W parafii pw. św. Wawrzyńca w Żółkiewce odbyła się 21 maja doroczna uroczystość Legionu Maryi - ACIES. Dzięki zaangażowaniu księży opiekunów poszczególnych prezydiów oraz gościnności proboszcza Żółkiewki, ks. kan. Mariana Wiecha, święto mogło odbyć się w tej parafii. Liturgii przewodniczył ks. kan. Janusz Świtaj. - Najbardziej uroczyste święto Legionu Maryi odbywa się najczęściej w siedzibie kurii krasnostawskiej, ale chcieliśmy od czasu do czasu wyjść „w teren” i zorganizowaliśmy wyjazd. Chcieliśmy, żeby członkowie czuli się wspólnotą, żeby wiedzieli, że ktoś o nich myśli - mówi prezydent Kurii Legionu w Krasnymstawie, Stefan Budzyński. Gospodarzem spotkania było prezydium MB Zwiastowania z Żółkiewki, zaś gośćmi - prezydia: MB Patronki Misji, MB Oblubienicy Ducha Świętego i Zarząd Kurii pw. MB Pocieszenia z Krasnegostawu, MB Miłosierdzia ze Stężycy, MB Pięknej Miłości z Siennicy Nadolnej, MB Łaskawej z Chłaniowa, MB Różańcowej z Gorzkowa, MB Częstochowskiej z Krupego, MB Nieustającej Pomocy z Łopiennika, Wniebowzięcia NMP z Siennicy Różanej, Kuria Zamojska pw. MB Dobrej Rady i delegacje Komincjum LM z Zamościa pw. MB Opieki. ACIES to przede wszystkim modlitwa - Różaniec i Msza św. z aktem oddania, odczytanym przez ks. dr. Janusza Gzika, modlitwy legionowe, osobiste poświęcenie Matce Bożej i spotkanie integrujące. W Żółkiewce kapłani i prezydia odnowili przyrzeczenia przy znaku Legionu - Vexillum, który wyraża myśl, że Duch Święty ma zdobyć świat przez Maryję.

Legion to nie tylko modlitwa

Legion Maryi przeżywa jubileusz 90 lat istnienia. Od 1921 r. urósł w inicjatywę o zasięgu światowym. Podstawą duchowości jest więź z Kościołem, Maryją oraz z Duchem Świętym. Pobożność i apostolstwo koncentrują się na Chrystusie. Legioniści pomagają Kościołowi w zadaniach apostolskich i głoszeniu Bożego Miłosierdzia. Członków aktywnych uzupełniają tzw. pomocniczy. Nazwa Legion oznacza, że poza zadaniami ewangelizacyjno-apostolskimi ważna jest misja obrony świata przed złem. Walka Legionu jest systematyczna i stanowcza - modlitwą i pracą. Praktykuje się w miarę możliwości częste uczestnictwo w Eucharystii, modlitwę brewiarzową, coroczne rekolekcje. Dążenie do osobistej świętości jest troską legionistów. Założyciel Formacji - sługa Boży Franciszek Duff w Stowarzyszeniu św. Wincentego ŕ Paulo uwrażliwiał się na potrzeby ubogich. Na tej kanwie powołał do życia Legion, początkowo zwany Zjednoczeniem Matki Bożej Miłosierdzia. Jako 27-latek rozważał powszechne powołanie do świętości w publikacji pt. „Czy możemy być świętymi?”.
Dziś w szeregach Legionu gromadzą się w większości ludzie starsi, choć bliższe zainteresowanie nim wśród młodszych osób być może wzbudzi beatyfikacja sług Bożych Fr. Duffa i Edel Quinn, która już jako 20-latka działała w Legionie, a mimo słabego zdrowia została ewangelizatorką Afryki, i Alfonsa Lambe, legionisty o pogodnej osobowości, pozyskującej dusze dla Boga na kontynencie południowoamerykańskim. Byli to świeccy apostołowie, zachwyceni, podobnie jak bł. Jan Paweł II, ideą św. Ludwika Marii Grignion de Montfort i „Traktatem o prawdziwym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny”. Legion buduje duchowość i apostolat na więzi z Maryją, chcąc pomagać człowiekowi, w którym widzi Chrystusa. Zadania, takie jak: odwiedzanie chorych w zakładach opiekuńczych i więzieniach, nauczanie katechizmu, zapraszanie na nabożeństwa i rekolekcje w świątyniach, propagowanie książek i prasy katolickiej, rozdawanie medalików z Maryją Niepokalaną, apostolat uliczny i ewangelizacja, zachęcanie do czynnego udziału w życiu parafii, zakładanie nowych grup, to „wolontariat pod znakiem Matki Bożej”, wymagający, i stale kształtowanej mocy ducha, i zwyczajnie sił fizycznych. Legion więc to nie tylko modlitwa. To wołanie Kościoła do starszych i młodszych, wezwanie do aktywności w obronie dobra, do służby Kościołowi, do wielkich rzeczy dla Boga i zbawienia dusz pozostaje stale aktualne. Podobnie jak słowa ks. dr. Gzika do legionistów, który przypomniał, że od wszystkich, duchownych i świeckich, zależy, czy świadectwo o Bogu będzie czytelne dla współczesnego świata, który często dla Chrystusa nie ma czasu.