Księga Psalmów to tytuł wystawy Marii Monikowskiej-Tabisz, artystki pochodzącej z Częstochowy, od kilkunastu lat mieszkającej i działającej w Rzeszowie. Zbiór obejmuje
40 pasteli będących kontynuacją jej poprzedniego cyklu biblijnych wizji malarskich - Apokalipsy, która od początku lat 90. stanowi stałą ekspozycję w Wyższym Seminarium Duchownym w Koszalinie.
Nieprzypadkowo otwarcie wystawy w rzeszowskim Domu Sztuki zbiegło się w czasie z 25. rocznicą Pontyfikatu Jana Pawła II. W zamyśle Autorki Księga Psalmów
ma być bowiem odpowiedzią na milenijne wezwanie Ojca Świętego do „nowej ewangelizacji” przez kulturę.
Psalmy są przejawem i świadectwem starotestamentowej modlitwy królewskiej, szczególnym przypadkiem adoracji oraz zbliżenia do Pana, osobistej i pełnej oddania rozmowy z Bogiem.
Psałterzami nazywa się ilustrowane zbiory psalmów. Cykl pasteli tworzonych od lat przez Marię Monikowską-Tabisz jest współczesnym malarskim psałterzem w pełnym tego słowa znaczeniu. M. Monikowska-Tabisz
istnieje w strefie między bizantyńską ikoną a łacińskim obrazem. Znalazła się tam w rezultacie obiektywnych okoliczności - jako artystka tworząca w tym
czasie i tym miejscu, gdzie jednakowo słychać szelest obu skrzydeł Europy. Jej artystycznym celem jest zatem uchwycenie stanu ciągle zmieniającej się równowagi.
Psałterz M. Monikowskiej-Tabisz jest podróżą do źródeł modlitwy, gdzie ekspresyjny śpiew i rytualny gest może stać się źródłem inspiracji malarskich tonacji i malarskiego gestu.
Psalm to śpiewanie z towarzyszeniem harfy. Także malowanie psalmów to tworzenie do wtóru jakiejś harfy kosmicznej. Obraz powstaje w samotności, a jego powstawanie
jest bezkompromisowym starciem z materią i ograniczeniami ludzkiej osoby. Namalowany psalm, jako obraz i dzieło, jest również odwzajemnieniem błagalnej modlitwy, a więc
szczodrym darem Bożym. Zrębem świątyni psalmów zdaje się być konstatacja Mojżesza: Panie, Ty dla nas byłeś ucieczką /z pokolenia na pokolenie.
Wystawę Księga Psalmów można oglądać w Domu Sztuki w Rzeszowie do 16 listopada 2003 r., a także w Internecie pod adresem: www.monikowska-tabisz.com
Nowenna do odprawiania przed świętem św. Kazimierza Królewicza (23 lutego - 3 marca) lub w dowolnym terminie.
Boże, nieskończony w swej dobroci, wysłuchaj próśb moich, oświeć mój rozum i skieruj serce
do spełniania dobrych uczynków. Święty Kazimierzu, wstawiaj się za mną, abym potrafił Ciebie naśladować, zdobywał umiejętność wybierania dobra, obrony wiary katolickiej i moralności w sercach ludzi, mógł skutecznie
odpierać pokusy, zachować czystość ciała i serca, pozostając wiernym członkiem Kościoła
Twego. Pokaż mi, o Panie, co mam czynić, aby osiągnąć królestwo niebieskie. Amen.
Ezechiel przemawia do wygnańców w Babilonii. Wśród nich krąży przysłowie: „Ojcowie jedli cierpkie grona, a synom cierpnieją zęby” (Ez 18,2). Rozdział 18 prostuje takie myślenie i mówi o odpowiedzialności osoby. Po utracie ziemi i świątyni łatwo uznać los za przesądzony. Prorok otwiera drogę nowego początku. W tej perykopie powraca hebrajskie (šûb), „zawrócić”. Nawrócenie zostaje opisane w kategoriach czynów: odejście od występków oraz zachowywanie „prawa i sprawiedliwości”. Bóg ogłasza, że dawne grzechy nie staną jako oskarżenie. To język sądowy. Wspominanie win utrzymywało oskarżenie w mocy, a przebaczenie usuwało je z pola widzenia. Formuła „będzie żył, a nie umrze” brzmi jak wyrok uniewinniający ogłoszony nad człowiekiem, który zmienił drogę. Prorok opisuje Boga, który przyjmuje zawrócenie jako nowy kierunek życia, a nie jako chwilowy zryw. Równie mocno brzmi druga strona obrazu - odejście od dobra ku nieprawości. Tekst mówi o utracie życia przez sprawiedliwego, który porzuca prawo. Nie ma tu zgody na religijną pewność siebie. W tle słychać spór o „drogę” (derek). Izraelici zarzucają Panu brak sprawiedliwości, a Ezechiel odsłania nierówność ludzkiego postępowania. Najbardziej wyraziste zdanie odsłania wolę Boga. On nie chce śmierci grzesznika. Wezwanie do zawrócenia ma charakter ratunkowy i zakłada realną możliwość zmiany. „Życie” oznacza trwanie w Bożej opiece i wśród ludzi, „śmierć” oznacza wejście w konsekwencje czynów, które niszczą relacje i wspólnotę.
Gotycki, pozłacany kielich liturgiczny, jeden z trzech zaginionych w czasie II wojny światowej z Bazyliki Konkatedralnej Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Kołobrzegu, został odnaleziony i wróci świątyni 1 marca. Wcześniej będzie prezentowany w Muzeum Miasta Kołobrzeg – przekazała instytucja.
- W 2019 r. Muzeum w Stralsundzie przekazało naszemu muzeum zbiór zdjęć wykonanych prawdopodobnie w 1932 r., na których jest trzeci kielich. Wcześniej nikt nie wiedział, że taki istnieje. Z zachowanych dokumentów wynikało, że były tylko dwa i że do przełomu 1943/1944 r. były jeszcze w Kołobrzegu. Potem ślad po nich zaginął – mówił w czwartek podczas prezentacji zabytku dr Dziemba.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.