W niedzielę Miłosierdzia Bożego w kościele Niepokalanego Serca Maryi i św. Franciszka w Lublinie na modlitwie zgromadziło się ponad tysiąc osób z całej Polski. Na zaproszenie o. Józefa Koszarnego OFM z Lubartowa, ramię w ramię stanęli członkowie Rodziny Dobrego Słowa z Warszawy, Krakowa, Lublina, Lubartowa, Świdnika i innych rejonów. Konferencje wygłosił ks. Mariusz Bernyś z Warszawy.

W tym roku przypada 20. rocznica ostatniej wizyty św. Jana Pawła II w Polsce. W 2002 r. Ojciec Święty dokonał konsekracji bazyliki Bożego Miłosierdzia w Łagiewnikach i zawierzył świat Bożemu Miłosierdziu. Jak przypomniał ks. Bernyś, najważniejszą formą kultu Bożego Miłosierdzia jest święto obchodzone na zakończenie oktawy Zmartwychwstania Pańskiego. Inspiracją było pragnienie Pana Jezusa, przekazane św. s. Faustynie: „Pragnę, aby było Miłosierdzia święto (Dz.49). W tym dniu otwarte są wnętrzności miłosierdzia Mego, wylewam całe morze łask na dusze, które zbliżą się do źródła miłosierdzia Mojego” (Dz. 699). Kapłan wskazał też na inne formy kultu; są to obraz Jezusa Miłosiernego z podpisem „Jezu, ufam Tobie”, Godzina Miłosierdzia, Koronka do Bożego Miłosierdzia i apostolski ruch Bożego Miłosierdzia.

W promieniach miłosierdzia

Zgromadzeni na modlitwie 24 kwietnia kapłani i wierni w Godzinie Miłosierdzia odmówili Koronkę oraz odnowili akt poświęcenia świata Bożemu Miłosierdziu. - Jezu, zawierzamy Ci naszą ojczyznę. Otocz ją płaszczem swojego miłosierdzia. Prosimy o nawrócenie naszych rodaków. Niech płaszcz miłosierdzia roztoczy się na naszych sąsiadów, gdzie toczy się wojna, aby Bóg zwyciężył. Niech promienie miłosierdzia dotrą do każdego człowieka. Niech Bóg bogaty w miłosierdzie wszystkim nam błogosławi - płynęły słowa modlitwy.

W czasie konferencji ks. Mariusz Bernyś przypomniał, że początki kapłańskiej drogi św. Jana Pawła II miały miejsce w krakowskich Łagiewnikach. Pracując w czasie okupacji w Solvayu, Karol Wojtyła często modlił się w tutejszym kościele. Św. Jan Paweł II prowadził walkę duchową i uczył, jak ją podejmować, by uniknąć wojen. Zawierała się ona w słowach „Nie lękajcie się. Otwórzcie drzwi Chrystusowi!”. Pracując w warszawskim szpitalu jako kapelan, ks. Bernyś często dostrzega działanie łaski Bożej w życiu chorych. Zaświadcza o tym, że przez modlitwę można wyprosić wiele łask nawrócenia, pojednania z Bogiem oraz zdrowia. Tak było w przypadku Ani, młodej kobiety, będącej w stanie krytycznym po pęknięciu tętniaka w głowie. Kiedy rodzina w modlitwie błagała o miłosierdzie Boże dla niej, zdarzył się cud. Mózg podjął pracę, operacja się udała i po kilku dniach kobieta opuściła szpital.

Misja dla Polski

Centralnym punktem uroczystości była Msza św. pod przewodnictwem ks. Mariusza Bernysia, koncelebrowana przez o. Józefa Koszarnego i o. Pawła Działa w intencji spełnienia obietnic zapisanych w „Dzienniczku”. Jeden z zapisków dotyczy uprzywilejowanej pozycji i misji dla naszej ojczyzny: „Polskę szczególnie umiłowałem, a jeśli posłuszna będzie woli Mojej, wywyższę ją w potędze i świętości. Z niej wyjdzie iskra, która przygotuje świat na ostateczne Moje przyjście” (Dz.1732). W homilii celebrans przypomniał, że św. Jan Paweł II zostawił dziedzictwo, które powinniśmy szanować i kultywować. Zwrócił też uwagę, że niektóre ważne wydarzenia z jego życia odbywały się w wyjątkowym czasie. I tak zamach na Jana Pawła II miał miejsce w rocznicę objawień fatimskich; papież zmarł w wigilię święta Bożego Miłosierdzia. Kapłan podkreślił, że miłosierdzie Boże stawia granice złu i jest drogą ocalenia człowieka. Papież-Polak zapytany, co przyniosą nadchodzące lata, powiedział: „Jaka będzie przyszłość, tego nie wiem. Obok kolejnych sukcesów nie zabraknie sytuacji bolesnych, ale kult Bożego Miłosierdzia będzie rozjaśniał ludzkie drogi”.