Dom, gdzie Pan Jezus spożył ze swoimi uczniami Ostatnią Wieczerzę (por. Mt 26, 26-35; Mk 14, 15-25; Łk 22, 14-38; J 13, 14, 15, 17; 1Kor 11, 23-25; Dz 1, 12-26 i Dz 2, 1-4), nazwano Wieczernikiem (od wieczerzy i wieczerzania, czyli spożywania wieczornego posiłku). Określa się go też mianem „sali na górze”. Znajduje się on na stoku góry Syjon w Jerozolimie. Warto wiedzieć, że jest to obecnie jedyne miejsce chrześcijańskie w Izraelu zarządzane przez władze lokalne, które dobrze o nie dbają. Właśnie w tym miejscu Chrystus ustanowił sakramenty Eucharystii i kapłaństwa.
Wieczernik przynależy do symbolicznego kompleksu grobowego króla Dawida (żył na przełomie XI i X wieku przed Chrystusem) - znajduje się ponad nim. Wraz z upływem czasu, być może podczas zburzenia Jerozolimy w roku 70. po Chrystusie, uległ on zniszczeniu. Za panowania cesarza Hadriana (kierował imperium w latach 117-138) zbudowano tam kapliczkę. W IV stuleciu natomiast postawiono wspaniałą bazylikę, która miała 88 kolumn. Wichry historii sprawiły, że bazylika została zburzona. Dwukrotnie świątynię odbudowywali krzyżowcy (przy wejściu po prawej stronie widnieją dwa ich herby), a potem ojcowie franciszkanie. Właśnie tym ostatnim dzisiejsza gotycka sala Wieczernika zawdzięcza swoje powstanie i wygląd. W ścianie południowej zachowała się nisza, którą wykuli muzułmanie jako „mihrab” (wskazuje kierunek Mekki, w którym powinni się modlić wierni), gdy swego czasu zamieniali kaplicę na meczet.
Wieczernik jest szczególnym chrześcijańskim sanktuarium w Jerozolimie. Raczej nikt nie kwestionuje jego autentyczności jako miejsca Ostatniej Wieczerzy. Stał się on wyjątkowym miejscem modlitwy. Tu zanosili swoje modły m.in. Matka Jezusa - Maryja i Apostołowie. Można powiedzieć, że to pierwsza świątynia chrześcijańska. Wieczernik był pierwszą siedzibą Kościoła w świętym mieście, katedrą pierwszego, pisząc współczesnym językiem, biskupa Jerozolimy - apostoła Jakuba Starszego.