Przeleżał w butelce 104 lata. Mowa o liście napisanym na pergaminie, a znalezionym w butelce w kolumnie ołtarza. To niecodzienne znalezisko miało miejsce w sosnowieckiej bazylice katedralnej Wniebowzięcia NMP. „Podczas przenoszenia ołtarza Matki Bożej znaleźliśmy butelkę. Znajdował się w niej list od budowniczych ołtarza i administratora świątyni, prośba o modlitwę oraz gazeta «Głos Zagłębia» z 12 grudnia 1906 r.” - tłumaczy ks. kan. Jan Gaik, proboszcz sosnowieckiej bazyliki. Z listu dowiadujemy się, że prezydentem Sosnowca był Sofronow, gubernatorem - Essen, naczelnikiem powiatu będzińskiego - Mirbach, policmajstrem Sosnowca - Bocheński. Znajdują się także informacje o ówczesnej strukturze kościelnej: bp kieleckim był ks. Tomasz Kuliński, dziekanem będzińskim ks. Leopold Dobrzański, proboszczem Sosnowca ks. Dominik Milbert, wikarymi ks. Julian Staniszewski, ks. Szymon Łukowicz i ks. Józef Raszkiewicz. Z listu dowiadujemy się, że ołtarz został wzniesiony z ofiar Bractwa św. Franciszka. Wykonany jest wg projektu i planu Gustawa de Martin, który własnoręcznie wykonał wszystkie rzeźby; prac złotniczych dokonał Michał Woźniak, zaś roboty stolarskie wykonał Ludwik Wałkowski razem z swoimi pomocnikami, Andrzejem Jakubcem i Józefem Herodem. Wszystkie wymienione osoby proszą o modlitwę.
Jak zapewnił ks. Gaik, znalezione dokumenty wzbogacą archiwum parafii, zaś kopie z opisem poczynionych prac i bieżącymi gazetami trafią z powrotem do butelki i zostaną umieszczone w kolumnie ołtarza. „Może ktoś za 100 lat znów je odkryje?” - mówi z uśmiechem ks. Gaik.
Wiadomość, że kardynał Wojtyła nie tuszował pedofilii, brzmi dziś jak odwrócony nagłówek: zamiast oskarżenia – korekta wyroku, który już dawno zapadł w mediach. Tyle że tym razem korekta nie przyszła z telewizyjnego studia, ale z archiwum: kościelnego i państwowego.
Przez ostatnie lata żyliśmy w logice jednego zdania: „Wojtyła tuszował pedofilię”. Bez znaku zapytania, za to z obowiązkowym ujęciem okna przy Franciszkańskiej 3 i kilkoma komentarzami „ekspertów”. W tej narracji nikt nie potrzebował prawa kanonicznego, struktury Kościoła ani realiów PRL. Wystarczył zestaw: SB, „księża patrioci”, trochę emocji – i gotowe.
Kapłan ten zmarł 13 marca 2026 r. w wieku 75 lat życia i 50 lat kapłaństwa.
Ksiądz Tadeusz Stanisław Reroń urodził się 8 maja 1950 roku we Wrocławiu. Święcenia kapłańskie przyjął w 1975 roku z rąk bpa Wincentego Urbana i został skierowany jako wikariusz do parafii śś. Apostołów Piotra i Pawła w Strzegomiu [1975-1984], a następnie jako wikariusz do katedry pw. św. Jana Chrzciciela we Wrocławiu [1984- 1985]. W 1985 roku został skierowany na studia specjalistyczne na KUL w zakresie teologii moralnej. Po powrocie ze studiów, w 1989 roku został mianowany duszpasterzem akademickim w Centralnym Ośrodku Duszpasterstwa Akademickiego (CODA) „Czwórka” we Wrocławiu [1989 -1994]. Z kolei od 1995 roku był duszpasterzem akademickim w CODA „Maciejówka” we Wrocławiu. Pełnił tę posługę do 2000 roku. W kolejnych latach prowadził szeroką działalność duszpastersko - naukową, angażując się także w organizację wydarzeń kościelnych, komisje archidiecezjalne oraz pracę z ludźmi nauki i środowiskiem akademickim. Równolegle rozwijał karierę naukową w Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu jako teolog moralista i specjalista w dziedzinie bioetyki, pełniąc funkcje dydaktyczne, kierownicze i naukowe oraz uzyskując habilitację. Jest autorem licznych publikacji naukowych, uczestnikiem międzynarodowych środowisk teologicznych oraz aktywnym członkiem wielu krajowych i zagranicznych stowarzyszeń naukowych.
75 lat parafii NMP Matki Pocieszenia na wrocławskim Dąbiu [Zapowiedź]
2026-03-14 19:37
oprac. Marzena Cyfert
Marzena Cyfert
Kadr z wystawy jubileuszowej
Główne obchody jubileuszowe odbędą się w niedzielę 15 marca. Parafia, która została erygowana 18 marca 1951 roku przy kościele redemptorystów, dziś dziękuje za dziesięciolecia duszpasterstwa, modlitwy i budowania wspólnoty.
Parafia została ustanowiona w miejscu, gdzie od 1918 r. posługiwali redemptoryści – najpierw niemieccy a od 1945 r. polscy. Jej terytorium wydzielono z parafii Świętej Rodziny na Sępolnie. Swym zasięgiem obejmowała tereny od ogrodu zoologicznego, przez część parku Szczytnickiego, aż po ul. Chełmońskiego i Kazimierską. Liczba wiernych wynosiła ok. 2800 osób. Pierwszym proboszczem został o. Stanisław Wójcik. W niedziele sprawowane były cztery Msze św., na które uczęszczało ok. 1200-1500 osób, w dni powszednie ok. 50. Katecheza dla dzieci szkolnych odbywała się w kościele. Uczęszczało na nią ok. 250 uczniów.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
