Wiary strzegłem jak skarbu; starałem się przekazywać ją tam, gdzie Opatrzność mnie posłała - powiedział bp Karpiński we wrześniu 2020 r.

Śp. bp Ryszard Karpiński urodził się 28 grudnia 1935 r. we wsi Rudzienko w parafii Michów w rodzinie rolniczej. Szkołę powszechną zaczął na kompletach w czasie okupacji i ukończył w Michowie w 1948 r., średnią w Liceum Biskupim w Lublinie, przemianowanym wówczas na Niższe Seminarium Duchowne. Po uzyskaniu matury, w 1953 r. wstąpił do seminarium duchownego. 19 kwietnia 1959 r. przyjął święcenia kapłańskie.

Przez jeden rok pełnił obowiązki wikariusza w parafii św. Teresy od Dzieciątka Jezus w Lublinie i nauczyciela religii w Szkole Podstawowej nr 17. W latach 1960-1963 odbył studia biblijne w KUL zakończone licencjatem. W tym czasie również prowadził katechezę w kościele św. Jozafata dla dzieci z Państwowej Szkoły Muzycznej. Studia kontynuował w Rzymie w latach 1963-1969. W 1966 r. otrzymał licencjat z nauk biblijnych w Papieskim Instytucie Biblijnym, a w 1968 r. doktorat z teologii w Papieskim Uniwersytecie św. Tomasza z Akwinu. Okres wakacji wykorzystywał na pomoc duszpasterską w różnych krajach i na naukę języków obcych. W latach 1970-1971 był prefektem w Seminarium Duchownym w Lublinie. Prowadził również wykłady biblijne w Instytucie Wyższej Kultury Religijnej przy KUL i lektorat języka włoskiego w KUL.

W latach 1971-1985 pracował w Rzymie w Papieskiej Komisji ds. Duszpasterstwa Migracji i Podróżujących, gdzie był odpowiedzialny za sektor migracji. W tym okresie brał również udział w wielu zjazdach międzynarodowych poświęconych zagadnieniom migracji ludności oraz współpracował z polską sekcją Radia Watykańskiego i z ,,L’Osservatore Romano”. W 1975 r. został odznaczony godnością kanonika honorowego Kapituły Katedralnej w Lublinie, a w 1977 r. kapelana Jego Świątobliwości.

24 sierpnia 1985 r. został mianowany biskupem tytularnym Minervino Murge i sufraganem lubelskim. Konsekrowany 28 września 1985 r. w katedrze lubelskiej przez Józefa kard. Glempa, Prymasa Polski. Jako swoje zawołanie wybrał słowa „Viatoribus fer auxilium” (nieś pomoc ludziom w drodze). Był m.in. wikariuszem generalnym, dziekanem Kapituły Archikatedralnej, członkiem Rady Kapłańskiej i Kolegium Konsultorów. W ramach działalności ogólnokościelnej wielokrotnie był Delegatem KEP na Międzynarodowe Kongresy Eucharystyczne, w latach 1988 – 1993 był Konsultorem Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Migracji i Podróżujących, a w latach 1988 – 1998 pełnił funkcję Przewodniczącego Komisji ds. Duszpasterstwa Turystycznego, w latach 1990 -1999 pracował w ramach IX Komisji „Misji i Emigracji” II Polskiego Synodu Plenarnego, w latach 1991– 2002 był przewodniczącym Zespołu ds. Pomocy Katolikom na Wschodzie. W latach 1989 –1995 był delegatem KEP w Międzynarodowej Komisji Katolickiej ds. Migracji w Genewie (uczestniczył w 12 zebraniach). Należał do Rady Krajowej Stowarzyszenia „Wspólnota Polska”, mającej na celu podtrzymanie więzi Polaków i ludzi polskiego pochodzenia z Ojczyzną. Często był emisariuszem KEP na różne zebrania, konferencje i uroczystości o charakterze międzynarodowym.

