych Puławy - mówił Pasterz. Przypomniał także, że w rozpoczynającym się roku liturgicznym Kościół zachęca każdego do pełnienia różnych zadań w Ojczyźnie i Kościele, do przygotowywania dróg na przyjście Chrystusa na wzór Jana Chrzciciela, który nie wahał się poświęcić swojego życia w imię wolności i głoszenia Bożego prawa.

Uroczystość została zorganizowana przez Komisję Międzyzakładowa NSZZ „Solidarność”, Grupę Azoty „Puławy” S.A., Radę Oddziału Ziemi Puławskiej oraz stowarzyszenie Solidarni Ziemi Puławskiej. Obecność władz rządowych, samorządowych i wielu mieszkańców Ziemi Puławskiej była wyrazem uznania dla bohaterów minionych wydarzeń, ale także troski o zachowanie historii i przekazanie jej młodemu pokoleniu, które w najbliższym czasie przejmie odpowiedzialność za kształt naszej Ojczyzny.

2018-12-21 10:17

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Nasza dobroć ma wypływać z tego, że sami żyjemy z dobroci Boga

[ TEMATY ]

homilia

rozważania

Adobe Stock

Rozważania do Ewangelii Mt 7, 7-12.

Czwartek, 26 lutego. Dzień Powszedni.
CZYTAJ DALEJ

Leon XIV radzi starszym księżom, jak radzić sobie z samotnością

2026-02-26 08:16

[ TEMATY ]

kapłani

Leon XIV

Vatican Media

Kapłani powinni od młodości przygotowywać się na to, że w starości nie będą mogli być tak aktywni, aby umieć ofiarować Bogu chwile samotności – wskazał Leon XIV w odpowiedzi na pytanie jednego ze starszych kapłanów, jak księża mają radzić sobie z samotnością i chorobą. Zachęcił młodszych kapłanów, by towarzyszyli starszym.

Co mogą czynić starsi księża, aby po latach aktywności nie czuć się na emeryturze lub w chorobie samotni i izolowani – zapytał jeden z rzymskich księży Papieża Leona XIV, podczas audiencji u Ojca Świętego. Dodał, że ze swego doświadczenia jako osoby starszej od Papieża wie, że wielu starszych księży odczuwa samotność po życiu całkowicie poświęconym Ewangelii i Kościołowi. „Po tak wielu spotkaniach z ludźmi, tak wiele samotności. Wielu dotkniętych chorobą musiało wycofać się jeszcze przed osiągnięciem wieku emerytalnego” – mówił ksiądz. I zapytał, jakie sugestie może Papież przekazać tym kapłanom, a także jak kapłani starsi mogą pomagać młodszym w głoszeniu z pasją Słowa Bożego.
CZYTAJ DALEJ

Rozważanie Wielkopostne: Przez śmierć ku życiu

2026-02-26 10:04

[ TEMATY ]

Wielki Post

rozważania

Adobe Stock

Przychodzi zawsze nagle, niespodziewanie, z zaskoczenia i jakby za wcześnie. Nie zapraszana, a jednak nieustannie wkrada się w nasze codzienne życie. Nikt jej nie szuka, większość jej unika, nie chce o niej rozmawiać. Odsuwa się ją na margines, jakby można było o niej zapomnieć. A ona ciągle powraca, przypomina o sobie. Przeciwniczka życia. Czasem przychodzi powoli, jakby chciała przygotować, dać czas, oswoić. Próbujemy się z nią jakoś ułożyć, pogodzić, a nawet ją uosobić, jakby można było wejść z nią w dialog, coś jeszcze wynegocjować. A przecież z każdym dniem jesteśmy jej bliżsi. Towarzyszy nam od urodzenia. Pojawia się na horyzoncie wtedy, gdy wydaje się, że można by jeszcze żyć. Jakby stała gdzieś za rogiem, skrywająca się na ulicach miast i wsi. Jakby czeka na szpitalnych korytarzach. Zabiera radość, nadzieję, rozrywa miłość. Pozostawia ból, żal, samotność i pustkę. Wpisana w ludzkie życie, pozostaje jednak w nieświadomości. Wspólne chwile zapisują się w pamięci, na kartach fotografii i albumów. Pozostaje pustka, której niczym nie da się zapełnić. Dotyka tego, kto odchodzi i tych, którzy zostają.

ZOBACZ --> Czytania liturgiczne na 25 marca 2026; Rok A, II
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję