W Czerwińsku nad Wisłą, w znanym na Mazowszu sanktuarium maryjnym, gdzie swoją siedzibę mają księża salezjanie, też przez cały Wielki Post odbywają się misteria pasyjne. Przygotowują je klerycy, nowicjusze i młodzież parafii w Czerwińsku. Inaczej niż w Ołtarzewie tekst misterium jest ten sam od ponad 75 lat! - Język, dekoracja i oprawa muzyczna pochodzą z 1931 r. - mówi salezjanin ks. Sławomir Piotrowski. Przyznaje, że potrzebna była nieznaczna modyfikacja i dostosowanie do współczesności, jednak struktura przedstawienia jest ta sama.
Składa się ono z 5 aktów, które pokazują poszczególne wydarzenia pasyjne. Akcja pierwszego aktu rozgrywa się w scenerii Ogrodu Oliwnego. W kolejnych scenach widzowie są świadkami pochodu pielgrzymów zdążających na Święto Paschy, zdrady Judasza, modlitwy Jezusa i spieszących Go pojmać żołnierzy. W akcie drugim dokonuje się trzykrotne zaparcie się Piotra przed tłumem żołdaków. Dramatyczny nastrój wzmaga się w akcie trzecim, gdzie w pretorium Piłata następuje sąd nad Jezusem. Akt czwarty ukazuje kondukt wiodący Chrystusa na ukrzyżowanie wśród tłumu i kapłanów, którzy nie szczędzą drwin i złośliwości. Ostatni akt pełni w dramacie funkcję epilogu, którego kulminację stanowi ukazanie się Chrystusa Zmartwychwstałego. Pieśń „Zwycięzca śmierci” kończy misterium w atmosferze tryumfu i nadziei.
Bardzo ważną rolę w przedstawieniu pełni muzyka ks. Antoniego Chlondowskiego, zaliczana do jego najwybitniejszych dzieł. Obejmuje ona liczne preludia orkiestrowe, psalmy, pieśni chóralne, a także śpiewy solowe, zespołowe i chóralne z akompaniamentem orkiestry.
Do Czerwińska w weekendy Wielkiego Postu przyjeżdżają pielgrzymi z całej Polski. Nie tylko na przedstawienia, ale i po to, by nawiedzić sanktuarium Matki Bożej. - Corocznie na przedstawieniach pasyjnych jest od kilku do kilkunastu tysięcy osób - mówi ks. Piotrowski.
Zgłoszenia i zapisy na misterium do Czerwińska przyjmuje ks. Sławomir Piotrowski, ul. Klasztorna 23, 09-150 Czerwińsk nad Wisłą, tel. (0-24) 231-51-52, 692-010-859.
Prorok Joel przemawia w chwili klęski, którą księga opisuje obrazem szarańczy i suszy. Taki kataklizm oznaczał głód i przerwę w ofiarach, bo brakowało zboża i wina. Wezwanie „Nawróćcie się do Mnie” wykorzystuje hebrajskie šûb, czyli powrót z drogi błędnej. Post, płacz i lament należą do języka żałoby. Rozdarcie szat było w Izraelu znakiem wstrząsu, znanym z opowiadań o Jakubie i o Hiobie. Joel żąda ruchu głębszego: «Rozdzierajcie wasze serca, a nie szaty». Chodzi o decyzję w miejscu, gdzie rodzą się wybory, a nie o sam gest. Prorok wzywa do zgromadzenia całego ludu, od starców po niemowlęta. Wzmianka o oblubieńcu i oblubienicy pokazuje, że nawet czas wesela ustępuje wobec wołania do Boga. Najbardziej przejmujący obraz dotyczy kapłanów płaczących „między przedsionkiem a ołtarzem”. To precyzyjna lokalizacja w świątyni. Kapłan staje pomiędzy miejscem ofiary a wejściem do przybytku i woła: „Oszczędź, Panie, lud Twój”. Stawką pozostaje Imię Boga wobec narodów. Tekst przywołuje formułę z Wj 34,6: Bóg jest „łaskawy i miłosierny, nieskory do gniewu”. To opis Jego stałości. Odpowiedź Boga nosi rys gorliwości o swój kraj i litości nad swoim ludem. Cała perykopa ma formę liturgicznego wezwania. Pada „zwołajcie”, „ogłoście post”, „zgromadźcie lud”. Hebrajskie czasowniki sugerują czyn wspólnotowy, nie prywatny rytuał. Zwrot „żałuje nieszczęścia” niḥam nie opisuje kapryśnego i gniewnego Boga, lecz Jego wolę ratowania. Hieronim w komentarzu do Joela wskazuje, że rozdarcie szat bez nawrócenia pozostaje pustym gestem.
85 lat temu, 17 lutego, Niemcy aresztowali franciszkanina o. Maksymiliana Kolbego. Było to drugie jego zatrzymanie. Nie odzyskał już wolności: trafił na Pawiak, a potem do Auschwitz, gdzie oddał życie za współwięźnia.
Rajmund Kolbe urodził się 8 października 1894 roku w Zduńskiej Woli. W 1910 roku wstąpił do zakonu franciszkanów, gdzie przyjął imię Maksymilian. Dwa lata później zaczął studia w Rzymie. Tam w 1917 roku założył stowarzyszenie Rycerstwa Niepokalanej. Do Polski wrócił po dwóch latach. W 1927 roku założył pod Warszawą klasztor-wydawnictwo Niepokalanów. Trzy lata później wyjechał do Japonii, skąd wrócił w 1936 roku. Objął kierownictwo Niepokalanowa, wówczas największego katolickiego klasztoru na świecie.
W niedzielę 15 lutego odbyła się Polonijna Piesza Pielgrzymka do Siedmiu Kościołów w Rzymie, której organizatorem był Kościół i Hospicjum św. Stanisława BM w Rzymie. Tej szczególnej drodze przewodniczył kard. Grzegorz Ryś, arcybiskup metropolita krakowski oraz protektor Kościoła i Hospicjum św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Rzymie.
To jedna z najstarszych rzymskich tradycji pielgrzymkowych, zapoczątkowana w XVI wieku przez św. Filippo Neri. Trasa liczy około 25 kilometrów i prowadzi przez całe miasto – od peryferii i katakumb po najważniejsze bazyliki Rzymu: Bazylikę św. Piotra, Bazylikę Matki Bożej Większej, Bazylikę św. Wawrzyńca za Murami, Bazylikę Świętego Krzyża w Jerozolimie, Bazylikę św. Jana na Lateranie, Katakumby św. Domitylli oraz Bazylikę św. Pawła za Murami.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.