Grudzień, godzina 6 rano, kościół Ojców Dominikanów w Poznaniu. Do ciemnej świątyni przybywają wierni ze świecami w rękach, by uczestniczyć w codziennych Roratach. Większość z nich to ludzie młodzi. Co ich przyciąga o tak wczesnej porze do kościoła? Przede wszystkim pragnienie zmiany, nadania sensu swojemu życiu, otwarcie się na Boga, potrzeba wsłuchania się w Jego Słowo, chęć zerwania z bylejakością. Jak mówi o. Jan Góra, inicjator jednych z najpopularniejszych Rorat w Polsce: - Człowiek młody ma w sobie wystarczająco dużo energii, by nie godzić się na nudę, przeciętność i pustkę.
Ta energia pozwala młodym poszukiwać dobra w otoczeniu, w ludziach, których spotykają. Mają świadomość, że przebywanie w złym towarzystwie nie pomaga skupić się na tym, co najważniejsze w życiu, czyli na nauce, kształtowaniu charakteru, umysłu, sumienia. Choć często nie wiedzą, co zrobić ze swoim życiem i gdzie pójść, mają pragnienie bycia doskonałymi, wolnymi, szczęśliwymi. Motywacją do nawrócenia, zmiany postępowania jest najczęściej drugi człowiek. Miłość i fascynacja drugą osobą wyzwala pragnienie bycia lepszym. To pokazuje, że ludzie młodzi chcą się zmienić, choć często są pogubieni i nie wiedzą, jak i gdzie szukać sensu życia. Brakuje im wzorców. Ale jednocześnie potrafią wyczuć autentycznych świadków Chrystusa.
Miejscem, gdzie młodzi mogą ugruntować swoje życie, jest duszpasterstwo akademickie. Tam spotykają ludzi, którzy pomagają im wzrastać w wierze, niosą pomoc w walce z pokusami. Ważne jest też, aby młodzi uczyli się akceptacji siebie, ze swoimi wadami i grzechami, co pomaga im w nawróceniu i wzroście duchowym. W duszpasterstwie mają okazję doświadczyć świadectwa życia kapłana i innych młodych ludzi. Uświadamiają sobie, że inni też błądzą. Młodzi potrzebują wsparcia, a nie prawienia morałów. Potrzebują kogoś, kto chciałby ich wysłuchać, zachęcił do wytrwałości, a nie tylko oceniał. W duszpasterstwie ważna jest zasada partnerstwa i gościnność. To duszpasterz podnosi młodych na wyższy poziom życia, a nie zniża się do ich. Następuje wspólne odkrywanie tego, za czym młody człowiek tęskni. Jest czas na dzielenie się swoim doświadczeniem życiowym, przemyśleniami na temat działania Ewangelii w naszym życiu. Dzięki duszpasterstwu młodzi często odnajdują swoje życiowe powołanie, miejsce w społeczeństwie, w Kościele.
Członkowie duszpasterstwa akademickiego mają świadomość, że kształtowanie osobowości następuje przez łaskę. Dziś w wielu środowiskach wmawia się młodym, że życie opiera się na dokonaniach, sukcesach, nie na poczuciu bliskości. Duszpasterstwo pomaga otworzyć się na Boga i innych ludzi. Pomaga przezwyciężać lęki, pokusy, kryzysy i doświadczenie ciemności wiary. Uczy, że Jezus odpowiada na nasze oczekiwania i pragnienia. Duszpasterze pokazują, że Bóg pierwszy nas ukochał - takimi, jakimi jesteśmy.
Każdy potrzebuje odejścia od codziennych spraw, zatrzymania się w zabieganiu i przemyślenia swojego życia. Dla wielu Adwent stanie się okazją do nawrócenia. Powinniśmy pamiętać, że to Bóg ciągle na nas czeka i pierwszy się do nas zbliżył. Przeszkodą w przyjęciu Go tak naprawdę jesteśmy my sami - z naszą pychą, ambicjami i pogonią za byciem kimś wyjątkowym...