W pierwszą rocznicę śmierci biskupa pomocniczego archidiecezji chicagowskiej - Alfreda Abramowicza pragnę tym wspomnieniem uczcić jego pamięć i wskazać jego zasługi dla Polonii chicagowskiej oraz dla Kościoła w Polsce. Bp Abramowicz całym swoim życiem służył wiernie i z wielkim oddaniem Bogu, Kościołowi, Polsce i Polonii amerykańskiej. Był wspaniałym człowiekiem, troskliwym wychowawcą, opiekunem i przyjacielem młodzieży.
Wielu naszych rodaków w Polsce i na świecie znało bp. Abramowicza; wielu spotykało się z nim w Chicago i w Polsce, do której często podróżował. Był biskupem dla licznej Polonii chicagowskiej. Przez wiele lat był proboszczem (już jako biskup właśnie) parafii pw. Pięciu Braci Polaków-Męczenników na południu Chicago. Wiele serca i pracy wkładał w utworzenie i utrzymanie polskiej Szkoły Sobotniej im. Marii Konopnickiej przy tej parafii. Utrzymywał ścisłe kontakty z zarządem głównym Związku Podhalan w Ameryce, z weteranami, a także z całą Polonią w Chicago i okolicach.
Miał duże zasługi w powstaniu i rozwoju Ligi Katolickiej dla Pomocy Kościołowi w Polsce, która od 1943 r. niesie pomoc dla Kościoła w naszej Ojczyźnie. Był wieloletnim dyrektorem wykonawczym Ligi. Troszczył się o pomoc dla kapłanów, dla Kościoła w Polsce, Polskiego Instytutu Papieskiego i Kolegium Polskiego w Rzymie oraz Seminarium Polskiego w Paryżu. Prosił, aby po jego śmierci zamiast kwiatów złożyć ofiarę na potrzeby Ligi Katolickiej i na powstałe niedawno w Chicago Seminarium Polskie. W Seminarium tym kształcą się klerycy z Polski, aby w przyszłości nieść posługę duszpasterską w polskich parafiach archidiecezji chicagowskiej i na terenie Stanów Zjednoczonych.
Pięknie pożegnał bp. Alfreda Abramowicza jego przyjaciel - kapłan emeryt, b. proboszcz parafii św. Barbary i działacz społeczny - ks. Edward Skupień. Mówił m.in.: "... Biskup Abramowicz wypełnił prośbę Matki Najświętszej z Fatimy w modlitwach. Dziś Polska jest wolna i nie ma tam już komunizmu".
Bp Abramowicz był dumny, że mógł gościć u siebie w 1969 r., jako proboszcz parafii, kard. Karola Wojtyłę, a w 1979 r. - papieża Jana Pawła II.
Interesował się życiem Sanktuarium Narodu Polskiego na Jasnej Górze i miał dziecięce nabożeństwo do Matki Najświętszej.
Cieszył się, że po 50 latach przerwy powołano od nowa do życia i posługi Ordynariat Polowy Wojska Polskiego i mianowano ks. Sławoja Leszka Głódzia biskupem polowym Wojska Polskiego. Znał osobiście bp. Głódzia od lat i za pośrednictwem Ligi Katolickiej wspomagał w pierwszych, najtrudniejszych latach tę nową formę duszpasterstwa wojskowego.
W duchu wdzięczności i zgodnie z polską tradycją, za Twoje trudy i Twą pasterską pracę, składamy Ci, Drogi, Kochany Księże Biskupie Alfredzie, serdeczne "Bóg zapłać". Jesteśmy wdzięczni za pełną utrudzenia i oddania pracę wśród nas, katolickiej Polonii w Chicago i w Ameryce.