Już ponad dwa miesiące temu wróciłam z Rzymu. Razem z dwoma
milionami ludzi uczestniczyłam w XV Światowym Dniu Młodzieży. Zobaczyłam
dużo pięknych miejsc, z radością słuchałam słów Ojca Świętego i rozmyślałam
nad treścią katechez usłyszanych w kościołach Rzymu. Zyskałam nowe
doświadczenie na drodze mojej wiary. W końcu pojednana z Bogiem,
ludźmi i z samą sobą przeszłam przez Święte Drzwi w Bazylice św.
Piotra. Pełna szczęścia wróciłam do Częstochowy. I co dalej? Łatwo
było się otwierać na innych w Rzymie.To było wyjątkowe miejsce i
czas. Tłumy młodych ludzi, którzy przebyli długą drogę, aby spotkać
się na modlitwie; radość poznawania nowych przyjaciół, wspólne cele.
To prawdziwe wezwanie do miłości bliźniego. Myślę, że XV ŚDM był
czasem uczenia się tej miłości, aby teraz rozsiewać ją w naszym otoczeniu.
Ojciec Święty powiedział do każdego z nas: "Pokój z tobą, młody człowieku"
. Chciałabym ten pokój nieść innym. Podczas pobytu w Rzymie wiele
zrozumiałam. Chyba teraz jest czas, aby dzielić się tym z innymi.
To tak, jak w biblijnej przypowieści. Nie należy zakopywać nawet
małej ilości talentów, które daje nam Ojciec. Trzeba je pomnażać
poprzez nieustanną pracę nad sobą.
Ojciec Święty gorąco prosił nas, abyśmy uczestniczyli
w Eucharystii, abyśmy kochali Eucharystię. "Żyjcie Eucharystią, dając
świadectwo miłości Boga do ludzi". Te słowa Jana Pawła II są zadaniem
dla każdego z nas. To wezwanie do głoszenia Chrystusa w świecie,
na które wszyscy powinniśmy odpowiedzieć "tak". O Bogu możemy świadczyć
na wiele sposobów - zarówno słowem, jak i czynem. Warto również zaangażować
się w życie wspólnot. W tym wszystkim konieczna jest lektura Pisma
Świętego. To są przecież słowa samego Ojca. "Panie, do kogóż pójdziemy?
Ty masz słowa życia wiecznego" (J 6, 68). W końcu mamy być przecież
apostołami nowego tysiąclecia.
Jak Muniek podchodzi do mówienia o Bogu w muzyce? Czym dla legendy T-Love jest Kościół?
Fragment książki „Chłopaki (nie) płaczą. Muniek Staszczyk bez ciemnych okularów w rozmowie z Piotrem Żyłką”. Zobacz więcej: https://emocjeplusminus.pl/Muniek.
Ben Sira (Jezus, syn Eleazara, syn Syracha) pisze w Jerozolimie w początkach II w. przed Chr., w świecie, w którym kultura grecka mocno naciska na tożsamość Izraela. W części zwanej „pochwałą ojców” (Syr 44-50) ukazuje dzieje jako szkołę wierności. Dawid staje tu w centrum nie jako strateg, lecz jako człowiek kultu. Porównanie do tłuszczu ofiary podkreśla, że to, co najcenniejsze, należy do Pana. W Prawie tłuszcz (cheleb) bywa częścią zastrzeżoną dla Boga. Dawid zostaje oddzielony dla świętości. Autor przypomina zwycięstwa, ale zatrzymuje się na pieśni. Dawid śpiewał „z całego serca” i umiłował Stwórcę. To język czegoś więcej niż tylko talentu. Wspomnienie śpiewaków przy ołtarzu i uporządkowania świąt dotyka realnej historii liturgii Dawidowej, znanej także z Ksiąg Kronik. Wiara wchodzi w ciało wspólnoty przez modlitwę, muzykę i czas święta. Najbardziej uderza zdanie o odpuszczeniu grzechów. Syrach nie pomija upadku króla, lecz widzi w nim miejsce działania miłosierdzia. Tron otrzymuje oparcie w obietnicy Boga, a nie w bezgrzeszności władcy. Obraz rogu (qeren) oznacza moc i wyniesienie. Św. Atanazy w „Liście do Marcellina” mówi o Psalmach jako o zwierciadle serca i uczy, że człowiek bierze ich słowa na usta jak własne. Ta intuicja wyrasta z Dawida, którego Syrach pokazuje jako mistrza modlitwy. Św. Augustyn, komentując przysięgę Boga „dla Dawida”, rozpoznaje w „nasieniu Dawida” Chrystusa oraz tych, którzy do Niego należą. Przymierze króla otwiera się na lud odkupiony. Słowa o „przymierzu królów” i „tronie chwały” nawiązują do obietnicy z 2 Sm 7, w której Bóg podtrzymuje dom Dawida.
W ciągu ostatnich stu lat udział chrześcijan w społeczeństwie Turcji gwałtownie spadł z 20 do 0,2 procent. Oznacza to stukrotny spadek, zwróciła uwagę Assyrian International News Agency (Aina) na swojej stronie aina.org. Obecnie jest stosunkowo niewielu „odpornych” rodzimych chrześcijan - głównie Ormian, Asyryjczyków lub Greków - którzy pomimo ciągłej inwigilacji i ataków, jak dotąd odmawiają opuszczenia kraju, podkreśla agencja.
W Turcji mieszka obecnie również wielu chrześcijańskich uchodźców z krajów takich jak Afganistan, Iran i Syria. Przynajmniej pod względem wolności religijnej Turcja nadal oferuje lepsze warunki życia niż te, z których ci ludzie uciekli. Przemoc wobec chrześcijan nie jest tam tak powszechna, jak w większości krajów Bliskiego Wschodu. Jednak w ostatnich latach doszło w kraju również do licznych ataków na kościoły i brutalnych napaści na wiernych.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.