Reklama

z wizytą w parafii

Trzy święte dni

Niedziela lubelska 15/2008

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Wierni parafii pw. Chrystusa Odkupiciela w Chełmie rozpoczęli przeżywanie Triduum Paschalnego Mszą Wieczerzy Pańskiej, którą sprawowali kapłani posługujący w tej parafii. Liturgia ta przypomina ustanowienie sakramentów Eucharystii i kapłaństwa. Tego dnia Ksiądz Marcin, który przewodniczył liturgii, dokonał obmycia nóg dwunastu wybranym mężczyznom, na wzór Jezusa, który uczynił ten gest podczas Ostatniej Wieczerzy. Po uroczystej Komunii św., Najświętszy Sakrament został przeniesiony do specjalnie przygotowanego miejsca, tzw. ciemnicy. Zgasła wieczna lampka, płonąca przez cały rok przy tabernakulum, zamilkły dzwony i dzwonki, a także organy. Na znak osamotnienia Chrystusa, opuszczonego przez najbliższych, z ołtarza zdjęty został obrus.
Drugiego dnia Triduum liturgia Kościoła kieruje uwagę wiernych na krzyż. Kiądz Paweł, celebrans Liturgii Wielkiego Piątku, na wejście upadł na twarz przed ołtarzem. Także wierni, w milczeniu i na kolanach, uniżyli się przed Bogiem. Centrum liturgii Słowa tego dnia stanowi uroczyste odczytanie Męki Pańskiej. Później nastąpił czas adoracji krzyża.
Po wprowadzeniu krzyża i odsłonięciu figury ukrzyżowanego Chrystusa, najpierw kapłani, następnie liturgiczna służba ołtarza i wierni oddali cześć krzyżowi przez ucałowanie.
Po zakończeniu liturgii rozpoczęła się Droga Krzyżowa ulicami osiedli należących do parafii. Trasa biegła ulicami: Połaniecką, Wolności, Lwowską i Drogą Męczenników. Wierni ze światłami w dłoniach ruszyli za ogromnym krzyżem, aby uczcić mękę i śmierć Chrystusa. Prowadzący nabożeństwo Ksiądz Krzysztof zapraszał do niesienia drzewa kolejno: kapłanów, matki, ojców, dzieci, wspólnoty neokatechumenalne, grupę Ojca Pio, kółka różańcowe, KSM, oazę, ministrantów, kobiety, mężczyzn. Rozważania do poszczególnych stacji pomagały wiernym podjąć refleksję nad sensem życia.
Liturgia Wielkiej Soboty rozpoczęła się przed kościołem. Do rozpalonego ogniska podeszli kapłani i służba liturgiczna, po czym nastąpiło poświęcenie ognia.
Ksiądz Krzysztof nakreślił na paschale znak krzyża, litery alfa i omega oraz cyfry bieżącego roku. Następnie kapłan, wchodząc do świątyni, w której wygaszono światła, podnosił zapalony paschał, z radością obwieszczając: „Światło Chrystusa”. Ci, którzy doświadczyli w swoim życiu lęku przed ciemnością, wiedzą, czym dla człowieka jest światło. Rozprasza nie tylko ciemności, ale także lęki i obawy. Tak jak Chrystus, który swoim zmartwychwstaniem rozprasza ciemności grzechu i śmierci, wlewa w serca radość życia. Później wierni wysłuchali czytań nawiązujących do wydarzeń zbawczych oraz odnowili przyrzeczenia chrzcielne, bo „wszyscy przez chrzest pogrzebani z Chrystusem w śmierci, z Nim też powstali do nowego życia”. W niedzielę wielkanocną, gdy wzeszło słońce, odbyła się procesja rezurekcyjna pod przewodnictwem proboszcza ks. Grzegorza Szymańskiego. Chrześcijanie całemu światu ogłosili radosną wieść, że Jezus Chrystus zwyciężył śmierć i zmartwychpowstał, a zwyciężywszy śmierć i grzech, także nam gwarantuje zmartwychwstanie.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2008-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Czujesz się samotny, nawet wśród ludzi? Pomódl się tą tajemnicą

2026-10-13 21:00

[ TEMATY ]

Różaniec 2026

pexels.com

Samotność nie zawsze oznacza pusty dom. Można być otoczonym ludźmi i jednocześnie czuć, że nikt naprawdę nie wie, co dzieje się w naszym sercu. Dzisiejsza tajemnica Różańca przypomina, że Bóg przychodzi także do naszej samotności.

