Sygnalizuję ważny fakt. Krakowska Fundacja Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego wydała w tych dniach, dla uczczenia 90. rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości, płytę Stanisława Markowskiego, fotografika i kompozytora, z jego kompozycjami muzycznymi do poezji niepodległościowej. Tytuł - słowa Zbigniewa Herberta: „Bądź wierny, idź!”. Pieśni wolności śpiewa kompozytor.
Oto ich tytuły:
„Polonez artyleryjski” - Jan Lechoń
„Czerwona zaraza” - Józef Szczepański „Ziutek”
„Westchnienie”, „Kolęda” i „Z wiatrem” - Krzysztof Kamil Baczyński
„Pomnik Powstania Warszawskiego” - Jerzy Narbutt
„Piosenka” - Zbigniew Herbert
„Śpij Jezusku...” - Waleria Iwankiewicz-Grynkiewicz
„Rodakom z Wilna” - Bohdan Rudnicki
„Polska Podziemna” - Stanisław Baliński
„Słowo o krwi” - Tadeusz Śliwiak
„Żurawie” - Apti Bisultanow, poeta czeczeński
„Kindżał” - Akaki Cereteli, poeta gruziński
„Co się z Polską stało” - Stanisław Markowski
„Solidarni” - hymn NSZZ „Solidarność” - Jerzy Narbutt
„Przesłanie Pana Cogito” - Zbigniew Herbert, wiersz mówi Roman Hnatowicz.
Moje słowo do dyrekcji, nauczycieli i wychowawców szkół: Płyta „Bądź wierny, idź!” powinna znaleźć się w każdej szkole, służąc wychowaniu patriotycznemu młodzieży. Okładka płyty - fotografia Stanisława Markowskiego z czasu stanu wojennego: młodzi ludzie biegną, trzymając wysoko wzniesioną biało-czerwoną chorągiew. Bracie Stachu! Dziękuję, że dedykowałeś mi swoje, tworzone sercem utwory.
Podaję adres wydawcy płyty:
FUNDACJA CENTRUM DOKUMENTACJI CZYNU NIEPODLEGŁOŚCIOWEGO
Al. Mickiewicza 22, 30-059 Kraków
tel./fax 0048 (0-12) 421-20-78, fundcdcn@if.uj.edu.pl www.sowiniec.com.pl
Wyrocznia wyrasta z konkretnej rany: około 732 roku przed Chr. Tiglat-Pileser III oderwał od Izraela Galileję i ziemie Zabulona i Neftalego, uprowadzając ich mieszkańców (2 Krl 15,29). Te okręgi - „Galilea pogan” - pierwsze doświadczyły ciemności najazdu; i to od nich prorok każe zacząć: „naród kroczący w ciemnościach ujrzał światłość wielką”. Łaska Boga w historii zaczyna od miejsc najbardziej poranionych - Mateusz zacytuje ten tekst, opisując początek galilejskiej działalności Jezusa (Mt 4,15-16). Radość zostaje porównana do żniw i podziału łupów, a złamanie jarzma - do „dnia Madianu”: zwycięstwa Gedeona, odniesionego bez ludzkiej potęgi, garstką trzystu (Sdz 7). Nie o militarnej chwale tu mowa, lecz o działaniu Boga, który sam kruszy „pręt ciemięzcy”. Kulminacją jest narodzenie: „Dziecię nam się narodziło, Syn został nam dany; na Jego barkach spoczęła władza” - barki mówią o odpowiedzialności niesionej publicznie. Poczwórny tytuł ma formę uroczystej tytulatury królewskiej, znanej z ceremoniałów Bliskiego Wschodu: „Przedziwny Doradca” - mądrość rządzenia niepotrzebująca doradców intrygi; „Bóg Mocny” - władca, którego siłą jest Bóg, nie przemoc; „Odwieczny Ojciec” - król jako opiekun ludu; „Książę Pokoju” - cel panowania, szalom bez granic. W pierwszym horyzoncie wyrocznia podtrzymywała nadzieję związaną z domem Dawida w dobie asyryjskiej; jej ostatnie zdanie - „zazdrosna miłość Pana Zastępów tego dokona” - przenosi ciężar spełnienia całkowicie na Boga. Liturgia wspomnienia Najświętszej Maryi Panny Królowej czyta ją jako zapowiedź Króla, którego panowanie „nie będzie miało końca” - i Matki, przez którą to Dziecię zostało nam dane.
Gdy umierała, nie miała nawet siedmiu lat, ale jej krótkie życie wciąż zadziwia i inspiruje.
Antonietta Meo, nazywana Nennoliną, przyszła na świat 15 grudnia 1930 r. w Rzymie. Była czwartym dzieckiem w pobożnej rodzinie, w której codzienny udział w Eucharystii był oczywistością. Mała Antonietta na pierwszy rzut oka nie różniła się od swoich rówieśników – była dzieckiem żywym, radosnym, głośno się śmiała, czasem psociła i była niegrzeczna (umiała jednak szybko przeprosić). Jej rodzice, Maria i Michael, każdego dnia modlili się z dziećmi. Nennolina chodziła do przedszkola, które prowadziły siostry zakonne, a jej dom stał zaledwie kilkaset metrów od bazyliki, w której do dziś znajdują się relikwie Krzyża Świętego. Dziewczynka wzrastająca w takiej atmosferze zadawała mnóstwo pytań dotyczących wiary, chciała też bardzo przystąpić do Komunii św.
Zamość/ Syreny alarmowe zawyły przez pomyłkę podczas ćwiczeń
2026-08-23 10:02
PAP
pixabay.com
Alarm
Zamiast testu cichego, został omyłkowo uruchomiony sygnał dźwiękowy. Był to trzyminutowy, jednostajny dźwięk, tj. odwołujący alarm – poinformował PAP w niedzielę rzecznik wojewody lubelskiego Marcin Bubicz, odnosząc się do uruchomienia syreny alarmowej nad ranem w Zamościu.
O sytuacji poinformował zamojski ratusz w niedzielę na portalu społecznościowym. Kilkuminowy sygnał alarmowy było słychać ok. godz. 7.00. „Syreny zostały uruchomione przez Wojewódzkie Centrum Zarządzania Kryzysowego. Był to element zaplanowanych ćwiczeń” – podano we wpisie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
