JANUSZ KOPEĆ: - Ubiegły rok był dla Pana szczęśliwy. W Polskim Uniwersytecie w Londynie obronił Pan pracę doktorską na temat: „Podstawy patriotyzmu Jana Pawła II”. Gratuluję...

JAN JAWORSKI: - Jestem szczęśliwy, że w tym okresie mojego życia uzyskałem doktorat. Jako emigrant uznałem, że przedstawię swoją pracę na Polskim Uniwersytecie w Londynie - uczelni o tak świetnych zasługach i tradycjach. Praca moja była hołdem dla Papieża z racji jego beatyfikacji, a obrona odbyła się w październiku 2011 r., miesiącu rocznicy wyboru papieża Polaka - Jana Pawła II. Cieszę się, że pisząc tę pracę, nie tylko sam wzbogaciłem się duchowo, ale także przybliżyłem naszym rodakom zagadnienie patriotyzmu.

- Dlaczego zainteresował się Pan szczególnie patriotyzmem Papieża?

- W tysiącletnich dziejach Polski i naszego narodu nie było papieża Polaka. Jeśli nasz rodak został następcą św. Piotra, to oznaczało to dwie rzeczy: Polska dała Kościołowi powszechnemu człowieka niezwykle mocno zakorzenionego w nasz model przeżywania wiary, nasze - tak bogate w cierpienia - dzieje zbawienia. Jan Paweł II wniósł to polskie doświadczenie Chrystusa do wspólnoty innych kultur i narodów. On, pełniąc posługę apostolską Piotra, stał się uosobieniem wolnościowych aspiracji narodu, udręczonego uciskiem systemu komunistycznego. Oczywiste jest, że nie byłoby zrywu „Solidarności” bez Papieża, nie byłoby europejskiej „Wiosny Ludów” w roku 1989 bez jego mocnego świadectwa wiary, bez słynnej modlitwy na placu Zwycięstwa w Warszawie: „Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi! Tej ziemi”.
Manifestowana przez Papieża z wielką odwagą i prostotą miłość do wszystkiego, „co Polskę stanowi”, w bardzo krótkim czasie pozwoliła Polakom „wstać z kolan” i poczuć własną godność. A potem o wolność dla siebie i innych wytrwale się upominać. To, co nastąpiło później, można określić jako cud. Polska i Europa Środkowa - jeśli spojrzeć na realia geopolityczne - nie miały szans wybić się na wolność. A jednak stało się.

- Jakie wątki Pana pracy szczególnie interesowały promotora i recenzentów?

- W planie mojej pracy przedstawiłem główne elementy nauki Papieża: Jan Paweł II - stan badań nad problematyką patriotyzmu i nacjonalizmu; Kościół - Europa - Polska jako triada myśli o Ojczyźnie i świecie; Polska jako dziedzictwo kultury; Patriotyzm i wierność Polsce rozproszonej, czyli „Naród żyje nie tylko nad Wisłą”. Szczególny był podziw i miłość do Jana Pawła II za jego wielkie czyny. Następnie za to, że Pasterz Kościoła powszechnego tak silnie podkreślał przy różnych okazjach swą polskość, swą więź z krajem ojczystym.

- Jaki był patriotyzm Jana Pawła II, jak objawiał się na co dzień?

- Papież nigdy nie oddzielał miłości Chrystusa od miłości do Polski, do narodowych dziejów, do piękna języka polskiego, do bogactwa kultury Polaków, do ojczystej ziemi. Dlatego patriotyzm Jana Pawła II swe ostateczne źródło ma w miłości Bożej. Gdy w roku 1980 Ojciec Święty przemawiał w UNESCO, mówił o mocy kultury Polaków, która w ostatecznym rozrachunku okazała się silniejsza od potęg militarnych czy ekonomicznych. Rdzeniem tej kultury był dla Papieża Chrystus i Jego Ewangelia. Sądzę, że do takiej perpspektywy patriotyzmu trzeba wracać także dziś, by w epoce globalizmu, tak często bezwzględnie niszczącej mniejsze narody, ocalić własną tożsamość - trzeba pielęgnować kulturę ducha. A tego nie da się zrobić bez żywej wiary.

- Jest Pan dziennikarzem i socjologiem, działaczem społecznym. Pana działalność na rzecz Kościoła doceniana jest w Chicago i w Polsce. Otrzymał Pan wiele odznaczeń i wyróżnień za swoje czyny. Czy upowszechni Pan w jakiś sposób swoją pracę doktorską?

- Dziękuję za uznanie. Uważam, że zrobiłem tylko maleńki krok dla dobra Polonii. Od lat mieszkam w Chicago i jestem zaangażowany w życie polonijne. Chyba wszyscy w Chicago rozumiemy, co znaczy miłość do Ojczyzny - zwłaszcza rodacy, którzy walczyli w II wojnie światowej czy rodacy stanu wojennego, także inni, którym przyszło żyć poza Polską. Inspiracją dla mojej pracy było pragnienie, by przez ukazanie niezwykłości Papieża Polaka ożywić uczucia patriotyczne, przybliżyć sprawę Ojczyzny i Kościoła szerszym rzeszom rodaków mieszkającym w kraju i poza jego granicami. Co do upowszechnienia mojej pracy doktorskiej - w Lublinie już wkrótce ukaże się moja książka, wydana przez Wydawnictwo Norbertinum, ze słowem wstępnym metropolity krakowskiego kard. Stanisława Dziwisza, najbliższego współpracownika Jana Pawła II.
Pragnę jeszcze podkreślić, że jeśli ktokolwiek spośród Polonii robi coś dobrego czy osiąga jakiś cel swego życia, staje się to radością całej wspólnoty. Cieszę się, że mogłem przybliżyć rodakom patriotyzm bł. Jana Pawla II Wielkiego.