W październiku mamy dla Ciebie 31 powodów, żeby wziąć Różaniec do ręki. Każdego dnia – jeden powód, jedna tajemnica, jedna intencja.
CZYTAJ DALEJ

Św. Teresa od Jezusa - nauczycielką wiernych wszystkich czasów

François Gerard PD

Święta Teresa od Jezusa, dziewica i doktor Kościoła

Święta Teresa od Jezusa, dziewica i doktor Kościoła

Drodzy bracia i siostry,
W toku katechez, które pragnąłem poświęcić Ojcom Kościoła oraz wielkim postaciom teologów i kobietom średniowiecza, chciałbym także zatrzymać się nad niektórymi świętymi kobietami i mężczyznami, którzy zostali ogłoszeni doktorami Kościoła ze względu na swe wybitne nauczanie. I dziś chcę rozpocząć krótką serię spotkań, aby dopełnić przedstawianie doktorów Kościoła.

Rozpoczynam od świętej, która stanowi jeden ze szczytów duchowości chrześcijańskiej wszystkich czasów - Teresy od Jezusa. Urodziła się w Avili, w Hiszpanii, w 1515 r. jako Teresa de Ahumada. W swej autobiografii ona sama podaje kilka szczegółów ze swego dzieciństwa: narodziny z „rodziców cnotliwych i bogobojnych”, w licznej rodzinie, w której miała dziewięciu braci i trzy siostry. Jeszcze jako dziecko, mając niespełna 9 lat, lubiła czytać żywoty niektórych męczenników, które wzbudziły w niej pragnienie męczeństwa do tego stopnia, że zaimprowizowała krótką ucieczkę z domu, aby umrzeć jako męczennica i pójść do Nieba (por. „Księga życia” 1,4); „Chcę widzieć Boga” - mówiła jako mała dziewczynka rodzicom. Kilka lat później Teresa opowie o swych lekturach z czasów dzieciństwa i potwierdzi, że odkryła prawdę, którą streszcza w dwóch podstawowych zasadach: z jednej strony „fakt, że wszystko, co należy do tego świata, przemija” i z drugiej strony, że tylko Bóg jest „zawsze, zawsze, zawsze” - temat, który powraca w najsłynniejszym wierszu: „Nie trwóż się, nie drżyj. Wśród życia dróg, Tu wszystko mija, Trwa tylko Bóg. Cierpliwość przetrwa dni ziemskich znój, Kto Boga posiadł, Ma szczęścia zdrój: Bóg sam wystarcza”. Osierocona przez matkę, gdy miała 12 lat, poprosiła Najświętszą Maryję Pannę, aby została jej matką (por. „Księga...” 1, 7).
CZYTAJ DALEJ

Panie! Spraw, by moje było sercem pełnym wdzięczności i życzliwości

2026-10-15 12:00

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Adobe Stock

Człowiek o sercu wdzięcznym, jest też człowiekiem życzliwym. Nie ma w nim zazdrości. Nie zastawia pułapki na drugiego. Chętnie dzieli się z innymi tym, co posiada.

Faryzeusze odeszli i naradzali się, jak by podchwycić Jezusa w mowie. Posłali więc do Niego swych uczniów razem ze zwolennikami Heroda, aby mu powiedzieli: «Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdomówny i drogi Bożej w prawdzie nauczasz. Na nikim Ci też nie zależy, bo nie oglądasz się na osobę ludzką. Powiedz nam więc, jak Ci się zdaje? Czy wolno płacić podatek cezarowi, czy nie?» Jezus przejrzał ich przewrotność i rzekł: «Czemu wystawiacie Mnie na próbę, obłudnicy? Pokażcie Mi monetę podatkową!» Przynieśli Mu denara. On ich zapytał: «Czyj jest ten obraz i napis?» Odpowiedzieli: «Cezara». Wówczas rzekł do nich: «Oddajcie więc cezarowi to, co należy do cezara, a Bogu to, co należy do Boga».
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję