Dobiegł końca rok duszpasterski, w którym przypatrywaliśmy się naszemu życiu w różnych jego dziedzinach. Komisja Duszpasterstwa Konferencji Episkopatu Polski na rozpoczynający się w pierwszą niedzielę Adwentu nowy rok duszpasterski 2010/2011 przyjęła hasło: „W komunii z Bogiem”. Zostało ono zaczerpnięte z listu apostolskiego Jana Pawła II „Novo millennio ineunte” „Czynić Kościół domem i szkołą komunii: Oto wielkie wyzwanie, jakie czeka nas w rozpoczynającym się tysiącleciu, jeśli chcemy pozostać wierni Bożemu zamysłowi, a jednocześnie odpowiedzieć na najgłębsze oczekiwania świata”.
Celem tegorocznego programu duszpasterskiego jest pogłębienie chrześcijańskiej tożsamości poprzez studium Pisma Świętego, kontemplację i zgłębianie jego treści - w zastosowaniu do naszego życia. Zachętą dla nas mają być słowa z Ewangelii św. Jana: „Ja jestem prawdziwym krzewem winnym, a Ojciec mój jest tym, który go uprawia. Każdą latorośl, która nie przynosi we Mnie owocu, odcina, a każdą, która przynosi owoc, oczyszcza, aby przynosiła owoc obfitszy. Wy już jesteście czyści dzięki słowu, które wypowiedziałem do was. Wytrwajcie we Mnie, a Ja będę trwał w was. Podobnie jak latorośl nie może przynosić owocu sama z siebie - jeśli nie trwa w winnym krzewie - tak samo i wy, jeżeli we Mnie trwać nie będziecie” (J 15, 1-4).
Rozważając ten tekst, nie można nie podjąć autorefleksji: Jaką jestem latoroślą? Czy prawdziwie tkwię w winnym krzewie - w Bogu? Jak On jest obecny w mej codzienności? Czy może zakreślam granice Jego obecności w moim życiu: stąd - dotąd?
Teraz trzeba nam pochylić się nad Miłością, która z nieba zstąpiła na ziemię jako Wcielone Słowo, aby być z nami. Emmanuel - Bóg z nami. Ta jedyna Latorośl, która - jeśli pozwolimy wszczepić się w Nią, pomoże nam wydawać owoce, o czym Chrystus Pan mówi w Piśmie Świętym. Musimy dołożyć wszelkich starań, aby nauczyć się słuchać Słowa Bożego skierowanego do nas, do mnie; nie kiedyś, w historii zbawienia, ale właśnie tu i teraz, wprost do mnie. „Bez Słowa Bożego trudno wyobrazić sobie komunię z Bogiem i drugim człowiekiem, rozumianą na sposób chrześcijański” - powiedział metropolita poznański abp Stanisław Gądecki.
Dla nas, którzy pragniemy w ciągu tego roku duszpasterskiego w szczególny sposób wypracowywać, odnowić i rozwijać w sobie komunię z Bogiem, konieczne jest odkrycie na nowo i dowartościowanie codziennego czytania i medytacji Pisma Świętego.
Bł. Maria Karłowska stwierdza, że „tylko z Boskiej księgi Ewangelii nauczymy się znać Boga, Jego drogi, Jego sądy, a osobliwie Jego Serce, pełne miłości dla nędznego stworzenia”. Błogosławiona zachęca: „Szukajmy zatem w Piśmie Świętym poznania Boga, poznania Chrystusa, Jego nauk, Jego woli, Jego życia i przykładów z niego płynących i według nich twórzmy swój sąd i sumienie. Bo jak dusza mówi do Boga w modlitwie, tak Bóg nawzajem mówi do duszy w czytaniu Pisma Świętego”.
Matka Maria poucza: „Czytać trzeba z największym uszanowaniem, z pokorą, wdzięcznością i posłuszeństwem dla Kościoła świętego; z wyraźnym celem poznania słów Bożych i wiernym zastosowaniem do nich życia swego. Czytanie to trzeba poprzedzać modlitwą, a nie czytać dla próżnej ciekawości. Rozmyślać o tym, jak to światło zastosować do własnego życia”.
Błogosławiona przypomina też, że „trzeba postępować krok w krok za Kościołem świętym, matką swoją, tak co do czasu, jak i uroczystości na cały rok wyznaczonych”. Adwent ma nas przygotować do przeżycia dorocznego obchodu Wcielenia Słowa Bożego. Można powiedzieć, że komunia człowieka z Bogiem dokonała się we Wcieleniu Jezusa Chrystusa, ponieważ Bóg posłał swego Jednorodzonego Syna, aby na nowo przyprowadził do Boga człowieka, który odszedł od Niego przez grzech.
Jak piękną myślą Kościoła jest więc zachęta, abyśmy tegoroczne przygotowanie do odnowienia naszej komunii przeżywali na podstawie słów Pisma Świętego. Tutaj warto zapytać siebie: Jakie miejsce zajmuje w mym życiu, w mojej rodzinie, moim domu ta święta Księga i wszystkie wartości, pouczenia, zobowiązania, które podaje nam jako tym, którzy mają być żywymi latoroślami Emmanuela nie wstydzącymi się słowem, postawą i czynem świadczyć o tym, w Kogo i w co wierzą. Bł. Maria Karłowska zastanawia się: „Jak to zrozumieć, jak to pojąć, że człowiek nie rozmyśla przede wszystkim nad słowami Chrystusa Pana? Jak wytłumaczyć, że Ewangelia nie jest dla myślącego, rozumnego człowieka najważniejszą ze wszystkich książek pod słońcem?”. Bo przecież - jak mówi - „najwyższe prawdy, najcenniejsze światła potrzebne człowiekowi, zawarte są w owych Pismach”.
Pochylmy się z pokornym uszanowaniem, wiarą i zaufaniem nad słowami, które już niedługo napełnią radosną nowiną wnętrza naszych kościołów i ludzkich serc: „Słowo ciałem się stało i zamieszkało między nami”. Niech ten Adwent z medytacją Słowa Bożego pomoże nam pogłębić osobistą relację z Bogiem; niech pomoże nam niejako dotknąć Jego bliskości w obrazie nowo narodzonego Dziecięcia w żłóbku oraz żyjącego wśród nas w Hostii i wstępującego do naszych serc; daj Boże, dobrze przygotowanych na ten akt zjednoczenia, komunii z Emmanuelem, bo ta komunia karmi się i żywi Najświętszą Eucharystią. Oby autentyczne Słowo Chrystusa Pana i Jego żywe ciało prawdziwie znalazło swoje miejsce w nas i wśród nas, abyśmy - zgodnie z Jego pragnieniem - byli jedno. Niech przygotuje nas do tego Niepokalana, Gwiazda Adwentu, pierwsza żyjąca w autentycznej komunii z Bogiem.