W latach 2003-2008 był Delegatem KEP ds. Duszpasterstwa Emigracji Polskiej oraz Przewodniczącym Komisji Episkopatu ds. Polonii i Polaków za Granicą. Realizując swe zawołanie pomocy będącym w drodze, sam wiele podróżował. Odbył jako biskup 176 podróży zagranicznych, w tym 75 w ostatnich latach w charakterze delegata. Niektóre z nich obejmowały dwa, a nawet 3 kraje. 17 razy przebywał z wizytą w USA, 13 w Niemczech, 11 we Francji, 10 we Włoszech, 6 w Wielkiej Brytanii, 4 w Szwajcarii, 3 w Kanadzie, po dwa razy w Hiszpanii, na Ukrainie, w Belgii, na Białorusi, w Austrii, Irlandii, Szwecji i w Holandii. Po jednym razie odwiedził Rodaków w Luksemburgu, Meksyku, Grecji, Izraelu, Rosji, Rumunii, RPA, Australii, na Węgrzech i w Argentynie. Na święta Bożego Narodzenia i Wielkanocy kierował do Rodaków za granicą listy pasterskie. W ostatnim z listów, na zakończenie kadencji Delegata KEP ds. duszpasterstwa emigracji, napisał że było dla niego „wielkim zaszczytem kontynuować dzieło duszpasterstwa polskiego na fundamencie zacnych poprzedników: abp. J. Gawliny, kard. Wł. Rubina i abp. Sz. Wesołego”. Dodał także: „zabieram niejako do swojego serca te pięć lat posługi i obiecuję szczerą pamięć przed Panem we wszystkich Waszych intencjach”.

W związku z osiągnięciem wieku emerytalnego, pismem z dnia 15 grudnia 2010 r., złożył rezygnację z urzędu. Ojciec Święty Benedykt XVI po zapoznaniu się z przedłożeniem i stosownej konsultacji, zdecydował, aby Ksiądz Biskup kontynuował posługę biskupa pomocniczego archidiecezji lubelskiej do końca 2011 r. W związku z powyższym z dniem 1 stycznia 2012 r. przeszedł w stan emerytalny.

W 2015 r., podczas 80 urodzin bp. Ryszarda, abp Stanisław Budzik powiedział: - „Z szacunkiem skłaniamy głowę przed imponującym dorobkiem Twojego życia kapłańskiego i biskupiego w służbie Stolicy Apostolskiej, Kościoła w Polsce i archidiecezji lubelskiej”. Składając życzenia, metropolita wskazał na wielkie zaangażowanie bp. Karpińskiego w Kościele lubelskim; niezliczone bierzmowania, wizytacje pasterskie, uroczystości parafialne i diecezjalne. Ta praca nie skończyła się wraz z przejściem na emeryturę w grudniu 2011 r., ale była kontynuowana, mimo coraz słabszego zdrowia.

We wrześniu 2020 r. bp Ryszard Karpiński obchodził 35. rocznicę przyjęcia sakry biskupiej. Świętował ją w katedrze lubelskiej, której proboszczem był przez 12 lat. Tu gościł św. Jana Pawła II podczas jego wizyty w Lublinie w 1987 r. Podczas jubileuszu w bardzo osobistej homilii podzielił się wspomnieniami z dzieciństwa. Podziękował Bogu za otrzymane osoby i łaski, które ukształtowały jego wiarę i postawę na całe życie. W ciepłych, pełnych wdzięczności i szacunku słowach, podziękował za rodziców, dzięki którym otrzymał dary życia, chrztu i wiary; za przykład „wiary prostej, takiej właśnie dziecięcej, wyniesionej przez nich z domu na początku XX w. i zahartowanej pod reżimem carskim”. Podziękował też za kościół, „dom Boży, który nie był zamknięty, choć księża byli wysiedleni” i musieli szukać schronienia po domach na wsi. - Nigdy nie było dysonansu między tym, co wynieśliśmy z domu, tym, co słyszeliśmy w Kościele i tym, czego uczyliśmy się w szkole. Należałem do tych szczęśliwych dzieci i młodzieży, którzy przez cały czas mieli naukę religii w szkole podstawowej i średniej, ponieważ Opatrzność zrządziła, że znalazłem się w liceum biskupim - wspominał. - Mam za co dziękować. Na takim fundamencie wzrastało moje powołanie: na fundamencie wiary wyniesionej z domu rodzinnego i umocnionej tak w Kościele, jak i w szkole; na fundamencie patriotyzmu i dobroczynności w stosunku do bliźnich. Wiary strzegłem jak skarbu starałem się przekazywać ją tam, gdzie Opatrzność mnie posłała - powiedział wówczas.

To wielka łaska, że rzesza wiernych w naszej diecezji, Polsce i świecie, została umocniona w wierze mądrym słowem płynącym z bogatego doświadczenia życiowego, a przede wszystkim z osobistego spotkania zawsze uśmiechniętego biskupa z Jezusem Chrystusem. 

Uroczystości pogrzebowe śp. Księdza Biskupa Ryszarda Karpińskiego będą miały dwie stacje, obie w Archikatedrze lubelskiej: 12 stycznia (piątek), godz. 17.00 – Msza święta żałobna; 13 stycznia (sobota), godz. 11.00 – Msza święta pogrzebowa. Po Mszy św. złożenie Ciała w kryptach kościoła pw. św. Piotra Apostoła przy ul. Królewskiej 9.