Życie braterskie rozumiane jako życie wspólne w miłości stanowi wymowny znak kościelnej komunii. Jest ono rozwijane ze szczególną pieczołowitością w instytutach zakonnych i stowarzyszeniach życia apostolskiego, w których życie we wspólnocie ma specjalne znaczenie. Kościół powierza wspólnotom życia konsekrowanego szczególną troskę o wzrost duchowości komunii przede wszystkim wewnątrz nich samych, a następnie w łonie kościelnej wspólnoty i poza jej obrębem: mają ją szerzyć, nawiązując lub podejmując wciąż na nowo dialog miłości ze światem, zwłaszcza tam, gdzie toczą się dziś konflikty etniczne lub szaleje śmiercionośna przemoc - napisał w Adhortacji Apostolskiej „Vita consecrata” Jan Paweł II.
W tym samym dokumencie stwierdza, że życie konsekrowane jest darem Boga Ojca udzielonym Kościołowi za sprawą Ducha Świętego. Chcemy się przyjrzeć bliżej życiu konsekrowanemu, ponieważ w tym roku przypada 100-lecie obecności Pallotynów na ziemiach polskich i na ich przykładzie chcemy to przedstawić. Na początek garść niezbędnych informacji o założycielu Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego św. Wincentym Pallottim, który urodził się w Rzymie 21 kwietnia 1795 r. Młodość spędził w religijnej atmosferze domu rodzinnego, święcenia kapłańskie otrzymał 16 maja 1818 r. Jak napisał ks. Czesław Parzyszek SAC w książce pt. „Prekursor Apostolstwa Świeckich”, po święceniach zaprzyjaźnił się, z racji swej wszechstronnej i różnorodnej działalności apostolskiej, z wieloma kapłanami i świeckimi aktywnie zaangażowanymi w ożywianie wiary chrześcijańskiej wśród ludności Rzymu. Jak pisze dalej autor książki, Pallotti był otwarty na biednych i opuszczonych, niezmordowanie słuchał spowiedzi, głosił konferencje dla osób zakonnych, prowadził misję w parafiach, organizował chrześcijańską formację młodzieży, dorosłych i duchownych, otwierał i wspomagał sierocińce, propagował apostolstwo prasy, wspomagał działalność misyjną i był otwarty na problemy chrześcijańskiego Wschodu, zapoczątkował uroczyste obchody oktawy Epifanii (święto Objawienia Pańskiego - Trzech Króli, przyp. autora), będące wyrazem jedności i powszechności Kościoła. Ksiądz Czesław podkreśla w tej biografii, że cechą dominującą w całym życiu i działalności apostolskiej Wincentego Pallottiego było nieustanne dążenie do świętości, które stało się zaczynem ożywiającym wszystkie inne dziedziny jego życia. Święty zmarł w Rzymie przy kościele San Salvatore in Onda 22 stycznia 1850 r. W 100. rocznicę śmierci został zaliczony w poczet błogosławionych przez papieża Piusa XII, a 20 stycznia 1963 r. kanonizowany przez papieża Jana XXIII. Jan XXIII powiedział o świętym: „Św. Wincenty Palloti jest jedną z najwybitniejszych postaci w działalności apostolskiej XIX wieku. Nie zadowolił się zwykłym kapłaństwem. Obmyślał inne środki, aby pozwolić ludziom poznać i pokochać Boga”.
