Reklama

Wiara

Prof. Valerio Marinelli opowiada o bilokacjach Natuzzy Evolo

Natuzza Evolo to jedna z największych mistyczek naszych czasów - miała wizje Jezusa, Maryi i świętych, rozmawiała z aniołami stróżami, spotkała dusze zmarłych, miała stygmaty i dar bilokacji. Jej głównym biografem jest prof. Valerio Marinelli, naukowiec, fizyk, który opublikował już wiele książek na temat kalabryjskiej mistyczki.

[ TEMATY ]

mistycy

Włodzimierz Rędzioch

Natuzza Evolo

Natuzza Evolo

W przeddzień jedenastej rocznicy śmierci Natuzzy (1 listopada 2020 r.) prof. Marinelli wydał swoją nową książkę poświęconą bilokacjom mistyczki, zjawisku, które zawsze go fascynowało. Opisał w niej 300 przypadków tego zjawiska. Oto nasza rozmowa o jego dziele.

- Ukazała się nowa książkę profesora (“Le bilocazioni di Natuzza Evolo”, Graus Edizioni, Napoli), która dokumentuje bilokacje Natuzzy. Napisał profesor już ponad 10 książek o mistyczce z Paravati...

Prof. Valerio Marinelli: - To prawda. Zacząłem zajmować się Natuzzą w 1977 r., kiedy wróciłem do Kalabrii po 7 latach spędzonych w ośrodku badań jądrowych w Casaccia, niedaleko Rzymu. Miałem wtedy wiele wątpliwości co do wiary i pomyślałem, że Natuzza może mi pomóc. Postanowiłem więc zająć się w sposób naukowy przypisywanymi jej zjawiskami, aby w ten sposób uzyskać odpowiedzi na moje wątpliwości. I tak zaczęły się nasze spotykania.

Reklama

- Od czego zaczął profesor swe badania?

- Byłem bardzo zaciekawiony zjawiskiem bilokacji, które nigdy nie zostało potwierdzone naukowo. Należało skontrolować w momencie bilokacji osobę, która „przemieszcza się” i osobę, której mistyczka w bilokacji składa wizytę. Zaprosiłem kilku kolegów z Uniwersytetu, aby sfilmowali to zjawisko kamerami. Ale kiedy rozmawiałem o tym eksperymencie z Natuzzą, powiedziała mi, że te zjawiska nie zależą od niej – mają miejsce tylko z woli Bożej.

- Co zrobił profesor w tej sytuacji?

- Nie mogąc zrobić eksperymentu z bilokacją, poprosiłem Natuzzę o kontakty z osobami, które ją znały. Zacząłem więc podróżować po Kalabrii i nie tylko, aby spotkać ludzi i zebrać ich świadectwa - przeprowadziłem kilkaset wywiadów. I tak powstała moja pierwsza książka, która opowiada o jego życiu od urodzenia do 1980 r.

- A co wynikło z tych pierwszych świadectw?

- Odkryłem, że mistyczne dary Natuzzy, takie jak bilokacja i spotkania z duszami zmarłych, były autentyczne, ponieważ często miała na nie niezbite dowody: Nawet jeśli nie można ich było zbadać metodą naukową, na pewno były mocnymi argumentami za istnieniem Boga. Ale odkryłem też, że Natuzza ma wielki charyzmat pocieszania - zapewniała ludzi, że jeśli Bóg zechce, każdy problem da się rozwiązać. Dzięki swojej prostocie, pokorze i miłosierdziu wiedziała, jak wzmocnić lub rozbudzić wiarę ludzi, a jej mistyczne dary, w tym bilokacja, służyły właśnie temu celowi.

Reklama

- Do kiedy zajmował się profesor Natuzzą?

- Aż do jej śmierci, do 2009 r. Od czasu do czasu publikowałem nową książkę i w ten sposób pisałem jej biografię „na raty”.

- A teraz wrócił profesor do pierwszego zjawiska, które zainteresowało profesora - bilokacji...

