Świadek i wzór pasterza, który głosi Boga, „Przyjaciela ludzi”, pochylając się nad ubogimi, „przyjaciółmi” i „skarbami Kościoła” - tak określa Benedykta XVI w swoim artykule wstępnym redaktor naczelny prof. Giovanni Maria Vian, komentując wizytę Ojca Świętego w schronisku rzymskiej Caritas.
Najnowszy numer polskiego wydania „L´Osservatore Romano” (3-4/2010) zawiera trzy orędzia: na Wielki Post 2010, na 44. Światowy Dzień Środków Społecznego Przekazu i na 47. Światowy Dzień Modlitw o Powołania oraz specjalne przesłania papieskie, napisane po trzęsieniu ziemi na Haiti i na rozpoczęcie igrzysk olimpijskich w Kanadzie.
W orędziu pt. „Kapłan i duszpasterstwo w świecie cyfrowym: nowe media w służbie Słowa” Papież ponownie zachęca, by kapłani w mądry sposób wykorzystywali w ewangelizacji i duszpasterstwie wyjątkowe możliwości, jakie stwarza sieć. W dziale przemówień i homilii znalazło się m.in. przemówienie do rzymskiej wspólnoty żydowskiej, w którym Benedykt XVI zapewnił, że katolicy chcą nadal umacniać więź prawdziwego braterstwa z narodem Przymierza.
W przemówieniu do Roty Rzymskiej Ojciec Święty poruszył kwestię zbyt łatwego orzekania nieważności małżeństwa przez niektóre sądy kościelne. Na dorocznym spotkaniu z członkami Roty Papież przypomniał, że sakramentalne małżeństwo cieszy się przychylnością prawa, które w przypadku wątpliwości nakazuje uznawanie związku za ważny, dopóki nie udowodni się czegoś przeciwnego.
W katechezach środowych Ojciec Święty omawia historyczną rolę Franciszkanów i Dominikanów - głównych zakonów żebrzących XIII wieku, mówi o jedności chrześcijan, o św. Franciszku z Asyżu i o św. Dominiku.
W numerze znajdziemy także homilię z Mszy św. i wykład sekretarza stanu kard. Tarcisia Bertone, który gościł we Wrocławiu, gdzie otrzymał doktorat honoris causa Papieskiego Wydziału Teologicznego. Zamieszczone są również intencje Apostolstwa Modlitwy na 2011 r.
Sformułowane 70 lat temu przez bł. kard. Stefana Wyszyńskiego Jasnogórskie Śluby Narodu dla wielu współczesnych Polaków brzmią jak podniosły, ale trudny do zrozumienia historyczny dokument. W dobie kryzysu autorytetów, postępującej sekularyzacji oraz dominacji indywidualizmu pojawia się pytanie: czy zobowiązania składane w zupełnie innych realiach społeczno-politycznych mają jeszcze jakąkolwiek wartość dla dzisiejszego człowieka?
W rozmowie z Patrykiem Lubryczyńskim na te pytania odpowiada metropolita częstochowski, abp Wacław Depo. Hierarcha sprowadza skomplikowane pojęcia do konkretu i wyjaśnia, co z jasnogórskiego dziedzictwa jest kluczowe dla nas tu i teraz.
W Tesalonice wybuchł eschatologiczny niepokój: ktoś głosił - powołując się na proroctwo, na ustne nauczanie, a nawet na „list rzekomo od nas” - że dzień Pański już nastał. Wzmianka o fałszywym liście jest cenna: pokazuje, że autorytet apostolski próbowano podrabiać już za życia apostołów, i tłumaczy, dlaczego list kończy się własnoręcznym pozdrowieniem Pawła jako „znakiem w każdym liście” (3,17). Wspólnota rozgorączkowana bliskością końca łatwo porzuca trzeźwość - i pracę, jak pokaże rozdział trzeci. Apostoł nie podsyca emocji; studzi je: „niech was w żaden sposób nikt nie zwodzi”. Zanim nadejdzie dzień Pański, musi przyjść odstępstwo i objawić się „człowiek grzechu, syn zatracenia”. Język jest apokaliptyczny i czerpie z Daniela - z figury władcy, który „wywyższy się ponad wszystko” (por. Dn 11,36). Nie służy on zaspokajaniu ciekawości kalendarzowej, lecz czujności: zło potrafi przybrać religijną maskę i zasiąść tam, gdzie należy się cześć Bogu. Lekcjonarz pomija dalsze, najciemniejsze wersety i prowadzi od razu do tego, co pewne. A pewne jest powołanie: „wezwał was przez nasze głoszenie Ewangelii, abyście dostąpili chwały Pana naszego Jezusa Chrystusa”. Stąd podwójny imperatyw: „stójcie niewzruszenie i trzymajcie się tradycji” (paradoseis) - przekazu otrzymanego „przez mowę i przez list”. To jedno z biblijnych źródeł teologii Tradycji: Ewangelia żyje w Kościele, zanim i obok tego, jak zostaje spisana. Zakończenie jest modlitwą o pociechę wieczną i utwierdzenie „w wszelkim czynie i dobrej mowie” - Jan Chryzostom trafnie odczytywał tę równowagę: czujność wobec fałszu i spokojna stałość w tym, co Kościół otrzymał od początku, są dwiema stronami tej samej trzeźwości.
Rodzi się pytanie o to, jak tych ludzi zagospodarować, żeby tej wiary nie stracili, bo paradoksalnie to jest dużo większym wyzwaniem niż tylko sam chrzest - wskazał w rozmowie z Polskifr.fr biskup pomocniczy archidiecezji gdańskiej Piotr Przyborek, który odniósł się do ożywienia religijnego we Francji. Za miesiąc 25 września do tego kraju uda się papież Leon XIV.
Biskup wyraził „wielką radość, bo gdy te dane dotyczące chrztów młodzieży i dorosłych we Francji są podawane, to naprawdę robią wrażenie”. Pomimo tego, że Francja często postrzegana jest jako kraj laicki bp. Przyborkowi kojarzy się „ze wspólnotami bardzo żywymi”. Jego zdaniem
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
