Reklama

Ku Bogu

Pasterz i pielgrzym

Niedziela Ogólnopolska 42/2004

Bp Julian Wojtkowski

Bp Julian Wojtkowski

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Wśród wiernych od zawsze cieszy się wielką sympatią i szacunkiem. Powszechnie znany jest jako pielgrzym. Kiedy mieszkałam jeszcze na Warmii, pewnego letniego dnia dowiedziałam się, że za tydzień ma przyjechać do naszej wsi Ksiądz Biskup. Poczyniliśmy stosowne przygotowania. Danego dnia i godziny czekaliśmy całą wsią przy głównej drodze z bukietem pięknych, polnych kwiatów. Czekaliśmy i w tym napięciu zupełnie przegapiliśmy naszego Gościa. Byliśmy przekonani, że przyjedzie samochodem. Ksiądz Biskup swoim zwyczajem, czego jeszcze wtedy nie byliśmy świadomi, przyjechał pociągiem. Przeszedł ponad kilometr od dworca do wsi i po prostu „zaszedł” nas od tyłu. Bardzo nam było wstyd, że zauważyliśmy Dostojnego Gościa dopiero, gdy powiedział nam: „Szczęść Boże!”. On tylko się uśmiechał.
Taki właśnie jest bp prof. dr hab. Julian Andrzej Antoni Wojtkowski, człowiek niezwykłej skromności, całkowicie oddany służbie Bogu i bliźniemu.
22 sierpnia 2004 r. minęło 35 lat od konsekracji biskupiej ks. Wojtkowskiego. Ksiądz Biskup urodził się 31 stycznia 1927 r. w Poznaniu. Wyświęcony został na kapłana 25 czerwca 1950 r. w Lublinie. 17 sierpnia 1969 r. mianowany został biskupem pomocniczym diecezji warmińskiej, a 22 sierpnia 1969 r. w Warszawie prymas Polski kard. Stefan Wyszyński udzielił mu święceń biskupich. Od 25 marca 1992 r. jest biskupem pomocniczym archidiecezji warmińskiej. Swoje tytuły naukowe Ksiądz Biskup uzyskał na Papieskiej Akademii Teologicznej. Dziś jest wykładowcą Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego, profesorem teologii dogmatycznej i historii dogmatów, profesorem zwyczajnym teologii. Wydał tłumaczenia dwóch tomów dzieł sługi Bożego kard. Stanisława Hozjusza. Jest członkiem zwyczajnym Papieskiej Międzynarodowej Akademii Maryjnej, członkiem Rady Episkopatu Polski ds. Migracji, Turystyki i Pielgrzymek. 7 marca br. prymas Polski kard. Józef Glemp odznaczył bp. Juliana Wojtkowskiego Złotym Medalem Prymasowskim „Za służbę Kościołowi i Ludowi”.
Od ponad 30 lat bp Wojtkowski wędruje pielgrzymim szlakiem. Najpierw z pielgrzymką warszawską, a od kiedy można - do Ostrej Bramy i po 2 tygodniach odpoczynku na Jasną Górę. Wielu pątników nie wyobraża sobie pielgrzymki bez bp. Juliana. W tym roku stan zdrowia zmusił go do powrotu z trasy do Wilna. Na Jasną Górę dojechał jednak, aby chociaż przywitać swoją pielgrzymkę.
Jubileusz 35-lecia konsekracji to wielkie wydarzenie w życiu kapłana i Kościoła. Jeśli dotyczy osoby o tak wielkim autorytecie i sympatii, która zapisała się tak mocno w życie lokalnej społeczności katolickiej, że przypomnę choćby te dziesiątki kościołów Warmii, które są owocami jego inicjatywy i pracy, to tym większa dla diecezji radość, a dla całego Kościoła pożytek.

Księże Biskupie, Dostojny Jubilacie! Niech dobry Bóg prowadzi Cię nadal pątniczym szlakiem, abyś mógł nieustannie uczyć nas dziękować Mu za każdy dzień, za każdą chwilę naszej wędrówki. Niech Matka Boża wyprasza dla Księdza Biskupa łaskę zdrowia i siły, żeby przez długie jeszcze lata służył swej diecezji doświadczeniem, radą i modlitwą.

