Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie więcej aniżeli ci?” (J 21, 15)...
Ani miłość do domu rodzinnego, ani umiłowanie rybackiego życia, ani nawet grzech wyparcia się Mistrza nie zniszczył tego, co możemy nazwać łaską św. Piotra; łaską, która zawiera się w słowach: „Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham” (tamże).
Pytania o miłość nie zadawał człowiek. Zmartwychwstały Jezus spojrzeniem Syna Bożego widział w oczach Piotra wszystkich pasterzy swojego Kościoła. W oczach pierwszego papieża zobaczył również Karola Wojtyłę. Zobaczył i zapytał: „Czy miłujesz Mnie więcej aniżeli ci?”.
Drodzy Bracia i Siostry, my jesteśmy świadkami odpowiedzi, jaką dał swoim życiem Pasterz z Wadowic. (...) Ani miłość do teatru, ani do stron ojczystych, ani do tych, którzy mu byli bliscy nad Wisłą, nie przeszkodziły łasce, która wołała życiem i umieraniem: „Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham!”.
Jakże przenikliwie musiał patrzeć zmartwychwstały Jezus w oczy Karola Wojtyły, żeby wzbudzić odpowiedź tak mocną i zdecydowaną! Jakże wiernie musiał się wpatrywać Papież w zmartwychwstałego Pana, żeby odnaleźć w sobie bezgraniczną miłość do Tego, który nas do końca umiłował! Papież nie tylko wiedział, nie tylko powtarzał wielokrotnie, ale i świadczył na każdym kroku, że dialog z Jezusem wzbudza miłość do Jezusa, że słuchanie Jego pytań nie tylko skłania do odpowiedzi, ale daje moc do dawania takich odpowiedzi, które po ludzku mogą wydawać się nieroztropne. Czyż było po ludzku roztropne, żeby Piotr mógł powiedzieć, iż kocha Mistrza, kiedy wokół byli ci, którzy się Jezusa nie zaparli? Kto słucha tego, co mówi Jezus, miłuje Go więcej. (...) Nie wolno nam jednak nigdy zapomnieć, że to właśnie modlitwa była Tabghą Papieża Polaka; Tabghą, w której słyszał pytanie o miłość i w której kształtowała się zdecydowana odpowiedzieć: „Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham”.
Jezus pytając o miłość, widział w oczach Piotra (...) każdego ucznia wszystkich czasów i narodów. W tym pytającym spojrzeniu zobaczył i mnie, i was, Drodzy Bracia i Siostry. W tym miejscu słychać, może bardziej niż gdzie indziej, pytanie skierowane do każdego z nas: „Czy miłujesz Mnie więcej?”. Każdy z nas nosi w sercu takie strony ojczyste, które są mu bliskie. Każdy ma taką łódź rybacką, którą miłuje nad inne zajęcia. Kiedy jednak słyszymy w tym miejscu to samo pytanie o miłość, nie możemy zamilknąć. Stajemy za św. Piotrem tamtych i dzisiejszych czasów, by w pokorze własnej nicości i z wiarą w moc Bożej łaski powiedzieć: „Panie, Ty wszystko wiesz!” (por. tamże, w. 17). Ty wiesz, że z miłości do Ciebie wędrujemy po Twoich śladach. Ty wiesz, że z miłości do Ciebie zostały ufundowane spiżowe drzwi i mozaika ku pamięci Roku Jubileuszowego i naszego Rodaka Jana Pawła II.

Fragment homilii, Tabgha, 16 listopada br.