Wspólnota Kościoła lokalnego

„Od października ubiegłego roku wraz z całym Kościołem korzystamy z łask, jakie przynosi ze sobą ogłoszony przez Ojca Świętego Jana Pawła II Rok Eucharystii - mówi ks. kan. Eugeniusz Jankiewicz, dyrektor Wydziału Duszpasterskiego Kurii Biskupiej. - Dla poszczególnych wspólnot parafialnych jest to szczególna okazja, by częściej niż kiedykolwiek gromadzić się na adorację Najświętszego Sakramentu, wzmacniając swoją wiarę w tajemnicę realnej obecności Chrystusa w Eucharystii”. Zastanawiając się nad tym, jak w wymiarze diecezjalnym uczcić Rok Eucharystii, zwrócono uwagę, że prawda o Eucharystii ukazującej naturę Kościoła jednego, świętego, powszechnego i apostolskiego na poziomie lokalnym ma swoją szczególną wymowę podczas obchodów dorocznej uroczystości Ciała i Krwi Pańskiej. Mając to na względzie, Biskup Diecezjalny postanowił, by w Roku Eucharystii w szczególny sposób zadbać w przygotowaniach do tej uroczystości o wydobycie i podkreślenie takich jej aspektów, jak: jedność, powszechność i apostolskość. „Niezwykle ważnym elementem tej troski będzie przygotowanie wspólnej, centralnej uroczystości (procesji) Bożego Ciała we wszystkich miastach naszej diecezji przez parafie znajdujące się w obrębie jednej miejscowości” - wyjaśnia ks. Jankiewicz. Przykładem dla całej diecezji jest Gorzów Wlkp., gdzie od wielu lat taka praktyka ma miejsce. Taka uroczystość centralna, jednocząca zarówno duszpasterzy, jak i wiernych świeckich, ma być okazją do wspólnego świętowania Kościoła lokalnego.
W dekrecie Miraculum maximum Penitencjaria Apostolska stwierdza, że Eucharystia jako „największy z cudów i najwspanialsza pamiątka odkupienia, dokonanego przez Pana naszego Jezusa Chrystusa za pośrednictwem Jego Krwi”, jako ofiara i sakrament „tworzy w sposób nieomylny jedność Kościoła, wspiera go siłą łaski nadprzyrodzonej, przepełnia go niewypowiedzianą radością i stanowi dlań nadprzyrodzoną pomoc, aby ożywić pobożność wiernych i pobudzać ich do wzrostu doskonalenia ich życia chrześcijańskiego”. Wyraz tej prawdzie ma dać właśnie udział wiernych - księży, sióstr zakonnych i świeckich w centralnych procesjach Bożego Ciała.

W jedności z biskupem

W Katechizmie Kościoła Katolickiego czytamy: „Eucharystia jest streszczeniem i podsumowaniem całej naszej wiary” (1327). „Mając to na względzie - tłumaczy ks. Jankiewicz - pragniemy w Roku Eucharystii tę prawdę w sposób pogłębiony przeżyć i nią się dzielić, organizując się i gromadząc razem z biskupem w strukturach dekanalnych. Dla największych miast naszej diecezji: Gorzowa Wlkp., Zielonej Góry i Głogowa okazją do takiego przeżycia będzie uroczystość Bożego Ciała 26 maja”. Procesję Bożego Ciała w Głogowie poprowadzi bp Adam Dyczkowski, w Gorzowie Wlkp. - bp Edward Dajczak, a w Zielonej Górze - bp Paweł Socha. Zakończenie oktawy Bożego Ciała - 2 czerwca będzie taką okazją dla kolejnych trzech miast: Nowej Soli (bp Dyczkowski), Żar (bp Socha) i Świebodzina (bp Dajczak). W pozostałych dekanatach planuje się przeżycie tej formy świętowania Roku Eucharystycznego w kolejne czwartki czerwca, września i października.
Aby przeżywanie diecezjalnych uroczystości ustanowionego przez Jana Pawła II Roku Eucharystii wydało jak najlepsze owoce, Wydział Duszpasterski Kurii Biskupiej proponuje, by w każdym dekanacie zaangażować w to wspólne świętowanie jak najwięcej osób. W środę poprzedzającą zaplanowaną na czwartek uroczystość Roku Eucharystycznego dla danego dekanatu można w wybranym kościele stacyjnym po wieczornej Mszy św. zorganizować młodzieżowe czuwanie i adorację Najświętszego Sakramentu. W czwartek po porannej Mszy św. w kościele stacyjnym warto rozpocząć całodzienną adorację rozpisaną na dyżury godzinne dla poszczególnych parafii dekanatu z uwzględnieniem poszczególnych wspólnot modlitewnych, stowarzyszeń, stanów i zawodów, zakończoną uroczystą Eucharystią pod przewodnictwem biskupa i przy aktywnej obecności przedstawicieli poszczególnych parafii.
„Powyższe propozycje mają stanowić materiał wyjściowy do dyskusji w ramach każdego dekanatu, celem wypracowania optymalnie korzystnego i możliwego do zrealizowania programu w każdym z dekanatów - wyjaśnia ks. Jankiewicz. - U podstaw tej inicjatywy leży troska, by owoce Roku Eucharystii posiadały także personalny dynamizm, będąc darem do celebrowania, który wprowadza w coraz głębsze poznanie tajemnicy zbawienia, kieruje ku komunii, prowadzi do adoracji i w końcu angażuje życie poprzez misję i posługę duszpasterską, dając impuls w realizacji przykazania miłości wewnątrz i na zewnątrz Kościoła”.

Przemiana istoty

Boże Ciało wprowadzono do kalendarza liturgicznego w XIII wieku. Bezpośrednią przyczyną ustanowienia święta były objawienia bł. Julianny (1193-1258), przeoryszy Augustianek z klasztoru Mont Cornillon, nieopodal Ličge. Julianna wielokrotnie miała widzenia jaśniejącej tarczy, jakby księżycowej, z ciemną plamą. W okolicach Ličge interpretowano jej wizje jako znak braku w kalendarzu liturgicznym specjalnego dnia poświęconego uczczeniu Najświętszego Sakramentu. Pod wpływem tych objawień biskup Robert ustanowił w 1246 r. takie święto dla miejscowej diecezji. W następnych latach święto zdobywało popularność w sąsiednich diecezjach. Gdy w 1261 r. papieżem został wybrany biskup Verdun Jacques Pantaleon (przybrał imię Urban IV), który wcześniej był archidiakonem katedry w Ličge, wprowadził nowe święto jako festum Corporis Christi (święto Bożego Ciała) w całym Kościele. Wkrótce świętu zaczęły towarzyszyć uroczyste procesje. Prawdopodobnie najpierw odbywały się one w latach 1265-75 w Kolonii (Niemcy), a w XV wieku w całych Niemczech, Anglii, Francji, Polsce i północnych Włoszech. W Polsce po raz pierwszy Boże Ciało świętowano w 1320 r. w diecezji krakowskiej na polecenie biskupa Nankera. Śpiew Ewangelii przy czterech ołtarzach pojawia się w diecezji płockiej ok. 1430 r. W 1391 r. papież Bonifacy IX nakazał obchodzić Boże Ciało wszędzie, gdzie dotąd tego nie czyniono.
W XII i XIII wieku w Kościele katolickim bardzo rozrosła się pobożność eucharystyczna. Popularne stały się wszelkie formy kultu Jezusa Chrystusa obecnego w Najświętszym Sakramencie. Znaczne pogłębienie świadomości tego, czym jest Eucharystia, że poprzez przeistoczenie chleb i wino stają się prawdziwym Ciałem i Krwią Jezusa Chrystusa, było owocem dyskusji teologów, którzy starali się wyjaśnić, co właściwie dzieje się z chlebem i winem w czasie Eucharystii, co znaczy, że stają się one Ciałem i Krwią Chrystusa. W wyniku tej dyskusji Kościół przyjął, iż w Eucharystii dokonuje się rzeczywista przemiana chleba i wina w Ciało i Krew Jezusa Chrystusa, mimo iż ani wygląd, ani skład chemiczny chleba i wina nie ulegają zmianie. Ten szczególny typ przemiany nazwany został przeistoczeniem, czyli „przemianą istoty”.
Udział w obchodach uroczystości Ciała i Krwi Pańskiej jest prawdziwym wyznaniem wiary i jednoczy nas z Jezusem Chrystusem. Kościół zachęca nas do tego, byśmy nie zmarnowali okazji do zdobycia tych łask i jak najpełniej z nich korzystali.