Okazją do wspólnej modlitwy była 62. rocznica śmierci ks. Zielińskiego, połączona z odsłonięciem i poświęceniem tablicy, upamiętniającej miejsce dokonania zbrodni. Metropolita przewodniczył Mszy św., sprawowanej w intencji zmarłych kapłanów w kościele rektoralnym Świętego Ducha w Kraśniku, na której zgromadzili się wychowankowie ks. Zielińskiego (m.in. s. prof. Zofia Zdybicka), członkowie Bractwa im. ks. St. Zielińskiego, przedstawiciele organizacji kombatanckich, władz miejskich i samorządowych oraz wierni, dla których pamięć o wydarzeniach sprzed kilkudziesięciu lat jest szczególnie droga. Uroczystość uświetnił występ Chóru Kameralnego „Canticum Canticorum”.
„Dziękuję za waszą wierność, okazywaną na różne sposoby, tak w publikowanych materiałach, codziennej działalności Bractwa, jak i dzisiejszej obecności - mówił Metropolita do wiernych, którzy nie pomieścili się w niewielkiej świątyni. - Dzisiejsza uroczystość nie jest smutna, bo nie tylko przywołuje tragiczną śmierć, ale jest przede wszystkim dowodem wiernej pamięci o kapłanie, który zginął, gdy większości z tu obecnych nie było na świecie. Tamta wierność ukazana jest w dokumentach, w których często pojawia się nazwisko Zdybickich, którzy opieką i troską otaczali Kościół. Dziś dziękujemy za kapłanów, którzy nie wahali się przelać krwi, bo widzieli sens swojej ofiary i poświęcenia, a równocześnie modlimy się, by niewinnej krwi na polskiej ziemi już więcej nie przelewano, byśmy potrafili bronić wartości i głosić Ewangelię życia, za którą wysoką cenę zapłacił ks. Stanisław”.
Kraśnicki męczennik przyszedł na świat 23 września 1911 r. w Pełczynie. Naukę pobierał w Publicznej Szkole im. Hugona Kołłątaja w Lublinie oraz w Gimnazjum Biskupim w Lublinie. W wieku 21 lat wstąpił do Seminarium Duchownego w Lublinie. Jako kleryk wyróżniał się wielką pobożnością i pilnością. Święcenia kapłańskie otrzymał 20 czerwca 1937 r. z rąk bp. Mariana Fulmana. Po święceniach został wikariuszem w parafii Tarnogóra, później (w 1940 r.) w Krzczonowie. 25 stycznia 1941 r. został mianowany prefektem etatowym w kraśnickich szkołach oraz rektorem kościoła Świętego Ducha. Odnowił opuszczony kościół rektoralny oraz rozpoczął niesienie pomocy duchowej i materialnej w trudnych latach okupacji. Pobożny, głoszący prawdę kapłan i żarliwy patriota był niewygodny dla władzy komunistycznej. Zginął 10 marca 1945 r. w swoim mieszkaniu przy ul. Piłsudskiego od kul morderców. Pozostały po nim zapisane rozważania, szkice kazań i świadectwa osób, które go znały, ale przede wszystkim pamięć o wspaniałym człowieku i chęć naśladowania jego życia, która przejawia się m.in. w powstaniu i działalności Bractwa noszącego jego imię.
Bractwo im. ks. St. Zielińskiego powstało w 2000 r. jako prywatne stowarzyszenie wiernych. Posiada osobowość prawno-kościelną, nadaną przez Metropolitę Lubelskiego. Do prowadzenia działalności Bractwo korzysta z pomieszczeń Domu Rektoralnego kościoła Świętego Ducha w Kraśniku przy ul. Narutowicza 31. Głównymi celami Bractwa są: gromadzenie świadectw dziedzictwa duchowego ks. St. Zielińskiego, w tym szczególnie świadectw otrzymanych łask za przyczyną Patrona; gromadzenie i zabezpieczanie pamiątek materialnych; działalność formacyjna i powołaniowa wśród młodzieży; organizowanie spotkań modlitewnych w różnych intencjach, a szczególnie w intencji rozpoczęcia procesu beatyfikacyjnego ks. St. Zielińskiego oraz poszukiwanie świadectw i dokumentów, obrazujących przyczyny i prawdziwy przebieg zabójstwa, względnie męczeństwa dokonanego na osobie ks. St. Zielińskiego. Ponadto Bractwo prowadzi punkt wymiany odzieży przy ul. Olejnej i stołówkę dla osób ubogich „Kromka Chleba”, a także regularnie organizuje zbiórki materiałów sanitarnych dla Szpitala Powiatowego oraz funduje stypendia dla młodzieży.

Spotkania Bractwa, działającego pod opieką prezesa Stanisława Sprawki i rektora ks. Adama Baba, odbywają się każdego 10. dnia miesiąca przed Mszą św. wieczorową o godz.17.30. Kontakt telefoniczny: (081) 825-26-34.