W Pradze na przełomie stycznia i lutego br. została zorganizowana XXII Międzynarodowa Konferencja Naczelnych Kapelanów Wojskowych NATO na temat: „Wojskowy kapelan jako doradca etyki”, z udziałem kapelanów i osób świeckich, reprezentujących 30 państw świata.
Na tle tego międzynarodowego spotkania małostkowe i pozbawione sensu wydają się dziś dyskusje czy wręcz nieprzychylne głosy dotyczące roli kapelana wojskowego w Polsce. Wszyscy, którzy podnoszą tego typu problemy, najczęściej nie zdają sobie sprawy z tego, jaką wartością dla człowieka jest wsparcie duchowe, szczególnie w trudnych warunkach wojennych. W całym cywilizowanym świecie - w Europie, w obu Amerykach, a nawet w Azji - podkreśla się rolę duchownych, uznawanych za osoby niezbędne w strukturach wojskowych.
W Polsce toczy się dziś dyskusja, że trzeba zmniejszyć liczbę kapelanów lub nawet pozbawić się ich rzekomo zbędnej roli w jednostkach wojskowych. Jej zadaniem jest zdyskredytowanie roli kapelanów i zredukowanie ich do marginalnej funkcji reprezentacyjnej. Cały świat jednak mówi jednym, innym głosem, twierdząc, że duchowni w armii są niezbędni.
O randze praskiego spotkania niech świadczy m.in. fakt, że na otwarciu konferencji, które miało miejsce w kościele wojskowym św. Jana Nepomucena, przybyłych przywitali: przewodniczący Konferencji Episkopatu Czech abp Dominik Duka i przewodniczący Rady Ekumenicznej Czech pastor Joel Rumi. Obecni byli minister obrony Czech Aleksander Vondra i szef Sztabu Generalnego gen. Vlastmil Picek. Naczelny Kapelan Czech - wywodzący się z Kościoła husyckiego płk Jan Klozler oraz kapelani goście - muzułmanin i kapelan wyznania mojżeszowego - odmówili ekumeniczne modlitwy. Zgromadzeni w świątyni razem modlili się o pokój na świecie.
Konferencja zawierała polski akcent. Zaprezentowano zdjęcia tych, którzy zginęli w katastrofie smoleńskiej: bp. gen. Tadeusza Płoskiego, abp. gen. Mirona Chodakowskiego, ks. płk. Adama Pilcha i ks. płk. Jana Osińskiego. W konferencji oprócz piszącego te słowa, który reprezentował bp. Józefa Guzdka - biskupa polowego WP, uczestniczyli także księża kapelani z obrządku prawosławnego: bp Jerzy Pańkowski i ks. płk Aleksy Andrejuk z ordynariatu prawosławnego oraz bp Mirosław Wola i ks. płk Wiesław Żydel z duszpasterstwa ewangelickiego.
Nasze dzisiejsze spotkanie zacznijmy od prostej ale jakże pięknej i głębokiej prawdy: iść przez życie z Maryją, to iść najpewniejszą drogą do Jezusa. Zachęta do Jej kultu nie jest tylko kultywowaniem tradycji, ale otwarciem drzwi do domu, w którym każdy z nas jest oczekiwany. Maryja uczy nas, jak przyjmować Bożą wolę z ufnością, nawet gdy po ludzku brakuje nam sił.
Dziś znów chcemy oddać Jej nasze troski, radości i codzienne trudy. Ze śpiewem Litanii loretańskiej udajemy się z Hrubieszowa do Leżajska, położonego w pięknej Archidiecezji Przemyskiej, bo przecież nasza duchowa wędrówka prowadzi nas konkretnym szlakiem. Zostawiamy zatem za sobą piękny, kresowy Hrubieszów – miasto o bogatej historii i głębokiej wierze – by skierować kroki do Leżajska. To tutaj, w cieniu potężnej bazyliki, od wieków bije serce Podkarpacia. W tym świętym miejscu, pod troskliwą opieką znanych nam już Ojców Bernardynów, króluje Matka Boża Pocieszenia.
Litania Loretańska to jeden z symboli miesiąca Maja. Jest ona także nazywana „modlitwą szturmową”. Klamrą kończąca litanię są wezwania rozpoczynające się od słowa ,,Królowo”. Czy to nie powinno nam przypominać kim dla nas jest Matka Boża, jaką ważną rolę odgrywa w naszym życiu?
Fragment rękopisu "Bogurodzicy" z 1408 r. przechowywany w Bibliotece Jagiellońskiej w Krakowie
Od wieków rozbrzmiewa w polskich świątyniach, niemalże każdego dnia na początku Apelu Jasnogórskiego w Kaplicy Cudownego Obrazu niosąc w sobie modlitwę i narodową dumę. „Bogurodzica” to najstarsza polska pieśń, która jednoczyła pokolenia w chwilach próby, wciąż porusza serca i inspiruje do refleksji nad korzeniami wiary. O jej niezwykłej historii, duchowym przesłaniu i znaczeniu dla współczesnych Polaków opowiada ks. Igor Urban, dyrektor Metropolitalnego Studium Organistowskiego we Wrocławiu.
Historia Bogurodzicy sięga średniowiecza. - Źródła historyczne podają nam część informacji, które znamy jako właściwe, część to źródła legendarne. Pochodzi z XIII wieku, tutaj w miarę historycy są zgodni. Początkowo przypisywano autorstwo tekstu świętemu Wojciechowi. Dzisiaj już ta teoria jest zupełnie odrzucana. Mówimy, że być może był to Bogumił, który był ówczesnym i kaznodzieją, i spowiednikiem zasiadającym na książęcym szlaku. I mówimy, że jest to pieśń ojców, bo jest to najstarsza pieśń, która towarzyszyła zarówno życiu religijnemu, jak i patriotycznemu.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