- Przebadałem co najmniej 500 przypadków bilokacji Natuzzy, chociaż w mojej książce – ze względu na wymagania wydawnicze - opisuję tylko 300 z nich. Bilokacja odbywała się w różny sposób: z widocznym pojawieniem się Natuzzy, bez pojawienia się jej, ale ze słyszeniem głosów lub dźwięków, z odczuwaniem dotyku na ciele lub odczuwaniem niezwykłych zapachów niewiadomego pochodzenia, z tworzeniem się węzłów w koronach różańca lub przemieszczaniem się przedmiotów. Natuzza wyjawiła, że w bilokacji przemieszcza się w towarzystwie aniołów i dusz zmarłych, które zabierały ją na jakieś miejsce i sugerowały, co należy zrobić. Ale zdarzały się również przypadki bilokacji z transportem przedmiotów, to znaczy Natuzza była w stanie przenosić przedmioty z jednego miejsca na drugie. Odnotowałem też wiele przypadków, w których Natuzza, krwawiąca stygmatyczka, pozostawiła w odwiedzanym miejscu ślady krwi i hemografie (napisy, obrazy tworzone za pomocą krwi).

- Czy bilokacje miały jakieś ograniczenia jeżeli chodzi o odległości?

- Absolutnie nie. Natuzza w bilokacji była w stanie dotrzeć do ludzi znajdujących się nawet bardzo daleko - odległość nie miała znaczenia. Istnieją udokumentowane bilokacje również w Stanach Zjednoczonych, Puerto Rico i Australii.

- Jaki był cel bilokacji?

- Natuzza pojawiała się ludziom i przemawiała do nich w chwilach, gdy przeżywali trudności różnego rodzaju lub gdy byli chorzy; była w stanie ich pocieszyć. Bilokacja zawsze miała konkretny cel, często natury duchowej, ale czasami także „materialnej”, jak np. uzdrowienie z choroby lub zapobieżenie poważnemu niebezpieczeństwu.

- Jak postrzegano Natuzzę w bilokacji?

- Na różne sposoby. Niektórzy ludzie postrzegali Natuzzę jako żywą i prawdziwą osobę i mogli z nią rozmawiać. Często Natuzza przypominała im, gdzie się spotkali, dając dowód takich spotkań. Są ludzie, którzy, nie znając Natuzzy, byli przez nią odwiedzani, jak ciężko chory mężczyzna, w szpitalu w Fermo, który widział przy swoim łóżku drobną kobietę z drżącymi rękami i głową, z ustmi poruszającymi się, jakby szeptały modlitwę. Kiedy kobieta wyszła z pokoju, jego żona natychmiast poszła za nią, ale kobieta zniknęła w korytarzu, w którym nie było wyjścia. Po tej tajemniczej wizycie, ku zdumieniu lekarzy, stan pacjenta zaczął szybko się poprawiać. Już po wyzdrowieniu, mężczyzna zobaczył zdjęcia Natuzzy w książce a następnie w internecie - rozpoznał w niej kobietę, która go odwiedziła.

- Co czuła Natuzza podczas bilokacji, kiedy jej ciało pozostawało w Paravati, w jej domu?

- Przede wszystkim Natuzza powtarzała, że ​​bilokacja nie następowała z jej własnej woli. W takich chwilach natychmiast pojawiała się w innym miejscu, jakby miała podwójne ciało - wiedziała, że ​​jest w Paravati, ale jednocześnie znajdowała się w innym otoczeniu, w którym miała zdolność przestawiania przedmiotów, rozmawiania z ludźmi i wykonywania różnorodnych akcji, które sugerowały jej anioły lub dusze zmarłych. Mówiła, że ​​te przemieszczania się miały miejsce w świecie duchowym. Ci, którzy w takich momentach przebywali z nią w domu, w Paravati, zauważali, że jej spojrzenie stawało się jakby nieobecne. Kiedy dzieci widziały ją w takim stanie „rozproszenia”, mówiły: „Mamusia podróżuje”. Ale gdy próbowały się coś dowiedzieć na ten temat, mama Natuzza uśmiechała się tylko i nic im nie mówiła.

- Niestety, wielu katolików przestało wierzyć w życie wieczne. Profesor studiował życie mistyczki Natuzzy, która miała przez kilkadziesiąt lat kontakt z duszami zmarłych przebywającymi w czyścu i w niebie. Co mógłby profesor powiedzieć tym wszystkim, którzy wątpią w życie wieczne naszych dusz?