W 1907 r. przeszczepienia Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego na ziemie polskie dokonali dwaj księża: Alojzy Majewski i Alojzy Hübner. Tak więc od stu lat Księża Pallotyni służą wiernym w polskim Kościele. Do Wałbrzycha przybyli w 1945 r., kiedy to Rada Generalna w Rzymie zatwierdziła dom kanonicznie. Mieszkają i pracują w parafii św. Franciszka z Asyżu przy ul. Poznańskiej 7. Pod swoją opieką mają dwa kościoły filialne na Gliniku kościół Matki Bożej Różańcowej (jednonawowy, murowany, zbudowany w 1915 r.) oraz w Rybnicy Leśnej św. Jadwigi (wzniesiony z drewna na podmurówce kamiennej ok. 1600 r., restaurowany w XIX wieku). Parafia liczy ok. 8 tys. wiernych, oprócz zwykłych zajęć duszpasterskich Pallotyni opiekują się chorymi w wałbrzyskim szpitalu, gdzie kapelanem od wielu już lat jest ks. Józef Szczepański SAC. Obecnie proboszczem od roku 2002 jest ks. mgr Zbigniew Stanek SAC, jego współpracownikami są: ks. Piotr Perszewski, ks. Paweł Orpik, Ks. Tomasz Idczak, wspomniany ks. Józef Szczepański oraz rezyduje ks. Józef Lisiak - emerytowany rektor i profesor Ołtarzewskiego Seminarium Duchownego. W tym roku w maju będzie obchodził 62 lata kapłaństwa. Ciekawostką jest to, że ks. Lisiak przyjmował do Wyższego Seminarium ks. Zbigniewa Stanka, któremu w tym roku przypada 37 lat kapłaństwa. Działalność Księży Pallotynów w Wałbrzychu jest bardzo szeroka, są aktywni na wielu polach Ks. Stanek jest wychowankiem sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego założyciela Ruchu Światło-Życie, od wielu lat jest moderatorem tej wspólnoty i jego działalność ma swoje owoce w wielu miejscach naszego kraju. Ksiądz Zbigniew od kilku lat prowadzi Pallotyński Integracyjny Ośrodek Wsparcia Dziennego, który od czerwca ubiegłego roku ma swoją nową siedzibę w budynku byłej szkoły. Ośrodek ten proponuje wszystkim zainteresowanym, bez względu na wiek, przekonania i status społeczny szeroko rozumianą pomoc i wsparcie. Dzieło to dopiero się rozwija, ale już przynosi wiele dobrych owoców. W parafii działa kilka chórów i zespołów muzycznych. Przy tej parafii gromadzą się również ludzie w ramach Grupy Inicjatywnej „Ludzi Jana Pawła II”, której współzałożycielem i opiekunem jest ks. Stanek.
Z woli Ordynariusza Diecezjalego Ksiądz Zbigniew pełni również funkcję spowiednika w Wyższym Seminarium Duchownym w Świdnicy. Dużym zainteresowaniem cieszą się organizowane od lat Pasterki w kościółku w Rybnicy Leśnej, którym opiekuje się ks. Tomasz Idczak SAC. Księża obecni są również w szkołach, gdzie uczą religii - ks. Piotr Perszewski oraz ks. Paweł Orpik. Pallotyński duch to również działalność ekumeniczna, gdy piszę te słowa w parafii na Podgórzu trwa „Tydzień Ekumeniczny” z inicjatywy ks. Pawła Orpika SAC. Napiszemy o tym więcej w następnych numerach „Niedzieli”. Z Pallotynami związana jest również wałbrzyska „6”, czyli grupa Pieszej Pielgrzymki Świdnickiej na Jasną Górę, przewodnikiem jest ks. Jarosław Kamieński SAC, do niedawna pracujący w tej parafii, a obecnie w Częstochowie w Ośrodku Powołaniowym, a pielgrzymem w sutannie jest ks. Piotr Kopera SAC, również były wikary tej parafii, obecnie proboszcz parafii św. Jadwigi w Przedborowie.
Na stałe w życie parafii weszły festyny parafialne, podczas których jest miejsce na wspólną zabawę i śpiew. Parafia pallotyńska od rana do wieczora tętni życiem, mają tu swoje miejsce miłośnicy tenisa stołowego, mogą do znudzenia ćwiczyć zespoły muzyczne, organizowane są wspólne piesze wędrówki, Msze polowe, wypady rowerowe, na basen czy do kina. Każdy kto przybywa do tej parafii, czuje się jak oczekiwany gość. Serdeczność i radość gości na twarzach współczesnych naśladowców Wincentego Pallottiego.