„Nieznajomość Pisma Świętego jest nieznajomością Chrystusa” św. Hieronim
Ukazała się bardzo ciekawa propozycja książkowa krakowskiego wydawnictwa „eSPe”. Jest to polskie tłumaczenie wydanej przez Stolicę Apostolską książki pt. „Pensieri sulla Parola di Dio”, będącej antologią myśli Papieża Benedykta XVI dotyczących Pisma Świętego. Jest ona przywołaniem problemów poruszanych przez Ojca Świętego na XII Zwyczajnym Zgromadzeniu Ogólnym Biskupów, którego tematem było zagadnienie: „Słowo Boże w życiu i misji Kościoła” (5-26 października 2008 r.). Benedykt XVI uświadamia nam, że dzięki rozważaniu Pisma Świętego możemy zachowywać jedność z Kościołem. Ewangelia pomaga rozwijać się bytowi ludzkiemu, ona odnawia społeczeństwo (Przemówienie Benedykta XVI z 23 czerwca 2006 r.). Papież, który położył szczególny akcent na lekturę Biblii, wzywa do tego, aby Słowo było obecne na każdym poziomie naszego życia, bowiem „prowadzi nas zawsze na nowo do całej prawdy” (Katecheza z 25 kwietnia 2007 r.).
Jak żyć Słowem, słuchać go, modlić się nim i głosić je? Na te pytania pomagają odpowiedzieć słowa Benedykta XVI, wypowiedziane do wiernych podczas okolicznościowych przemówień, homilii i katechez, zebrane w proponowanej książce pt. „Myśli o Słowie Bożym”. Papież niejednokrotnie przywołuje refleksje Ojców Kościoła - m.in. św. Hieronima i św. Augustyna, którzy są świadectwem żywej tradycji Kościoła budowanej przez wieki w oparciu o lekturę Biblii.
Ponad sto myśli o Słowie Bożym zostało uporządkowane w dziewięciu rozdziałach, ułatwiających odnalezienie poszukiwanych spostrzeżeń. Wprowadzenie do wydania polskiego napisał metropolita warszawski abp Kazimierz Nycz. Zamyślenia Benedykta XVI mogą stać się pobudką do częstszej modlitewnej lektury Pisma Świętego, która odnawia i odmładza Kościół (Katecheza z 25 kwietnia 2007 r.).
Pod hasłem „dostosowania do zmian demograficznych” rząd przygotowuje kolejne zmiany w prawie oświatowym, które w praktyce mogą doprowadzić do masowej likwidacji szkół – szczególnie na terenach wiejskich. Choć oficjalne deklaracje mówią o ochronie małych placówek, zapisy projektów ustaw odsłaniają także inną logikę: ograniczanie odpowiedzialności państwa za edukację i przerzucanie konsekwencji na samorządy oraz rodziny.
W debacie o przyszłości polskiej szkoły coraz częściej słyszymy język kalkulatora, a coraz rzadziej – język odpowiedzialności za wspólnotę, kulturę i przyszłość młodego pokolenia. Według danych przedstawionych przez wiceministra edukacji Henryka Kiepurę, w Polsce funkcjonuje dziś 1977 publicznych szkół podstawowych, w których uczy się 100 lub mniej uczniów. To oznacza, że potencjalnie niemal dwa tysiące placówek może znaleźć się na liście do likwidacji lub reorganizacji. W 2025 roku zlikwidowano 112, ale liczba ta mogła być niemal dwukrotnie większa. Wniosków wpłynęło bowiem blisko 200. Rząd zapewnia, że chce przeciwdziałać zamykaniu szkół, wzmacniając rolę kuratora oświaty oraz wprowadzając obowiązkowe konsultacje społeczne z rodzicami. To jednak działania kosmetyczne wobec znacznie głębszych zmian legislacyjnych, które realnie otwierają drogę do demontażu lokalnej sieci szkolnej.
Abp Adrian Galbas w Sanktuarium Świętości Życia w Łodzi
Święty Wincenty Pallotti nie umiał żyć bez jednego – bez współpracy ze świeckimi, których traktował na równi. Dostrzegał w nich podobieństwo w jedności i powołaniu! – mówił metropolita warszawski abp Adrian Galbas, który przewodniczył Mszy św. odpustowej w parafii pallotyńskiej w Łodzi.
W liturgiczne wspomnienie św. Wincentego Pallotiego założyciela Zgromadzenia Księży Pallotynów, wspólnota parafii św. Wincentego Pallottiego w Łodzi przeżywała odpust ku czci swojego patrona. Poprzedziło je Triduum o św. Wincentym, które poprowadził ks. dr Jan Jędraszek SAC. Metropolitę warszawskiego w Sanktuarium Świętości Życia powitał ks. Andrzej Lemański SAC, proboszcz, prosząc o modlitwę w intencji całej wspólnoty parafialnej.
W piątek, 23 stycznia Ojciec Święty Leon XIV przyjął na audiencji wielkiego księcia Wilhelma oraz wielką księżną Stéphanie z Luksemburga.
To co uderzało to strój księżny, która była ubrana na biało, gdyż na oficjalnych spotkaniach z Papieżem kobiety obowiązuje czarny strój. Dlaczego więc księżna Stéphanie mogła być na spotkaniu z Papieżem w białej sukni z białym welonem? Wynika to z tzw. „przywileju bieli” (privilegio del bianco). Tym przywilejem cieszą się katolickie władczynie zasiadające na tronie (obecnie nie ma żadnej), żony królów katolickich (Letycja z Hiszpanii i Matylda z Belgii), emerytowane królowe (Zofii z Hiszpanii i Paola z Belgii), żona księcia Monako (Jej Najjaśniejsza Wysokość Charlène) i właśnie wielka księżna Luksemburga, Jej Wysokość Stéphanie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.