- Kościół naucza a wielu świętych przekonuje nas o istnieniu życia pozagrobowego. Natuzza była silnym „łącznikiem” między światem materialnym a rzeczywistością duchową. Ile osób nawróciła? Bardzo wiele, w tym i mnie. Dla Natuzzy życie pozagrobowe było czymś prawdziwym, namacalnym i potrafiła przekazać tę pewność innym. W ten sposób ugruntowała w wielu ludziach wiarę, że życie nie kończy się, ale trwa w zaświatach. Chciałem jednak podkreślić inną rzecz - Natuzza zwracała wielką uwagę na znaczenie modlitwy za dusze zmarłych. „Często - mówiła - wystarczy krótka modlitwa lub myśl pełna miłości”. Dlatego idąc na groby naszych zmarłych, bardziej niż o kwiatach i świecach, powinniśmy pamiętać o częstej modlitwie za nich.

2021-06-16 09:27

Ocena: +15 -4

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Marinelli: Dzięki świadectwu Natuzzy wróciłem do Kościoła

[ TEMATY ]

książka

świadectwo

mistycy

Archiwum Fundacji „Cuore Immacolato di Maria Rifugio delle Anime”

Na chusteczkach, bandażach, ubraniach, które były w kontakcie z krwią Natuzzy, pojawiały się symbole chrześcijańskie (krzyże, serca, hostie, korony cierniowe) i napisy – fragmenty Biblii, hymnów religijnych, modlitw w różnych językach

Na chusteczkach, bandażach, ubraniach, które były w kontakcie z krwią Natuzzy, pojawiały się symbole chrześcijańskie (krzyże, serca, hostie, korony
cierniowe) i napisy – fragmenty Biblii, hymnów religijnych, modlitw w różnych językach

Profesor Valerio Marinelli, uznany włoski fizyk, poddał naukowej analizie niezwykłe zjawiska, jakich doświadczała Natuzza Evolo. Ta skromna, niewykształcona kobieta z Paravati otrzymała dary stygmatów, hemografii i bilokacji, rozmawiała z Jezusem i Matką Bożą, widziała aniołów, a w Wielki Piątek mistycznie przeżywała mękę Chrystusa. W specjalnej rozmowie z „Niedzielą” włoski autor dzieli się swoimi odczuciami na temat tej wyjątkowej mistyczki.

Damian Krawczykowski: Czym najbardziej imponuje Panu świadectwo życia Natuzzy?

CZYTAJ DALEJ

Wincenty, czyli tam i z powrotem

Czy można zapanować nad wstydem? Podobno jeśli mocno wbije się paznokcie w kciuk, to czerwona twarz wraca do normy. Ale od środka wstyd dalej pali, choć może na zewnątrz już tak bardzo tego nie widać. Jeśli ktoś się wstydzi, że zachował się jak świnia, to w sumie dobrze, bo jest szansa, że tak łatwo tego nie powtórzy. Tylko że ludzkość tak jakoś coraz mniej się wstydzi rzeczy złych.

Ludzie wstydzą się: biedy, pochodzenia, wiary, wyglądu, wagi… I nie jest to wcale wynalazek dzisiejszych napompowanych, szpanujących i wyzwolonych czasów. Takie samo zażenowanie czuł pewien Wincenty, żyjący we Francji na przełomie XVI i XVII wieku. Urodził się w zapadłej wsi, dzieciństwo kojarzyło mu się ze świniakami, biedą, pięciorgiem rodzeństwa i matką - służącą. Chciał się z tego wyrwać. Więc wymyślił sobie, że zostanie księdzem. Serio. Nie szukał w tym wszystkim specjalnie Boga. Miał tylko dość biedy. Rodzice dali mu, co mogli, ale szału nie było, więc chłopak dorabiał korepetycjami, jednocześnie z całych sił próbując ukryć swoje pochodzenie. Dlatego, kiedy ojciec przyszedł go odwiedzić w szkole, Wincenty nie chciał z nim rozmawiać. Sumienie wyrzucało mu to potem do późnej starości.

CZYTAJ DALEJ

Znak zbawienia. Wrześniowe święto u Dominikanów

2021-09-28 04:52

Agnieszka Marek

Dzień Podwyższenia Krzyża Świętego jest dla lubelskich Dominikanów czasem szczególnej modlitwy.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję