Żyjemy na przełomie wieków, doświadczając upadku naszej cywilizacji. Zło staje się coraz mocniejsze i śmielsze. Prawa, które stanowi Polska, Europa i świat w obronie człowieka i jego wolności są przeciwko człowiekowi i przeciwko zdrowemu rozumowi. „Czy nie czujecie, że zmaga się w każdym z Was «duch tego świata» na miarę epoki zasobnej w środki użycia i nadużycia - z duchem Ewangelii?” - przestrzegał Jan Paweł II. I modlił się z młodzieżą: „Daj nam przeto czystość pokornego serca, abyśmy mogli pojąć Prawdę i odrzucić podstępne złudzenia”. Duch tego świata jest silny, bo jest w zmowie z mocami zła - właścicielami piekła. Wielu ludzi jest „pogrążonych w mroku, na skutek zatwardziałości serc” (por. Ef 4, 18). „Diabeł zabiera słowa z ich serc” (por. Łk 8, 12). „Ten lud… sercem swym daleko jest ode Mnie” (por. Mk 7, 6).
Jak dotrzeć do serc zatwardziałych? Bóg dotarł przez Maryję. Chcemy na nowo odnaleźć tę drogę do ludzkich serc. Pomaga nam w tym Wielka Nowenna Fatimska. Przypomina, że w 1942 r. Pius XII, który znał dobrze objawienia fatimskie, poświęcił świat Niepokalanemu Sercu Maryi. Apelował o odnawianie tego poświęcenia w uroczystość Królowej Świata. Pisał, że poświęcenie to pozwala mieć nadzieję, że „nadejdą czasy pomyślne, rozjaśnione triumfem religii i chrześcijańskim pokojem”. Z podobnym apelem zwrócił się Paweł VI w 1967 r., wzywając „wszystkich synów Kościoła, aby osobiście ponowili to poświęcenie Niepokalanemu Sercu Maryi Matki Kościoła”.
Jan Paweł II w 1982 r. w Fatimie przypomniał, że „wezwanie Maryi nie jest jednorazowe. Jej apel musi być podejmowany z pokolenia na pokolenie, zgodnie z coraz nowymi znakami czasu. Trzeba do niego nieustannie powracać. Trzeba go podejmować wciąż na nowo”. Ojciec Święty w 1984 r. dokonał poświęcenia świata i Rosji Niepokalanemu Sercu Maryi.
W Polsce po raz pierwszy poświęcenia tego dokonał kard. August Hlond na Jasnej Górze 8 września 1946 r.
Dlaczego poświęcenie Niepokalanemu Sercu Maryi? „Gdzie można lepiej zrozumieć, co znaczy być dziećmi Bożymi, jeśli nie u stóp Matki Boga? Maryja jest najlepszą Mistrzynią, Jej to zostało powierzone zadanie w historii zbawienia. Gdzie, jeśli nie w Jej macierzyńskim Sercu, może być lepiej strzeżone dziedzictwo dzieci Bożych, obiecane przez Ojca?” (Jan Paweł II).
Zatwardziałe serce człowieka można zmienić tylko przez serce „mądre i rozumne” (por. 1 Krl 3, 12). Serce, które umiłowało Boga całym sercem - to Serce Maryi. Trzeba zmieniać serce i strzec serca człowieka, bo jest ono „źródłem życia” (por. Prz 4, 23).
Przez całe tysiąclecia, o czym mówi Pismo Święte, ale i starożytność, serce uważano za siedzibę życia, siłę decydującą w sprawach dobra i zła. Symbolizuje miłość, dobroć, niewinność, przyjaźń, mądrość, nadzieję, smutek, żal. W Biblii serce jako symbol występuje kilkaset razy, w Nowym Testamencie 152 razy. Określa życie człowieka, jego myśli, odwagę, wolę. „Bo gdzie jest skarb wasz, tam będzie i serce wasze” (Łk 12, 34). „W języku biblijnym serce oznacza centrum ludzkiego istnienia, skupiające w sobie rozum, wolę, temperament i wrażliwość, w którym człowiek znajduje swą jedność i swe wewnętrzne ukierunkowanie” (kard. Joseph Ratzinger).
Cyprian K. Norwid napisał pięknie: „Serce - istotnym jest prawdy ogniskiem”.
W czasach zwątpienia - w mądrość, rozum, prawdę, uczciwość, dobroć, miłość, przyjaźń - chcemy nasze życie, naszą Ojczyznę, Europę, świat powierzyć na nowo Niepokalanemu Sercu Maryi. „Kult Niepokalanego Serca Maryi oznacza zatem zbliżanie się do takiej postawy, w której «fiat» - «bądź wola Twoja» - staje się centrum kształtującym całą egzystencję” (kard. Joseph Ratzinger). Benedykt XVI, będąc w Fatimie 13 maja 2010 r., powiedział: „Jako ludzie wierzący nie możemy nigdy zapomnieć o fundamentalnej prawdzie naszej wiary, którą Matka Boża w sposób bardzo sugestywny przedstawiła dzieciom fatimskim. «Widzieliście piekło, dokąd idą dusze biednych grzeszników. Aby ich ratować, Bóg chce ustanowić nabożeństwo do Mego Niepokalanego Serca. Jeśli się zrobi to, co Ja wam mówię, wiele dusz zostanie uratowanych»”.
Wielka Nowenna Fatimska przypomina, że dzień 22 sierpnia jest wezwaniem Kościoła płynącym z objawień fatimskich, w którym oddajemy się Niepokalanemu Sercu Maryi dla ratowania świata.
„Naucz nas liczyć dni nasze, abyśmy posiedli roztropne serce” (Ps 90, 12).