Redakcja „Niedzieli”

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Leon XIV: odbudowa Notre-Dame symbolem odrodzenia Kościoła i Europy

2026-09-30 10:49

[ TEMATY ]

katedra Notre‑Dame

odbudowa

Leon XIV

symbol odrodzenia

PAP

Papież Leon XIV

Papież Leon XIV

Na odrodzenie jako klucz do odczytania swej zakończonej w poniedziałek podróży apostolskiej do Francji wskazał Ojciec Święty podczas dzisiejszej audiencji ogólnej. Swoją katechezę poświęcił podsumowaniu tej wizyty. Za symbol tego odrodzenia uznał odbudowaną po pożarze katedrę Notre-Dame w Paryżu. „Prawdziwa odbudowa, odnowa Kościoła, której może dokonać jedynie Bóg” - powiedział papież nawiązując do wielkiej Mszy św. na paryskim Place de la Concorde.

Oto tekst papieskiej katechezy w tłumaczeniu na język polski:
CZYTAJ DALEJ

Odrzucona Ewangelia nie przestaje być Ewangelią

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Hiob woła do przyjaciół o litość, „bo ręka Boga mnie dotknęła”, a zaraz potem wypowiada pragnienie, które dla prawnika brzmi jak żądanie utrwalenia dowodu: „oby me słowa zostały spisane, oby w księdze utrwalone, rylcem żelaznym i ołowiem na skale wyryte na wieki”. Człowiek, któremu współcześni odmówili racji, apeluje do trybunału przyszłości. Skoro proces doczesny jest nie do wygrania (zob. glossę na 30 IX), niech przynajmniej akta przetrwają. Pismo utrwalone na skale to w starożytności forma najtrwalszej publikacji, jak inskrypcja królewska. Hiob chce, by jego sprawa nie umarła razem z nim. Wtedy, z samego dna, wyrywa się zdanie, które przerosło całą księgę: „lecz ja wiem: Wybawca mój żyje, na ziemi wystąpi jako ostatni”. Hebrajskie goel oznacza krewnego-mściciela, wykupiciela, tego, kto z mocy prawa rodowego wykupywał krewnego z niewoli, odzyskiwał jego ziemię i ujmował się o jego krew (por. Kpł 25; Rt 4). Hiob, opuszczony przez wszystkich, wyznaje, że ma jeszcze jednego Krewnego, który wstanie „jako ostatni”, dosłownie jak ten, kto w procesie zabiera głos na końcu i rozstrzyga. Wulgata przełożyła śmiało: Scio enim quod redemptor meus vivit, i tak te słowa weszły do liturgii za zmarłych, gdzie Kościół śpiewa je nad trumnami do dziś. „Ja sam Go zobaczę, moje oczy ujrzą, nie kto inny; moje nerki już mdleją z tęsknoty”. Tekst hebrajski jest w szczegółach ciemny i tłumacze biedzą się nad nim od wieków, ale kierunek nadziei jest jasny. Hiob spodziewa się zobaczyć Boga po swojej stronie. Chrześcijańska lektura od czasów Ojców słyszała tu przeczucie zmartwychwstania. Dzisiejsza patronka, Teresa z Lisieux, przeszła pod koniec życia własną noc wiary, próbę ciemności, o której mówiła, że siedzi przy stole niedowiarków. Właśnie w tej nocy powtarzała akt ufności. Mała droga i wielka skarga Hioba spotykają się w jednym punkcie. Ufność jest decyzją miłości podjętą w ciemku.
CZYTAJ DALEJ

Wrocławski szpital zatrudnił nie tylko Gizelę Jagielską, ale i jej męża

2026-10-01 09:09

[ TEMATY ]

Gizela Jagielska

Adobe Stock

Gizela Jagielska dołącza do zespołu szpitala na wrocławskim Brochowie. Placówka oficjalnie potwierdziła także zatrudnienie jej męża.

Gizela Jagielska będzie pracować w Wojewódzkim Szpitalu Specjalistycznym im. Falkiewicza na wrocławskim Brochowie. Informację o zatrudnieniu lekarki oficjalnie potwierdziła dyrekcja placówki.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję