Mszę św. odpustową w kaplicy ośrodka odprawił ks. Jakub Raczyński z parafii pw. Najświętszej Maryi Panny Zwycięskiej w Częstochowie. W homilii kapłan wskazał na wiarę św. Józefa i jego wielką ufność Bogu. Zachęcał do codziennej modlitwy do tego wyjątkowego świętego, choćby tej najkrótszej i najprostszej: Święty Józefie módl się za nami! W Eucharystii wraz z siostrami uczestniczyły dziewczynki z ośrodka i pracownicy świeccy.

Dla sióstr, z okazji ich święta, dziewczynki odegrały przedstawienie pt. „Garncarz z Jerycha”, którego historia rozgrywała się w czasach, gdy Pan Jezus wędrował po ziemi, nauczał i uzdrawiał. Młody chłopak imieniem Tobit miał chore nogi i nie mógł opuszczać swojego domu. Ale naczynia, które lepił, były tak piękne, że zachwycały każdego, kto tylko na nie spojrzał. Często odwiedzały go także dzieci, bo mimo swojej choroby był bardzo pogodnym chłopcem. Pewnego dnia dowiedział się, że w Jerozolimie przebywa prorok z Nazaretu, który uzdrawia. Niewidomi odzyskują wzrok, chromi chodzą, trędowaci zostają oczyszczeni. Wieść o tym szybko rozniosła się po okolicy i coraz większe tłumy wędrowały do świętego miasta. Również młody garncarz zapragnął wyruszyć na spotkanie z prorokiem. Miał nadzieję, że i on zostanie uzdrowiony. Przez długi czas zbierał pieniądze na podróż. Aż w końcu osiągnął cel, zajął miejsce w wozie i stał się pielgrzymem zdążającym do świętego miasta. Długo byli w drodze, wóz przemieszczał się powoli, ale Tobitowi to nie przeszkadzało, cieszył się pięknem krajobrazu i tym, że z każdą chwilą zbliża się do Jerozolimy. Gdy byli już niedaleko, podeszła do nich kobieta z malutkim dzieckiem i poprosiła o podwiezienie. Właściciel wozu surowo odparł, że nie ma miejsca. Wtedy Tobit nie wahał się i odstąpił jej własne. Pozostał sam w obcej okolicy. Nie wiedział, jak wróci do domu o własnych siłach, ale mimo to nie żałował swojej decyzji. Za ten piękny gest miłości bliźniego został nagrodzony. Gdy zmęczony zapadł w sen gdzieś przy napotkanej gospodzie, przyszedł Jezus i uzdrowił chłopca.

Przedstawienie wywołało wiele wzruszeń i zostało nagrodzone gromkimi brawami. Na zakończenie siostry józefitki wysłuchały pięknych życzeń złożonych przez całą społeczność ośrodka, i każda w podziękowaniu za swoją posługę otrzymała czerwoną różę.

foto: Siostry józefitki