Błogosławiona jest dobroć człowieka, niesie pokój ludziom wszem” - to słowa piosenki, którą kiedyś śpiewali szczególnie harcerze. Pamięć przywołuje te słowa w sytuacji, jaka zaistniała po tragicznym trzęsieniu ziemi na Haiti, kiedy mówi się o ok. 150 tys. zabitych i wielkiej liczbie rannych oraz tych, którzy stracili dach nad głową. Bogu dzięki, że jest od razu reakcja świata, wiele instytucji dobroczynnych spieszy z pomocą - dzięki temu wydobyto spod gruzów setki żywych osób, pomoc medyczną i doraźną pomoc życiową uzyskały tysiące - ale, niestety, wszystkim nie da się pomóc. Pozostaje nam jednak jeszcze modlitwa o miłosierdzie Boże i o Bożą pomoc.
Jesteśmy pod ogromnym ciężarem tego, co się stało, i czujemy się bezradni. Trzęsienie ziemi to wielki kataklizm. Ale i u nas, w Polsce przeżywaliśmy w ostatnim czasie małe w porównaniu z Haiti, ale jednak kataklizmy, spowodowane warunkami atmosferycznymi. Lód, który skuł Polskę, spowodował awarie elektryczności na dużym obszarze kraju, przeżyliśmy też trzęsienie ziemi w okolicach Bełchatowa. Widzimy, jak niewiele potrzeba, żeby człowiek nie żył, nie umiał sobie poradzić, widzimy też jaka jest niewydolność służb, do których należy pomoc człowiekowi znajdującemu się w takich sytuacjach. Ile ostatnio było też w kraju wypadków zaczadzeń, był i wybuch pyłu węglowego, i jak co roku zbierające swe żniwo zamarznięcia po spożyciu alkoholu lub śmierć bezdomnych z powodu braku normalnego noclegu.
Niezależnie od statusu naukowego, wykształcenia, pochodzenia, człowiek po prostu musi być pokorny. Niektórzy zapominają, że w sprawach najzwyklejszych trzeba słuchać Pana Boga, który przemawia do człowieka za pośrednictwem jego rozumu, mądrych ludzi, którzy go otaczają, a przede wszystkim głosu sumienia.
Pokora i zdrowy rozsądek są bardzo potrzebne w życiu indywidualnym i społecznym. Tak często wydaje się wielu, że tak dużo potrafią, są silni i mają władzę, a wystarczy czasem jedna rozmowa z dziennikarzem i okazuje się, że ten wielki człowiek jest bardzo mały, słaby, niewydolny. Jesteśmy świadkami takich obrazów, np. podczas rozmów z politykami. Pokora, czyli świadomość swojej ograniczoności, to bycie w bliskości prawdy. To na niej zasadza się wielkość człowieka, na niej buduje dobroć - jedna z najpiękniejszych cech ludzkich. Tylko człowiek pokorny może patrzeć na innych ze szczerą życzliwością i dobrocią, odnosić się do innych serdecznie.
Życzę wszystkim, byśmy odznaczali się w życiu przede wszystkim tymi cechami, bo jest to konkretna recepta na wygrane życie.