„Drogi księże Tadeuszu! Dziś jest dzień twojego nowego posłania. Dziś otrzymujesz twoją cząstkę w tym apostolskim posłaniu z Wieczernika, wracasz do ziemi, z której wyszedłeś… Niech ci Bóg błogosławi w tej nowej posłudze po tylu latach posługi wytrwałej i twórczej w Sekretariacie Stanu Stolicy Apostolskiej”
- mówił Jan Paweł II, 26 IV 1992 r.

Piętnastolecie diecezji bielsko-żywieckiej wiąże się ściśle z ingresem pochodzącego z Gilowic ks. Tadeusza Rakoczego na biskupa. Od razu zostały na niego nałożone ważne zadania: przewodnictwo i organizacja nowo powstającej diecezji. Ordynariusz przybył na Podbeskidzie wprost z Rzymu. W latach 1978-1992 ks. Tadeusz Rakoczy stale przebywa w Rzymie, gdzie wraz z ks. Józefem Kowalczykiem pracuje w Polskiej Sekcji Sekretariatu Stanu.

Konsekracja biskupia

26 kwietnia 1992 r., w Niedzielę Oktawy Wielkanocnej, Jan Paweł II w Bazylice Św. Piotra dokonał konsekracji siedmiu nowych biskupów: wśród nich był ks. Tadeusz Rakoczy. Podczas homilii Ojciec Święty zwrócił się do niego słowami: „Drogi księże Tadeuszu! Dziś jest dzień twojego nowego posłania. Dziś otrzymujesz twoją cząstkę w tym apostolskim posłaniu z Wieczernika, wracasz do ziemi, z której wyszedłeś… Niech ci Bóg błogosławi w tej nowej posłudze po tylu latach posługi wytrwałej i twórczej w Sekretariacie Stanu Stolicy Apostolskiej”.
Szybko przygotowano konieczne pomieszczenia dla nowych urzędów diecezjalnych. Ksiądz Biskup powołał kapłanów na urzędy kurialne. Dzięki jego staraniom stworzono możliwości kształcenia kandydatów do kapłaństwa, zorganizowano poszczególne referaty kurialne i duszpasterstwa specjalistyczne. Zaczęto też budowę gmachu dla kurii. Jak tylko został wzniesiony gmach kurialny, natychmiast przystąpiono do budowy domu księży emerytów.

Troska pasterska o diecezję

Dzięki osobistym staraniom Biskupa Ordynariusza w życiu diecezji miały też miejsce wydarzenia bez precedensu, które na zawsze wpisały się w historię miasta i regionu, a nawet Polski. Do takich należy przede wszystkim pielgrzymka Jana Pawła II w maju 1995 r. Ojciec Święty przybył wówczas do Skoczowa, Bielska-Białej i Żywca, by dziękować Bogu za dar kanonizacji św. Jana Sarkandra. Naszego ordynariusza zajmowała kanonizacja bł. Edyty Stein w Rzymie, bł. Melchiora Grodzieckiego w Koszycach oraz beatyfikacja abp. Józefa Bilczewskiego we Lwowie a następnie jego kanonizacja w Rzymie. Dbał on także o rozwój życia naukowego na Podbeskidziu. To dzięki jego poparciu został powołany Instytut Teologiczny a także Akademia Techniczno-Humanistyczna.
Bp Tadeusz Rakoczy jest człowiekiem dialogu. W czasie spotkań z głębokim zrozumieniem słucha on swego rozmówcy i po ojcowsku próbuje rozwiązywać problemy innego. Rozumie trudne sprawy i zawsze wyraża gotowość służenia swą pomocą. Choć obarczony jest brzemieniem licznych obowiązków i trudnych spraw, które musi nieustannie rozwiązywać, Ksiądz Biskup nigdy nie traci pogody ducha. Można śmiało stwierdzić, że źródłem wewnętrznej siły Biskupa Ordynariusza jest Chrystus, któremu zawierzył swoje pasterzowanie w haśle „In aedificationem Corporis Christi”.

Oprac. RJ

(na podstawie laudacji ks. prof. T. Borutki)